I SAB/Łd 1/05

Dnia 14 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA P. Kowalski, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. i I. K. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie bezczynności organu podatkowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Pismem z dnia 16 sierpnia 2005 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. udzielił stronie skarżącej odpowiedzi na wniosek o ponaglenie organu podatkowego w przedmiocie wydania postanowienia w trybie art. 273 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2001 roku. Na to pismo strona skarżąca w dniu 16 sierpnia 2005 roku wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej u.p.p.s.a.), kontrola działalności administracyjnej Sądu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów administracji wymienione w tym przepisie, a także na inne akty oraz czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone pismo nie odpowiada zakresowi przedmiotowemu powyższego przepisu. Nie stanowi ono aktu organu administracji, nie jest bowiem decyzją administracyjną, postanowieniem, aktem prawa miejscowego, aktem organu jednostki samorządu terytorialnego, czy też aktem nadzoru. Nie sposób też zakwalifikować przedmiotowego pisma jako innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Nie przesądza ono o żadnych uprawnieniach lub obowiązkach strony skarżącej. W szczególności też żaden inny przepis nie przewiduje sądowej kontroli takiego rodzaju pisma. Tym samym wniesie na nie skargi jest niedopuszczalne. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u. p. p. s. a., orzekł jak w sentencji.