I SA/Łd 96/17
PostanowienieWSA w Łodzi2017-02-09
Skład orzekający: Joanna Grzegorczyk-Drozda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w VAT, gdy jej wykonanie może doprowadzić do znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla podatnika i jego rodziny?Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że wnioskodawca uprawdopodobnił istnienie przesłanek uzasadniających ochronę tymczasową. Wysokość zobowiązania podatkowego, konieczność uiszczenia kwoty głównej wraz z odsetkami, jedyne źródło utrzymania rodziny z działalności gospodarczej, problemy zdrowotne skarżącego oraz brak możliwości uzyskania kredytu wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.Stan faktyczny
K. A. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za okres od stycznia do września 2009 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej wykonanie doprowadzi do pozbawienia jego rodziny środków utrzymania ze względu na wysokie zobowiązanie, zajęcie rachunków bankowych, niskie dochody, problemy zdrowotne i brak możliwości uzyskania kredytu.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. Nr UNP: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od stycznia do września 2009 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
K. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od stycznia do września 2009 r.
W skardze zawarty został między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia skargi. Wniosek uzasadniony został niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, bowiem wykonanie decyzji doprowadzi do pozbawienia skarżącego i jego rodziny środków utrzymania. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i małoletnimi dziećmi. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest jego działalność gospodarcza. Wnioskodawca ponosi miesięczne wydatki, do których należą składki do ZUS, opłata za prąd, opłata za wodę, podatek od nieruchomości, media, koszty wyżywienia i ubrania czteroosobowej rodziny, środki czystości, koszty podręczników oraz pomocy szkolnych dla dzieci. Wnioskodawca podkreślił, że ze względu na niskie dochody, nie ma możliwości uzyskania kredytu celem pokrywania kosztów utrzymania własnego i rodziny. Ponadto skarżący jest osobą chorą – stwierdzono u niego zwyrodnienie barwnikowe siatkówki i krytyczne zawężenie pola widzenia, a choroba ma charakter postępujący. Stan jego zdrowia nie rokuje poprawy. W związku z innymi postępowaniami doszło do zajęcia rachunków bankowych skarżącego, co potwierdza załączone zawiadomienie o zajęciu wierzytelności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek należało uwzględnić.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca uprawdopodobnił w wystarczającym stopniu zaistnienie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Za takim rozstrzygnięciem przemawia przede wszystkim wysokość określonego zaskarżoną decyzją podatku (65.958 zł) i konieczność uiszczenia kwoty należności głównej wynikającej z przedstawionego zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego skarżącego w wysokości 239.926 zł wraz z kwotą odsetek w wysokości 195.396,72 zł. Jedyne przy tym źródło utrzymania czteroosobowej rodziny skarżącego stanowi prowadzona przez niego działalność gospodarcza. Z osiąganych z tego tytułu dochodów pokrywa wydatki z tytułu składek ZUS i niezbędne koszty utrzymania rodziny. Ponadto skarżący ma problemy zdrowotne, stwierdzono u niego m.in. zwyrodnienie barwnikowe siatkówki i krytyczne zawężenie pola widzenia, a choroba ma charakter postępujący. Stan jego zdrowia nie rokuje poprawy ze względu na brak dostępnej terapii. Skarżący, z uwagi na niski dochód, nie ma możliwości uzyskania dodatkowych środków finansowych w drodze kredytu, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów utrzymania rodziny.
Przedstawiona sytuacja finansowa skarżącego, na którą niewątpliwie wpływ ma jego choroba, uzasadniają twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do pozbawienia skarżącego i jego rodziny środków utrzymania i w efekcie skutkować wyrządzeniem mu znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., uznał za zasadne uwzględnienie wniosku i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Ake.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło