I SA/Łd 970/17

Dnia 20 grudnia 2017 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr UNP:[...] w przedmiocie: stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2012 r. oraz za kwiecień 2013 r. p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej spółce przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Spółka z o.o. A. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2012 r. oraz za kwiecień 2013 r. W odpowiedzi na doręczony odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 października 2017 r. w sprawie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, spółka wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPPr spółka podała, że nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej, nie posiada żadnego majątku i nie osiąga dochodów dlatego nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych. Powodem tego stanu rzeczy są błędy w decyzjach podatkowych. Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że kapitał zakładowy spółki wynosi 1.000.000 zł, co znajduje potwierdzenie w złożonym do akt odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego. Według złożonego świadczenia spółka nie posiada środków trwałych. Nie posiada również rachunku bankowego. W rubryce: "Inne dane dotyczące majątku (w tym środków kasie podmiotu), dochodów oraz zobowiązania i wydatki podmiotu" wpisano "brak". Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie spółka wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. W ocenie referendarza wniosek spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że spółka zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej, jednakże oświadczenie to znajduje potwierdzenia w treści odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W ocenie referendarza przeciwko uwzględnieniu wniosku przemawia wysoki kapitał zakładowy spółki w wysokości 1.000.000 zł. Ponadto z informacji ogólnie dostępnych wynika, że wspólnicy spółki prowadzą działalność gospodarczą w ramach innych spółek. Prezes zarządu skarżącej spółki P. E. P. Z. jest również prezesem zarządu w: B. Spółce z o.o. w Ł., w której posiada 47 udziałów o wartości 4.700 zł oraz w C. Spółce z o.o. w Ł., w której posiada 15 udziałów o wartości 1.500 zł. Wspólnik skarżącej spółki A. S. jest prokurentem w Spółce z o.o. D. w Ł., w której posiada 1.998 udziałów o łącznej wartości 99.900 zł. Jest też prokurentem w E. Spółka z o.o. w Ł. oraz F. Spółka z o.o. w Z., G. Spółka z o.o. w Ł., H. Spółka z o.o. w Ł.. W Spółce z o.o. I. w Z. posiada 1.000 udziałów o łącznej wartości 100.000,00 zł, zaś w Spółce z o.o. w J. ma 1582 udziały o łącznej wartości 79.100,00 zł. Posiada również 1.400 udziałów o łącznej wysokości 700.000,00 zł w Spółce z o.o. K. w W.. Wspólnik skarżącej spółki K. K. S. posiada 33 udziały o wartości 1.650,00 w Spółce z o.o. L.w W.. Z powyższego wynika, że wspólnicy skarżącej spółki prowadzą aktywną działalność gospodarczą w innych spółkach, zatem fakt, że skarżąca spółka nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej, nie powoduje że są pozbawieni dochodów. Oznacza to również że skarżąca spółka może pozyskać środki finansowe w drodze dopłat lub pożyczek udzielonych spółce przez samych wspólników, tym bardziej że spółka została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w 100 zł. Referendarz wziął również pod uwagę, zgodnie z oświadczeniem zawartym we wniosku, spółka nie posiada żadnych zobowiązań. W ocenie referendarza oceniając zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej nie można tracić z pola widzenia celu instytucji prawa pomocy oraz uznaniowego charakteru rozstrzygnięcia o prawie pomocy dla osoby prawnej. Celem instytucji prawa pomocy jest realizacja zasady prawa do sądu w odniesieniu do osób fizycznych i prawnych, których sytuacja majątkowa obiektywnie nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania. Sprzeczne zarówno z tym celem jak również z treścią art. 199 P.p.s.a., określającego zasadę, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, byłoby udzielenie prawa pomocy takiej spółce z o.o., która wprawdzie nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, ale wśród jej wspólników są osoby, które pełnią (lub w nieodległej przeszłości pełniły) różne funkcje w ramach innych spółek i można z dużym prawdopodobieństwem przyjąć, że ich sytuacja majątkowa (dochody) pozwala na zasilenie majątku i udzielenie skarżącej spółce dopłat lub pożyczek, co pozwoliłoby spółce ponieść koszty sądowe bez konieczności występowania o udzielenie pomocy ze strony Skarbu Państwa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. AKE.