I SAB/Łd 10/19

PostanowienieWSA w Łodzi2019-12-12

Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozliczenia za zużycie wody, wynikającego z faktury wystawionej przez gminę, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozliczenia za zużycie wody, które wynika z umowy cywilnoprawnej i faktury wystawionej przez gminę, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Spory o charakterze cywilnym rozstrzygają sądy powszechne. Właściwości sądu administracyjnego w takiej sprawie nie przewidują też przepisy szczególne.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie stanowiska co do wielkości zużycia wody. Organ wystawił fakturę na kwotę ponad 16 tys. zł za zużycie wody, co skarżący zakwestionował, twierdząc, że wynikało to z błędu urządzenia pomiarowego. Po odrzuceniu jego stanowiska przez organ, skarżący wysłał kolejne pismo, na które nie otrzymał odpowiedzi. Wójt Gminy B. wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa nie dotyczy działalności gminy w sferze administracji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie stanowiska co do wielkości zużycia wody postanawia: odrzucić skargę. J. O.wniósł 15 października 2019 r. skargę na bezczynność Wójta Gminy B.. W uzasadnieniu wskazał, że Urząd Gminy B. wystawił 12 października 2018 r. fakturę, w której zobowiązał stronę do uiszczenia 16.875,51 zł, tytułem zużycia wody w okresie od 28 października 2014 r. do 1 września 2018 r. Skarżący złożył reklamację twierdząc, że zużycie wody przyjęte przez Urząd Gminy musiało wynikać z błędu urządzenia pomiarowego. Urząd Gminy w piśmie z 9 maja 2019 r. ostatecznie odrzucił stanowisko strony, podtrzymując wysokość zobowiązania wynikającego z ww. faktury. W dniu 21 maja 2019 r. skarżący wysłał do organu kolejne pismo w sprawie. Na to pismo nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Podnosząc powyższe argumenty skarżący wniósł o zobowiązanie organu gminy do wydania decyzji, będącej odpowiedzią na wniosek strony lub do załatwienia sprawy w inny sposób, np. przez wystawienie faktury korygującej, w terminie 30 dni, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B.wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że sprawa nie jest związana z działalnością gminy w sferze administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 768 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a), a także w sprawach w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Obecnie rozpatrywana skarga na bezczynność organu dotyczy braku odpowiedzi na pismo dotyczące rozliczenia za wodę. Jak wynika ze skargi, Wójt Gminy B. wystawił, w związku ze zużyciem wody, fakturę i wezwał stronę do uregulowania wynikającej z niej kwoty. Zobowiązanie strony wynika ponad wszelką wątpliwość z umowy cywilnoprawnej, nie należy do sfery publicznej działalności organów samorządu terytorialnego, a zatem wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygają sądy powszechne (por. postanowienie NSA z 28 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OSK 799/09). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej przedmiotem sądowej kontroli jest brak określonego aktu lub czynności, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Chodzi przy tym o akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, podejmowane w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie występuje, ponieważ żądanie objęte skargą nie ma charakteru administracyjnego, ale cywilny. Właściwości sądu administracyjnego w sprawie dotyczącej rozliczeń pomiędzy dostawcą wody, a jej odbiorcą, nie przewidują też przepisy szczególne. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w takiej sprawie nie przysługuje. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło