I SA/Łd 952/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P. Janicki, Sędziowie NSA: A. Cudak (spr.), B. Klimowicz, Protokolant asystent sędziego B. Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2005 roku sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia podania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu zażalenia A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia podania z dnia 6 maja 2004 roku, zatytułowanego jako "zażalenie na bezczynność władzy związanej ze skargą", utrzymało w mocy powyższe postanowienie. W sprawie ustalono, iż w dniu 10 maja 2004 roku wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. podanie A. K. z dnia 6 maja 2004 roku zatytułowane :zażalenie na bezczynność władzy związanej ze skargą" złożoną w Urzędzie Miejskim w O. w dniu 1 marca 2004 roku. Skarga ta zawiera prośbę o wyjaśnienie niezgodności pomiędzy stanem salda w decyzji Nr [..] z dnia [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości a jego faktycznym stanem. W związku z otrzymanym podaniem, pismem z dnia 11 maja 2004 roku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zobowiązało organ I instancji do ustosunkowania się do podniesionych w nim zarzutów. W odpowiedzi organ ten poinformował Samorządowe Kolegium Odwoławcze, iż poniesiona przez A. K. sprawa dotyczy nadpłaty w podatku od nieruchomości. Organ wyjaśnił, iż w decyzji Nr [...] z dnia [..] saldo na dzień 26 stycznia 2004 roku, wynosiło "0", co było niezgodne z prawdą, ponieważ z dokumentacji księgowej wynosiło 804,22 zł . Niezgodność ta powstała na skutek błędu programu komputerowego, o czym podatnik został poinformowany ustnie. Ponadto organ wskazał, że w toku rozmowy ustalono, iż nadpłata pozostaje na poczet przyszłych zobowiązań. Kopię odpowiedzi otrzymał A. K. Mając na uwadze wskazane przez organ I instancji okoliczności, pismem z dnia 25 maja 2004 roku, Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wystąpiło do A. K. o wypowiedzenie się, czy uważa sprawę za wyjaśnioną, czy też nadal podtrzymuje swoje zażalenie. Jednocześnie, w przypadku podtrzymania zażalenia, wezwano A. K. do skonkretyzowania istoty i zakresu swojego żądania, w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma Kolegium, z pouczeniem, że brak odpowiedzi w powyższym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia, stosownie do przepisu art. 169§1 ustawy Ordynacja podatkowa. Wobec braku odpowiedzi ze strony A. K. na powyższe pismo, Kolegium – stosownie do przepisu art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej – wydało w dniu 14 czerwca 2004 roku postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia. Postanowienie to zaskarżył A. K. W zażaleniu podniósł, iż niezadowolony z podjętego rozstrzygnięcia. Ponadto stwierdził, iż przesłanie w dniu 31 maja 2004 roku do wiadomości Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargi z dnia 27 maja 2004 roku ( złożonej 27 maja 2004 roku w Urzędzie Miasta O.) jest wystarczające dla uznania, że sprawa nie jest jeszcze wyjaśniona. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] W dniu 29 września 2004 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wpłynęła skarga A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr. [...] Skarżący wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Ponadto wyjaśnił, iż po otrzymaniu pisma Nr [...] z dnia [...] wzywającego go do skonkretyzowania żądań, które miały być rozwiązane przez Samorząd Kolegium Odwoławczego. Zdaniem skarżącego, w jego – jak określa – nietypowej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławczego powinno wstrzymać się od wydania postanowienia, od czasu odpowiedzi na skargę, lub też bezpośrednio zażądać od Urzędu Miasta w O. realizacji jego żądań na podstawie treści skargi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz w prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego. Stosownie do art. 168 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu ( miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokółu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Jeżeli podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu ( art. 168 §3 ustawy Ordynacja podatkowa). W przypadku gdy podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni ,z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia (art. 169 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Stosownie do art. 169 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, organ orzeka w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Uregulowania przewidziane w art. 168 i 169ustawy Ordynacja podatkowa określają tryb postępowania organu podatkowego w przypadku stwierdzenia braków formalnych złożonego podania oraz mają na celu ich usunięcie. Ponadto służą one ochronie osoby wnoszącej podanie. Sankcją bowiem nieusunięci tych braków – jak wynika z powyższych przepisów- jest pozostawienie podania bez rozpatrzenia, a więc bez jego merytorycznej oceny. W niniejszej sprawie, jest bezspornym, iż skarżący nie ustosunkował się do pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] nie uzupełniając tym samym w terminie, braków formalnych podania. Za takie uzupełnienie nie można uznać przesłania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego kserokopii pisma z dnia 27 maja 2004 roku, którego adresatem był Urząd Miasta w O. Wobec braku odpowiedzią ze strony A. K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze – zgodnie z art. 169 §1 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa – obowiązane było wydać postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia. Na marginesie należy wskazać, że pisma A. K, kierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, spowodowały podjęcie przez ten organ działań z urzędu które doprowadziły do stwierdzenia nieważności szeregu decyzji organu podatkowego pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 wskazanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.