I SA/Łd 95/09

Dnia 22 lipca 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – E. M. prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 27 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E.M. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Wobec treści wyroku skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienia adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz dwójką dzieci: 18-letnim synem R. i 14-letnią córką A., które samotnie wychowuje. Jednocześnie skarżąca wskazała, że rodzina utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu najmu mieszkania oraz renty rodzinnej, w łącznej kwocie 872 zł. Podniosła przy tym, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci drewnianego domu przeznaczonego do remontu oraz nieruchomości rolnej o pow. 1.935 ha. Wskazała także, iż ponosi wydatki związane z uczęszczaniem dzieci do szkoły. Posiadana przez nią nieruchomość rolna nie przynosi dochodów, w dodatku ubiegłoroczna susza spowodowała duże straty w zbiorach. Skarżąca dodała przy tym, że jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w PUP w T., bez prawa do zasiłku. Ponadto we wniosku skarżąca zawarła oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z dwójką dzieci, które samotnie wychowuje. Rodzina utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu najmu mieszkania oraz renty rodzinnej, w łącznej kwocie 872 zł. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki związane z uczęszczaniem dzieci do szkoły. Majątek rodziny stanowią przy tym nieruchomości w postaci drewnianego domu przeznaczonego do remontu oraz nieruchomości rolnej o pow. 1.935 ha. Rodzina nie posiada innego majątku. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. W ocenie Referendarza sądowego sytuacja majątkowa skarżącej powoduje, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)