I SAB/Łd 2/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie nie rozpoznania wniosku o rozłożenie na raty części podatku od nieruchomości za 2005 rok postanawia : odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia [...] r. odmówił D. A. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca zażaliła się na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r. oddalił zażalenie. W uzasadnieniu swojego orzeczenia stwierdził, że sąd I instancji we właściwy sposób rozpoznał wniosek skarżącej dokonując szczegółowej analizy sytuacji materialnej, finansowej i rodzinnej skarżącej oraz właściwie orzekł, że konieczność poniesienia kosztów postępowania w wysokości 100 zł nie spowoduje po stronie podatniczki uszczerbku koniecznego utrzymania. Rozmiar prowadzonej przez podatniczkę działalności gospodarczej oraz miesięczny obrót pozwalają na pokrycie kosztów toczącego się postępowania, na które w chwili obecnej składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł. Na skutek oddalenia zażalenia skarżącej prawomocne stało się postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...] r. Zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia [...] r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 12 listopada 2007 r. Skarżąca zobowiązana była uiścić wpis do dnia 18 listopada 2007 r. Wpis nie został wpłacony w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego należało skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 150, poz. 1270 ze zm.). Sąd uznał za bezskuteczny złożony w dniu 19 listopada 2007 r. przez skarżącą ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z przepisu art. 243 § 1 wymienionej wyżej ustawy wynika, że prawo pomocy może być przyznane na każdym etapie postępowania i prawo strony nie jest ograniczone do jednokrotnego wystąpienia z wnioskiem. Złożenie ponownego wniosku jest zasadne wówczas, gdy spowodowane zostało zmianą sytuacji finansowej wnioskodawcy, która uległa rzeczywistemu pogorszeniu w stosunku do rozpoznawanej przez sąd w oparciu o poprzedni wniosek. Tymczasem z treści wniosków o przyznanie prawa pomocy (PPF) przedstawionych sądowi w trakcie poprzedniego postępowania, zaskarżonego prawomocnym orzeczeniem, jak i obecnego nie wynika, by sytuacja finansowa skarżącej uległa pogorszeniu. Nadal nie posiada ona nikogo na utrzymaniu, jest właścicielką nieruchomości oraz posiada ten sam samochód osobowy. W obu okresach osiągnęła dochód w zbliżonych wysokościach (14.501 zł w ciągu 9 miesięcy 2007 r. i 15.548,14 zł w ciągu 10 miesięcy 2006 r.). Skarżąca w 2007 r. była w stanie spłacić ratę kredytu w wysokości 6.000 złotych. Składając poprzedni wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych skarżąca, podobnie jak obecnie, powoływała się na problemy zdrowotne. Sądy dwóch instancji uznały jednak, że jej sytuacja majątkowa, rodzinna i zdrowotna nie uzasadnia zwolnienia z kosztów, które na obecnym etapie postępowania ograniczają się do wpisu w kwocie 100 zł. W ocenie sądu nie zachodzą podstawy do zmiany w trybie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A.B.