I SA/Łd 955/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP:[...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2010 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 29 grudnia 2017 r. odrzucił skargę A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2010 r. Odpis postanowienia z uzasadnieniem został skutecznie doręczony stronie 19 stycznia 2018 r. Zażalenie na to postanowienie zostało nadane za pośrednictwem Poczty Polskiej 26 stycznia 2018 r. W treści zażalenia skarżąca spółka zawarła między innymi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało wysłane na niewłaściwy adres, a ponadto – że korespondencja z sądu mogła nie dotrzeć do spółki, z uwagi na zaginięcie awiza. Skarżąca zwróciła też uwagę, że pomimo odbierania korespondencji co najmniej raz na 2 tygodnie, zdarza się, że Poczta nie wydaje wszystkich przesyłek. Do zażalenia dołączono podpisany egzemplarz skargi, odpis z KRS, a także wskazano wartość przedmiotu sporu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści przepisów art. 86 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wynika, że podstawowym warunkiem umożliwiającym rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jest dokonanie czynności procesowej z naruszeniem terminu. Innymi słowy przywrócić można tylko taki termin, który został uchybiony. W niniejszej sprawie strona wywodzi, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (nadesłanie podpisanej skargi, odpisu z KRS oraz podanie wartości przedmiotu sporu) nie zostało jej doręczone w sposób prawidłowy. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnia między innymi, że sąd wysłał wezwanie do uzupełnienia braków na niewłaściwy adres. Ponadto wskazała na powtarzające się przypadki zaginięcia awiz oraz nierzetelność pracowników Poczty wydających korespondencję. Zauważyć należy, że powołując tego rodzaju argumenty strona skarżąca próbuje dowieść, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi nie zostało jej skutecznie doręczone. Skarżąca wykazuje zatem, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w ogóle nie zaczął biegu. Tymczasem – co zostało już wyżej powiedziane – wniosek o przywrócenie terminu jest skuteczny tylko wtedy, gdy strona przyznaje, że uchybiła terminowi, a jedynie zaszły okoliczności usprawiedliwiające to uchybienie. W sytuacji, gdy strona twierdzi, że nie naruszyła terminu, nie ma podstaw do jego przywrócenia. Powołane przez skarżącą okoliczności mogą stanowić podstawę zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Zażalenie takie zostało przez stronę złożone i będzie rozpatrzone odrębnie. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. AKE.