I SA/Łd 973/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji odraczającej termin zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za I i III kwartał 2012 roku wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz odmawiającej umorzenia odsetek za zwłokę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. G. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji odraczającej termin zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za I i III kwartał 2012 roku wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz odmawiającej umorzenia odsetek za zwłokę. W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody stronie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Na gruncie rozpoznawanej sprawy wyjaśnienia wymaga fakt, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być zastosowana tylko i wyłącznie do takich z nich, które nadają się do wykonania i tego wykonania wymagają. Są to przede wszystkim tego rodzaju akty czy czynności, na mocy których strona nabywa prawo lub obowiązek. W niniejszym przypadku decyzja objęta skargą dotyczy odmowy zmiany decyzji ostatecznej, a więc rozstrzygnięcia, które nie zmienia sytuacji prawnej strony skarżącej w żadnej mierze – nie nakłada na nią żadnego prawa ani jakiegokolwiek obowiązku. Obowiązek podatkowy ciąży bowiem na skarżącym nie z powodu odmowy zmiany terminu zapłaty zaległości podatkowych, lecz w konsekwencji powstania zaległości podatkowych skarżącego w podatku od towarów i usług za I i III kwartał 2012 r. W rezultacie podkreślić należy, że wykonaniu podlega sama zaległość podatkowa skarżącego, nie zaś decyzja o odmowie zmiany decyzji ostatecznej, która nie posiada przymiotu wykonalności. Na marginesie należy zwrócić również uwagę, iż wbrew motywom skarżącego zawartym we wniosku, sam fakt ewentualnego wykonania ciążącej na nim należności publicznoprawnej nie stanowi sam w sobie podstawy wstrzymania wykonania decyzji. Warunkiem udzielenia stronie ochrony tymczasowej jest bowiem wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. W badanej sprawie skarżący nie wykazał istnienia takich okoliczności, albowiem wniosek nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia. W związku z powyższym, wobec niewykonalności zaskarżonej decyzji, wniosek strony o udzielenie ochrony tymczasowej należało rozpoznać odmownie. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji. Ake.