I SAB/Łd 18/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na bezczynność Naczelnika Ł. Urzędu Skarbowego w Ł. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2014 r. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z 2 czerwca 2015 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącą spółkę do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego). Powyższe wezwanie zostało doręczone 25 czerwca 2015 r., w trybie awiza. Strona skarżąca bowiem nie odebrała przesyłki pomimo dwukrotnego zawiadomienia o jej pozostawieniu do odbioru w urzędzie pocztowym. W wyznaczonym przez sąd siedmiodniowym terminie, spółka nie usunęła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony (m.in. skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem skargę do sądu wnosi spółka (posiadająca osobowość prawną), skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi doręcza się przede wszystkim przez pocztę, na adres podany przez stronę skarżącą (art. 69 p.p.s.a.). Tak też się stało w niniejszej sprawie – wezwanie do złożenia aktualnego odpisu KRS zostało wysłane na adres wskazany w skardze. Ponieważ doręczający nie zastał adresata, przesyłka została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej, przy czym – jak wynika z treści adnotacji doręczyciela zamieszczonej na potwierdzeniu odbioru – pozostawiono jednocześnie na drzwiach adresata zawiadomienie (awizo) o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej. Doręczenie zostało dokonane z upływem wspomnianego czternastodniowego terminu (art. 73 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony. Zgodnie z treścią zwrotnego potwierdzenia odbioru zawartego w aktach sądowych czternastodniowy termin odbioru wezwania upłynął 25 czerwca 2015 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zatem 2 lipca 2015 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie przedłożyła jednak odpisu KRS, potwierdzającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do jej reprezentowania przed sądem. Ponieważ nałożony na stronę skarżącą obowiązek nie został wykonany, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. E.J.