I SA/Łd 952/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi I. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do lipca 2007 r. oraz od października do grudnia 2007 r. odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. roku nr [...]. I SA/Łd 952/14 UZASADNIENIE W dniu 15 lipca 2014 r. skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do lipca 2007 r. oraz od października do grudnia 2007 r. W skardze zawarty był między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do lipca 2007 r. oraz od października do grudnia 2007 r. Konieczność zgłoszenia przedmiotowego wniosku podatniczka umotywowała niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie niosłoby za sobą wykonanie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej tj. poprzez wszczęcie postępowania egzekucyjnego skierowanego do nieruchomości stanowiącej własność skarżącej . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r poz. 270), dalej: p.p.s.a. Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w § 3 wspomnianego przepisu art. 61 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie dopuszcza się bowiem objęcie wstrzymaniem wykonania akty lub czynności podjęte w granicach sprawy, określonej przez art. 134 p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a. W związku z tym, treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte są zarówno akty wydane w I instancji, jak i np. akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnych lub w trybie autokontroli (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Mendek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2006, s. 163, oraz orzeczenia sądowe - np. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 2 października 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1329/08). Powyższe oznacza, że w sprawie ze skargi na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminowi odwołania, możliwe jest wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej organu I instancji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Dopuszczalność zgłoszonego wniosku o wstrzymanie wykonania nie przesądza jednak o jego zasadności. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Pod pojęciem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rozumie się taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811). Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Uzasadniając wniosek podatniczka wskazała jedynie, że wykonanie decyzji spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego skierowanego do nieruchomości stanowiącej jej własność. W żadnym wypadku nie można uznać za wystarczający w tym względzie jedynie sam wywód strony, w którym nie przytoczono żadnych okoliczności faktycznych ani dowodów na ich poparcie. W przypadku świadczeń pieniężnych, strona powinna w szczególności przedstawić dokumenty dotyczące jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. Takie też stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 30 listopada 2004 roku, sygn. akt GZ 120/04 (niepubl.). Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził że przytoczona argumentacja wniosku pozostaje gołosłowna i tym samym nie zasługuje na akceptację. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. mko