I SA/Łd 977/15

Dnia 15 października 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji ustalającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 rok i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – K. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. K. M. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku w przedmiocie uchylenia w całości decyzji ustalającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 rok i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W złożonym następnie, na urzędowym formularzu PPF, wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem. Ich majątek stanowi dom (umowa dożywocia 3 pokoi, kuchni i łazienki). Pobiera emeryturę w wysokości około 865 zł, a jej mąż emeryturę wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym w wysokości 1.237 zł. Koszty leczenia skarżąca określa na kwotę 700 zł, a opłaty eksploatacyjne, wydatki na zakup lekarstw, żywności, ubrań i opału ogółem na kwotę 1.960 zł. Podkreśliła przy tym, że korzysta ze środków pożyczonych, których nie ma możliwości zwrócenia. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Zarządzeniem z dnia 29 września 2015 roku referendarz sądowy wezwał skarżącą do sprecyzowania wniosku poprzez jednoznaczne wskazanie, czy wnosi o ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego, w osobie adwokata, czy w osobie doradcy podatkowego – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że wnosi o ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Z uwagi na wyjaśnienia skarżącej zawarte w piśmie z dnia 8 października 2015 roku, stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie, referendarz sądowy uznał, że skarżąca wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem. Ich majątek stanowi dom (umowa dożywocia 3 pokoi, kuchni i łazienki). Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości ok. 865 zł, a jej mąż emeryturę wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym w wysokości 1.237 zł. Koszty leczenia małżonków zamykają się kwotą 1.960 zł. Celem pokrycia tych wydatków rodzina korzysta ze środków pożyczonych, których aktualnie nie ma możliwości zwrócenia. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny, a także kwotę wpisu od skargi (500 zł), referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.