I SA/Łd 987/15

Dnia 29 września 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – M. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. M. K. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok. We wniosku tym skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 23-letnią córką B.. Nie posiadają żadnego majątku. Zamieszkują w kamienicy w wynajętym mieszkaniu. Aktualnie wspiera je siostra, chroniąc przed eksmisją z wynajętego mieszkania. Od siostry otrzymują także rzeczy używane. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła dodatkowo, że jest osobą bezrobotna, bez prawa do zasiłku z tego tytułu, zarejestrowaną w urzędzie pracy. Ma 58 lat i bezskutecznie poszukuje pracy. Nie osiąga żadnego dochodu, jedyne źródło utrzymania rodziny stanowią alimenty na córkę w wysokości 500 zł. Córka nie pracuje i nie osiąga żadnego dochodu, studiuje psychologię na studiach stacjonarnych (Wydział Nauk o Wychowaniu UŁ). Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". W myśl art. 243 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 23-letnią studiującą córką B.. Skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku z tego tytułu, zarejestrowaną w urzędzie pracy. Ma 58 lat i bezskutecznie poszukuje pracy. Nie osiąga żadnego dochodu, w związku z tym jedyne źródło utrzymania rodziny stanowią alimenty na córkę skarżącej w wysokości 500 zł. Rodzina nie posiada przy tym żadnego majątku, skarżąca wraz z córką zamieszkują w kamienicy w wynajętym mieszkaniu. Aktualnie wspiera je siostra skarżącej, chroniąc przed eksmisją z wynajętego mieszkania. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu rodziny, referendarz sądowy uznał, wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wykazała bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie zaś spełnienia tej przesłanki obligowało referendarza sądowego do uwzględnienie wniosku w żądanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.