I SA/Łd 99/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o podjęcie zawieszonego postępowania sądowoadministracyjnego sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odmówić podjęcia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w Łodzi Ł – G z dnia [...]r. Nr [...] orzekającą o odpowiedzialności za zaległości podatkowe D. S. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995r., podnosząc w szczególności zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego D. S. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie w sprawie tej skargi, podnosząc, iż mająca istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy kwestia przedawnienia zobowiązania D. S. była przedmiotem analizy Sądu w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 515/07, w której to Sąd wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2007r. oddalił skargę D. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego, jednakże skarga kasacyjna od tego wyroku nie została jeszcze rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny. W dniu 22 czerwca 2009r. strona skarżąca wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania, uznając, iż postępowanie w sprawie umorzenia prowadzonego wobec D. S. postępowania egzekucyjnego zostało prawomocnie zakończone, czego dowodem ma być zdaniem skarżącego wyrok NSA z dnia 15 maja 2009r., sygn. akt II FSK 189/08. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. w odpowiedzi na wezwania Sądu pismami z dnia 16 lipca 2009r. i z dnia 20 sierpnia 2009r., wnosząc o oddalenie wniosku strony skarżącej, ponownie wskazał wynikające z akt administracyjnych okoliczności związane z prowadzoną wobec D. S. egzekucją, a ponadto powołując wyrok NSA z dnia 15 maja 2009r. podniósł, iż, wykonując zalecenia tego wyroku w dniu 17 sierpnia 2009r. wydał postanowienie uchylające rozstrzygniecie organu egzekucyjnego odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; Sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. W myśl zaś art. 125 § 1 pkt 1 ppsa Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 189 - 190). Stosownie do przepisu art. 131ppsa postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało zawieszone, jak wynika z uzasadnienia postanowienia z dnia 8 lipca 2008r., z uwagi na zaistniały w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do D. S. spór w przedmiocie przedawnienia zobowiązania podatkowego D. S. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995r., za które następnie strona skarżąca została obciążona odpowiedzialnością, oraz z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej do NSA od wyroku WSA w Łodzi z dnia 2 sierpnia 2007r., sygn. akt I SA/Łd 515/07, oddalającego skargę D. S. w sprawie odmowy umorzenia prowadzonego wobec D. S. postępowania egzekucyjnego. Podnieść też należy, iż podjęty przez NSA w dniu 15 maja 2009r., sygn. akt II FSK 189/08, wyrok uchylił wyrok WSA w Łodzi z dnia 2 sierpnia 2007r., a sprawa została przekazana organom administracji publicznej celem wyjaśnienia okoliczności przedawnienia zobowiązania podatkowego. Pomimo więc podjęcia przez NSA wskazanego wyroku kwestia przedawnienia spornego zobowiązania nie została do dnia dzisiejszego prawomocnie merytorycznie rozstrzygnięta, nadal pozostaje ona sporną. W tych okolicznościach trudno zgodzić się ze stroną skarżącą, iż w konsekwencji podjęcia tego orzeczenia zaistniała przesłanka do podjęcia zawieszonego postępowania, o której mowa w przytoczonym przepisie art. 128 § 1 pkt 4 ppsa. A skoro okoliczność przedawnienia zobowiązania podatkowego stała się przedmiotem odrębnego postępowania, to Sąd w niniejszej sprawie nie powinien tej okoliczności samodzielnie analizować i oceniać, dokonałby bowiem przesądu w innym postępowaniu, tym bardziej, że okoliczności te, jak wynika z uzasadnienia wyroku NSA z dnia 15 maja 2009r., nie zostały przez organ wyjaśnione. Na marginesie podnieść należy, iż w niniejszej sprawie postępowanie zostało zawieszone z urzędu, nie zaś na zgodny wniosek stron, a celowość tego zawieszenia ustawodawca pozostawił Sądowi prowadzącemu postępowanie. W konsekwencji więc strona postępowania nie posiada legitymacji do złożenia skutecznego wniosku o podjęcie postępowania, podjęcie tego postępowania dokonywane jest bowiem przez Sąd z urzędu po stwierdzeniu ustania przyczyny zawieszenia, którą w tej sprawie jest przyszłe prawomocne zakończenie sporu co do okoliczności przedawnienia zobowiązania D. S. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 i art. 131 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu. M.Ko.