I SAB/Łd 1/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w przedmiocie zmiany wymiaru podatku od nieruchomości za 2025 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. M. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w przedmiocie zmiany wymiaru podatku od nieruchomości za 2025 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 22 lutego 2026 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu osobiście w dniu 9 marca 2026 r. Zakreślony w wezwaniu 7-dniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upłynął bezskutecznie 16 marca 2025 r. Wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 powołanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższej przesyłki (k. 18 akt sprawy), zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono prawidłowo skarżącemu na adres wskazany w skardze w dniu 9 marca 2026 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 16 marca 2026 r. Skarżący nie uiścił wymaganej prawem opłaty sądowej. W tej sytuacji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. P.C.