I SA/Łd 970/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień 2003 r. oraz odmowy umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. W dniu 23 czerwca 2008 r. pełnomocnik K.K. (radca prawny) złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień 2003 r. oraz odmowy umorzenia postępowania. Powyższa skarga nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl bowiem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a. – sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od skargi złożonej do sądu pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w pozostałych sprawach pobiera się wpis stały (art. 230 i art. 231 p.p.s.a.). Wysokość wpisów sądowych określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193 ze zm.). W niniejszej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia organów podatkowych była kwestia stwierdzenia nieważności wcześniej wydanej decyzji w sprawie określenia stronie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Wpis w tego typu sprawach, bez względu na przedmiot sprawy, jest stały i wynosi 200 zł (§ 2 ust. 5 ww. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.). Konsekwencje nieuiszczenia wpisu od skargi skierowanej do sądu określają przepisy art. 220 § 3 i art. 221 p.p.s.a. Z tego ostatniego unormowania wynika zasada, że jeżeli skarga podlega opłacie stałej, a została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego), to skutkiem braku należnej opłaty jest odrzucenie wspomnianej skargi. Skutek ten powstaje niezależnie od tego czy opłata w ogóle nie została wniesiona, czy też uiszczono ją w wysokości niższej niż należna. W niniejszej sprawie złożona przez radcę prawnego skarga nie została prawidłowo opłacona. Skarga ta zatem, na podstawie art. 221 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. P.Pij.