I SA/Łd 981/14

Dnia 10 lipca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka Masy Upadłości R. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej utrzymującej w mocy decyzję określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 maja 2015 roku pełnomocnik A. P.– Syndyka Masy Upadłości R. M. został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 981/14, z uzasadnieniem, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem egzekucji. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik A. P. – Syndyka Masy Upadłości R. M. pismem z dnia 25 maja 2015 roku wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując w uzasadnieniu, że środki masy upadłości nie pozwalają na poniesienie kosztów sądowych w jakiejkolwiek części. Z uwagi na fakt, że powyższy wniosek nie spełniał warunków ustawowych, zarządzeniem z dnia 28 maja 2015 roku zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF), zawierającym oświadczenie o stanie majątkowym i dochodach, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wykonaniu powyższego wezwania pełnomocnik strony skarżącej w drodze pisma z dniu 15 czerwca 2015 roku oświadczył, że w jej imieniu cofa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Do pisma załączono dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy strona cofnie skutecznie skargę, w razie śmierci strony w określonych sytuacjach oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie pełnomocnik A. P.– Syndyka Masy Upadłości R. M. pismem z dnia 25 maja 2015 roku wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie oświadczył, że cofa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, potwierdzając fakt uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W tej sytuacji należało uznać, że cofnięcie przez stronę skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy uczyniło bezprzedmiotowym postępowanie w zakresie nim objętym, zachodzi bowiem brak przedmiotu rozpoznania. Jest to zatem sytuacja, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie należało jednak rozważyć, czy do orzekania na podstawie powołanego przepisu uprawniony jest referendarz sądowy. Na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. Jeśli bowiem referendarz sądowy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. został uprawniony do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, to takie jego uprawnienie obejmuje tym bardziej kompetencję do zakończenia tego postępowania z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie tego celu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 379/08). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ake.