I SA/Łd 991/07

Dnia 22 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia łącznego zobowiązania podatkowego za lata 1998-2003 p o s t a n a w i a: przyznać W. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 4 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał W. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu sąd wskazał, iż uwzględniając niskie miesięczne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej oraz wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie, stosownie do treści art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.T. w przedmiocie odmowy umorzenia łącznego zobowiązania podatkowego za lata 1998-2003. W dniu 7 lutego 2008 roku do sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach W. G. wskazała, iż wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu emerytur pobieranych przez skarżącą i jej męża zamyka się kwotą 1.725 zł. Obie emerytury podlegają zajęciu komorniczemu i z tego powodu na utrzymanie pozostaje im kwota 1.043 zł. Skarżąca ma prawo dożywotniego zamieszkiwania w lokalu o powierzchni 80 m2, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Nadto podała, iż jest osobą chorą i około 200 zł miesięcznie wydaje na leki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Skarżąca na mocy postanowienia sądu z dnia 4 października 2007 roku korzysta już z prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych obecnie zaś zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez przyznanie adwokata, wobec powyższego jej wniosek należy rozważyć w kontekście spełnienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z powołanym przepisem przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątku i dochodach. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W. G. wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania są dochody z pobieranych przez małżonków emerytur w wysokości 1.725 zł brutto miesięcznie. Dochody te podlegają zajęciu komorniczemu i dlatego na utrzymanie skarżącej i jej mężowi pozostaje kwota około 1000 zł miesięcznie. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 4 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i dlatego obecnie przyznaje jej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. MK