I SA/Łd 973/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Asystent Sędziego Tomasz Furmanek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na czynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. – G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia spółki z rejestru podatników VAT i VAT UE oddala skargę. Pismem z 12 lipca 2016r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-G. poinformował A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. o wykreśleniu z tą datą spółki z rejestru jako podatnika VAT na podstawie art. 96 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Organ podatkowy wskazał, że spółka nie złożyła deklaracji VAT-7 za marzec 2016r. W czasie wizji lokalnej nie stwierdzono znamion prowadzenia działalności gospodarczej pod adresem siedziby spółki – Ł., ul. A. 7, ani Ł., ul. B. 5 m. 12. Pod wymienionymi adresami – mimo wielokrotnych prób nie zastano J. R. – aktualnego właściciela i prezesa spółki, nie uzyskano też informacji umożliwiających skontaktowanie się z nim. B Spółka z o.o. spółka komandytowa zawarła ze spółką A umowę najmu powierzchni biurowej przy ul. A. 7 w Ł.. Pod tym adresem nie są przechowywane żadne dokumenty ani przedmioty należące do spółki A, z którą kontakt jest możliwy wyłącznie mailowo. B. G. – Prezes Zarządu spółki B jest pełnomocnikiem spółki wyłącznie do odbioru korespondencji kierowanej na adres Ł., ul. A. 7. Po wezwaniu Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. do usunięcia naruszenia prawa (pismo z 3 sierpnia 2016r.) spółka A wniosła skargę do sądu administracyjnego na czynność wykreślenia spółki z rejestru podatników VAT i VAT UE. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 122 O.p. polegające na braku ustaleniu stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym, przez błędne przyjęcie przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. –G., że wzywający nie złożył deklaracji VAT-7 za miesiąc marzec 2016 roku, podczas gdy jak wynika z złożonego do akt sprawy potwierdzenia nadania, skarżący 25 kwietnia 2016 roku, nadał za pośrednictwem Poczty Polskiej deklarację VAT-7 dla podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2016 roku, co więcej odprowadził wskazany w powyższej deklaracji podatek od towarów i usług; art. 122 O.p. polegające na braku ustalenia stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym, przez błędne przyjęcie, że nie ma możliwości skontaktowania się z Prezesem Zarządu Skarżącego, podczas gdy jak wynika z akt sprawy, osoba uprawniona do reprezentowania spółki B spółka z o.o. spółka komandytowa – B. G. oświadczył, że jest możliwy kontakt z Prezesem Spółki A za pośrednictwem poczty elektronicznej pod adresem:[...] art. 121 § 1 O.p. poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, przez brak wezwania Prezesa Zarządu Spółki A sp. z o.o., do złożenia deklaracji VAT-7 za marzec 2016 rok oraz brak wezwania Prezesa Zarządu Spółki A sp. z o.o. do stawiennictwa i złożenia wyjaśnień co do prowadzonej działalności spółki, a także przez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść podatnika; art. 121 § 1 O.p. poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, przez brak podjęcia próby kontaktu z Zarządem spółki A sp. z o.o. za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres:[...], pomimo że adres ten był znany organowi w wyniku podjętych czynności sprawdzających, na podstawie których podjęto skarżoną czynność; art. 124 O.p. przez pominięcie w skarżonej czynności twierdzeń spółki B spółka z o.o. spółka komandytowa, o istnieniu możliwości kontaktu z wzywającym za pośrednictwem poczty elektronicznej: [...] oraz brak właściwego uzasadnienia dokonanej czynności, w tym w szczególności przez brak wskazania, która przesłanka wymieniona w art. 96 ust. 9 Ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług została przez Wzywającego spełniona, i leży u podstaw skarżonej czynności; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 96 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, poprzez wykreślenie wzywającego z rejestru jako podatnika VAT, mimo braku podjęcia przez organ udokumentowanych prób kontaktu z podatnikiem lub jego pełnomocnikiem, a jedynie ograniczenie się do podjęcia czynności sprawdzających w wskazanych miejscach działalności skarżącego. Strona wniosła o uznanie bezskuteczności czynności Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...]r. W odpowiedzi na skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Chybione są podnoszone przez skarżącą zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Strona skarżąca wykazała, że za marzec 2016r. wysłała deklarację VAT-7 przesyłką poleconą na adres Urząd Skarbowy Ł.-G. (bez wskazania dokładnej nazwy adresata – [...] lub [...] Urząd Skarbowy Ł.-G.). Jednak, jak ustalił organ podatkowy przesyłka ta została zwrócona do nadawcy, który nie podjął jej z placówki pocztowej. Prawidłowe jest więc stwierdzenie, że deklaracja VAT-7 za marzec 2016r. nie została przez spółkę złożona. Strona skarżąca podnosi tez, że w oparciu o oświadczenie B. G. organ podatkowy miał możliwość kontaktu z Prezesem Zarządu spółki za pośrednictwem poczty elektronicznej, pod adresem: [email protected], tymczasem w swoim oświadczeniu z 13 czerwca 2016r. B. G. wskazał inny adres kontaktowy dla pełnomocnika do odbioru korespondencji spółki. Przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 613 ze zm.), dalej "O.p." przewidują możliwość doręczenia przez organ podatkowy pism za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w ściśle określonych wypadkach (zob. art. 144a § 1 O.p.). Zgodnie powołanym przepisem doręczanie pism następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełni jeden z następujących warunków: 1) złoży podanie w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego lub portal podatkowy; 2) wniesie o doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej i wskaże organowi podatkowemu adres elektroniczny; 3) wyrazi zgodę na doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej i wskaże organowi podatkowemu adres elektroniczny. W rozpoznawanej sprawie strona nie spełnia warunków z art. 144a § 1 O.p. nie wskazała też adresu e-mail w swoim zgłoszeniu identyfikacyjnym NIP-, czy VAT-R. Ponadto do doręczenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej może mieć zastosowanie tylko adres elektroniczny na portalu podatkowym lub w systemie ePUAP (art. 144a § 1, art. 3f § 1 O.p.). Na marginesie tylko zauważyć należy, że podejmowane przez organ próby doręczenia pism na wskazane przez B. G. oraz w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa adresy mailowe również okazały się bezskuteczne. Zarzut, że organ podatkowy miał możliwość skontaktowania się z Prezesem Zarządu strony skarżącej poprzez adres mailowy jest więc bezzasadny. Organ podatkowy kilkukrotnie podejmował próby skontaktowania się ze spółką A w miejscu wskazanym jako siedziba spółki oraz wskazanym dodatkowo jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej – Ł. B. 51 m 12. Wszystkie te próby okazały się bezskuteczne; we wskazanych miejscach nie stwierdzono śladów prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę, czy obecności osób uprawnionych do reprezentacji spółki (Prezesa Zarządu). Już po wykreśleniu spółki z rejestru jako podatnika VAT organ podatkowy wysłał również wezwania kierowane na adres zamieszkania Prezesa Zarządu ( wezwania z 23 sierpnia 2016r.), ale nie zostały one podjęte przez adresata. Dodatkowo potwierdza to tezę, że brak jest możliwości skontaktowania się z podatnikiem i osoba uprawnioną do reprezentowania spółki. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ma obowiązek wskazania swojej siedziby i miejsca prowadzenia działalności a organ podatkowy nie jest zobowiązany do ciągłego podejmowania prób kontaktu z władzami spółki. Nie do zaakceptowania jest sytuacja, w której spółka ma możliwość kontaktu z organem podatkowym, ale organ podatkowy nie ma faktycznie możliwości skontaktowania się ze spółką. Siedziba spółki A nie znajduje się pod adresem ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym, spółka nie prowadzi działalności gospodarczej pod wskazanymi adresami. W miejscu wskazanym przez spółkę jako miejsce przechowywania dokumentacji rachunkowej nie znajduje się taka dokumentacja, ani inne dokumenty związane z działalnością spółki. Organ podatkowy nie ma żadnej możliwości przeprowadzenia kontroli w spółce, a wszelkie podejmowane przez organ próby skontaktowania się ze spółką okazały się bezskuteczne. W tej sytuacji, bez naruszenia przepisu art. 96 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług organ podatkowy był uprawniony do wykreślenia spółki z rejestru jako podatnika VAT (i podatnika VAT UE) wobec wykazania, że mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się podatnikiem albo jego pełnomocnikiem. Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) należało orzec jak w sentencji wyroku. dc.