I SAB/Łd 3/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na przewlekłość postępowania Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2013 r. i luty 2014 r. p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto) uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 12 kwietnia 2017 r. pod pozycją 1839. W dniu 17 lutego 2017 r. Spółka A. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. w zakresie podatku od towarów i usług za lipiec 2013 r. i luty 2014 r. Spółka wniosła o: 1) stwierdzenie przewlekłości postępowania podatkowego, 2) stwierdzenie, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3 ) zobowiązanie organu podatkowego do wydania decyzji kończącej postępowanie w terminie 30 dni od daty zwrotu akt administracyjnych, 4) zwrot kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podała, że w wyniku rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania za wskazane powyżej okresy rozliczeniowe WSA w Łodzi wyrokiem z dnia 17 maja 2016 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt I SAB/Łd 2/16 stwierdził przewlekłość postępowania Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś., zobowiązując ów organ podatkowy do wydania decyzji kończącej postępowanie podatkowe w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem stwierdzającym jego prawomocność. Pismem z dnia 10 sierpnia 2016 r. spółka wystąpiła do organu podatkowego z wnioskiem o przeprowadzenie szeregu dowodów. Ponieważ organ podatkowy nie przeprowadził żadnego dowodu, spółka złożyła ponaglenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., a następnie, wobec stwierdzenia przez organ drugiej instancji, że ponaglenie jest bezzasadne, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. wniósł o jej oddalenie. Organ podatkowy również wskazał, że w wyniku rozpoznania wcześniejszej skargi na przewlekłość postępowania, został zobligowany przez sąd do wydania decyzji kończącej postępowanie w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. poinformował, że w dniu 5 lipca 2016 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku tutejszego sądu z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt I SAB/Łd 2/16, natomiast w dniu 18 lipca 2016 r. skargę kasacyjną złożyła spółka. Ponieważ powyższe skargi kasacyjne nie zostały do dnia dzisiejszego rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny, to wyrok tutejszego sądu z dnia 17 maja 2016 r. nie jest prawomocny. W konsekwencji organowi podatkowemu nie zostały zwrócone akta administracyjne i trzydziestodniowy termin obligujący organ podatkowy do zakończenia postępowania, nie rozpoczął biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 §1 pkt 4 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej w skrócie P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. wszczął w grudniu 2014 r. wobec A. Spółki z o.o., dalej zwanej Spółką, postępowanie podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za lipiec 2013 i luty 2014 r. Termin zakończenia tego postępowania był wielokrotnie przedłużany, co spowodowało wniesienie przez Spółkę do tutejszego Sądu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Wyrokiem z dnia 17 maja 2016 r. sygn. I SAB/Łd 2/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniając skargę stwierdził przewlekłość postępowania w zakresie podatku od towarów i usług za lipiec 2013 r. i luty 2014 r. zobowiązując Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. do wydania decyzji kończącej postępowanie w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie Sąd stwierdził, że przewlekłość postępowania miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa i zasądził od organu na rzecz Spółki zwrot kosztów postępowania sądowego. Powyższy wyrok nie uprawomocnił się do tej pory, bowiem organ podatkowy i Spółka wnieśli od niego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Już po wydaniu tego wyroku pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. Spółka wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. ponaglenie na niezałatwienie sprawy podatkowej we właściwym terminie. Organ ten postanowieniem z 20 stycznia 2017 r. uznał ponaglenie za nieuzasadnione. Po otrzymaniu tego postanowienia Spółka wniosła do WSA w Łodzi ponownie skargę na przewlekłość postępowania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2013 r. i za luty 2014 r., która to skarga zainicjowała niniejsze postępowanie. Wszczęcie postępowania na skutek skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego wywołuje m.in. skutki procesowe. Jedną z takich konsekwencji jest tzw. zawisłość sprawy oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie i do czasu jego zakończenie (prawomocnego) nie można wszcząć drugiej takiej samej sprawy. Drugą taką konsekwencją jest tzw. powaga rzeczy osądzonej, która oznacza, że nie można po raz drugi wszczynać sprawy, która już prawomocnie została zakończona. Powyższa zasada została uregulowana we wspomnianym wyżej art. 58 §1 pkt 4 P.p.s.a. A zatem, stwierdzenie, że sprawa jest w toku, czyli nie została jeszcze prawomocnie zakończona, stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenie następnego postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny lub na to samo działanie, bezczynność lub, jak w tej sprawie, przewlekłość tego samego postępowania. W rozpatrywanej sprawie zachodzi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych obu postępowań, czyli postępowania wywołanego wcześniejszą skargą na przewlekłość postępowania podatkowego zakończonego nieprawomocnym jeszcze wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 17 maja 2016 r., I SAB/Łd 2/16, oraz postępowania niniejszego. Podmiotowa tożsamość obu postępowań jest oczywista. Tożsamość przedmiotowa obu postępowań wynika z tego, że Spółka zarzuca to samo i domaga się tego samego, co w skardze wcześniejszej, a więc zarzuca, że organ dokonuje w toku postępowania czynności pozornych, nie przeprowadza dowodów i nie zmierza do efektywnego zakończenia postępowania. Właśnie stwierdzenie tego faktu było przyczyną uwzględnienie wcześniejszej skargi Spółki na przewlekłość postępowania podatkowego. Dla takiej oceny nie ma znaczenia to, że Spółka powołuje się na opieszałe i nieznajdujące usprawiedliwienia (w ocenie Spółki) postępowanie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. w okresie po wyroku tutejszego Sądu z dnia 17 maja 2016 r. Ocena w zakresie prowadzenia postępowania podatkowego za lipiec 2013 r. i luty 2014 r. została już dokonana i co ważne, został wyznaczony przez Sąd termin zakończenia tego postępowania. A więc przewlekłość postępowania podatkowego została już stwierdzona, jak domagała się tego Spółka. Do chwili uprawomocnienia się już wydanego w tej sprawie wyroku nie jest więc możliwe prowadzenie postępowania w tym samym przedmiocie. Przyjęcie odmiennego stanowiska mogłoby teoretycznie oznaczać wydanie wyroku nie stwierdzającego przewlekłości postępowania lub wyznaczającego inny termin jego zakończenia. Oczywiście byłby to termin bardziej odległy, bo należałoby uwzględnić konieczność uprawomocnienia się tego nowego wyroku. W obu przypadkach byłaby to sytuacja niedopuszczalna, bowiem w tej samej podmiotowo i co do istoty sprawie istniałyby różne co do treści wyroki. Ponadto, obecnie dokonywana ocena postępowania podatkowego pod kątem jego przewlekłości lub braku tej przewlekłości musiałaby uwzględniać cały jego przebieg, od chwili wszczęcia, a więc także okres, który już został oceniony w toku wcześniejszego postępowania sądowego. Skoro wyrok z dnia 17 maja 2016 r. nie uprawomocnił się jeszcze, to stosownie do jego treści, nie upłynął czas wyznaczony organowi na zakończenie postępowania. Z uwagi na powyższe należało na podstawie art. art. 58 §1 pkt 4 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718) odrzucić skargę. O zwrocie wpisu sądowego uiszczonego przez skarżącą, sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. AKE.