I SAB/Łd 17/15

Dnia 16 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA: Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na bezczynność Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Ł. w przedmiocie: zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2014 roku postanawia: odrzucić skargę. W dniu 30 kwietnia 2015 roku "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na bezczynność Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Ł. w zakresie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2014 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 2 czerwca 2015 r. skarżąca spółka została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w trybie "awizo" 25 czerwca 2015 roku. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął więc stronie w dniu 2 lipca 2015 roku. Do chwili obecnej nie został nadesłany odpis z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 57 §1 p.p.s.a skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do przepisu art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem skargę do sądu wnosi spółka (posiadająca osobowość prawną), skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje zaś stosownie do przywołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a odrzuceniem skargi przez sąd. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, doręczonemu skarżącej w trybie "awizo" na adres widniejący na kopercie, w której złożona została skarga, strona nie przedłożyła odpisu KRS. Wobec tego, iż spółka w wymaganym terminie nie dołączyła żądanego przez sąd dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do jej reprezentowania, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. E.J.