I SA/Łd 957/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych za 2012 rok postanawia: oddalić wniosek. W skardze z dnia 22 lipca 2014 r. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. skarżąca wniosła m. in. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia środka odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie niniejszych rozważań należy zauważyć, że skarżąca wniosła w petitum skargi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") nie zawiera normy kompetencyjnej dla sądu administracyjnego, która pozwalałaby na wydanie orzeczenia we wskazanej kwestii. Dlatego też przedmiotowy wniosek może być rozpoznany jedynie w świetle przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., a więc jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. odmawiającą A. G. umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych za 2012 rok. Przesłanką niezbędną dla udzielenia ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu lub czynności, którego wniosek dotyczy. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Co do zasady przymiotu wykonalności nie posiadają więc decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków. (por. t. 7 do art. 61 w B. Dauter, Komentarz do art.61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, publ. baza LEX 2013). W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jako odmowna nie rodzi dla strony żadnych praw, ani obowiązków określonych prawem materialnym, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy; nie nadaje się do wykonywania w drodze postępowania egzekucyjnego w administracji. Z tych względów nie jest możliwe procedowanie w zakresie pozbawienia takiej decyzji skuteczności w ramach sądowej ochrony tymczasowej. W związku z tym, że zaskarżonej decyzji brak jest przymiotu wykonalności, Sąd nie mógł zatem uwzględnić wniosku skarżącej. Na marginesie należy wyjaśnić, że sąd administracyjny nie jest organem egzekucyjnym i nie ma kompetencji do zawieszania postępowania egzekucyjnego. Kompetencja ta przysługuje wyłącznie organowi egzekucyjnemu stosownie do przepisów art. 32a, art. 32c, art. 35, art. 56, art. 110p § 3, art. 114d ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.). Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. E.B.