I SA/Łd 996/10

Dnia 16 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. A.W. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok. We wniosku tym skarżąca wskazała, że od 19 stycznia 2010 roku przebywa w Areszcie Śledczym w Ł. Nie osiąga żadnych dochodów i nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i obrony. Jej majątek stanowi mieszkanie o pow. 130 m2, w zastawie bankowym. Jednocześnie skarżąca wyjaśniła, że w dniu 1 lutego 2006 roku przeżyła ciężki w skutkach dla jej zdrowia wypadek komunikacyjny. Proces leczenia urazów trwał 3 lata. Od lutego 2006 roku przestała obsługiwać kredyty mieszkaniowe zaciągnięte na budowę i urządzenie mieszkania. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Do wniosku załączyła zaświadczenie Zakładu Karnego nr 1 w Ł. o tymczasowym areszcie oraz postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. z dnia [...] dotyczące bezskuteczności egzekucji. Z uwagi na fakt, iż zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 29 października 2010 roku wnioskodawczyni została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wyjaśnienia, czy nadal przebywa w Zakładzie Karnym Nr 1 w Ł. i związku z tym faktem nadal nie osiąga żadnych dochodów oraz wskazania źródeł i kwoty środków przeznaczanych na własne utrzymanie i podstawowe świadczenia (w przypadku nieprzebywania w Zakładzie Karnym), a także podania kwoty kredytów zaciągniętych na budowę i urządzenie mieszkania – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W wykonaniu powyższego wezwania, skarżąca w drodze pisma z dnia 23 listopada 2010 roku wyjaśniła, że nadal przebywa w Zakładzie Karnym Nr 1 w Ł. i nie osiąga dochodów. Wysokość kwoty zaciągniętych kredytów na budowę i urządzenie mieszkania wynosi 1.582.000 zł. Dotychczas kredyty zostały spłacone w kwocie 88.000 zł. Do spłaty pozostała jej kwota 702.000 zł. Obecnie z uwagi na brak dochodów kredyty nie są obsługiwane. Do pisma skarżąca załączyła postanowienie Komornika Sądowego z dnia [...] o umorzeniu egzekucji. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przede wszystkim należy jednak zauważyć, że stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Podkreślić przy tym należy, że ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych informacji dodatkowych wynika, że skarżąca od 19 stycznia 2010 roku przebywa w Zakładzie Karnym Nr 1 w Ł.. Jej majątek stanowi mieszkanie o pow. 130 m2. W dniu 1 lutego 2006 roku skarżąca przeżyła ciężki w skutkach dla jej zdrowia wypadek komunikacyjny. Proces leczenia urazów trwał 3 lata. Od lutego 2006 roku przestała obsługiwać kredyty mieszkaniowe zaciągnięte na budowę i urządzenie mieszkania. Wysokość kwoty zaciągniętych kredytów na budowę i urządzenie mieszkania wynosi 1.582.000 zł. Dotychczas kredyty zostały spłacone w kwocie 88.000 zł. Do spłaty pozostała skarżącej zatem kwota 702.000 zł. Aktualnie skarżąca z uwagi na brak dochodów nie reguluje płatności z tytułu rat kredytowych. Postanowieniem Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. z dnia [...] umorzono postępowanie egzekucyjne w sprawie z wniosku B BANK SA w W. z uwagi na bezskuteczność egzekucji wobec skarżącej. Jednocześnie skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącej powoduje bowiem, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Referendarza sądowego do uwzględnienie wniosku w żądanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. (MSi)