I SAB/Łd 4/24
PostanowienieWSA w Łodzi2024-04-11
Skład orzekający: Sędzia WSA Bożena Kasprzak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli postępowanie administracyjne zostało zakończone przed wniesieniem skargi?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli postępowanie administracyjne zostało zakończone przed jej wniesieniem. W takiej sytuacji brakuje przedmiotu kontroli sądowoadministracyjnej, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty. Postępowanie administracyjne, dotyczące zaliczenia wpłaty podatku od nieruchomości, zostało zakończone postanowieniem organu pierwszej instancji z dnia 7 czerwca 2023 r., które zostało zwrócone skarżącej z powodu niepodjęcia przesyłki. Skarga na bezczynność została wniesiona po tym zakończeniu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zasądzono zwrot wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz S. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi zaksięgowaną w dniu 28 marca 2024 r. pod poz. 1146.
S. W. (dalej: "skarżąca") pismem z dnia 14 lutego 2024 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty.
Skarżąca zwróciła uwagę, że postanowieniem z dnia 20 grudnia 2022 r. Prezydent Miasta Łodzi wydał postanowienie w przedmiocie zaliczenia wpłaty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na skutek rozpoznania zażalenia strony, postanowieniem z dnia 24 maja 2024 r. uchyliło ww. postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Od czasu wydania postanowienia przez SKO Urząd Miasta Łodzi nie wydał żadnego nowego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie w całości. Wyjaśnił, że 14 grudnia 2022 r. S. W. dokonała wpłaty kwoty 4.000,00 zł tytułem podatku od nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], co do której w dniu 20 grudnia 2022 r. organ podatkowy wydał postanowienie o rozksięgowaniu. Na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła zażalenie.
Postanowieniem z 24 maja 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi uchyliło w całości postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z 20 grudnia 2022 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W dniu 7 czerwca 2023 r. Prezydent Miasta Łodzi wydał postanowienie w sprawie zaliczenia wpłaty kwoty 4.000,00 zł na poczet zaległości podatkowych, odsetek od nieterminowej zapłaty i kosztów upomnienia.
Pomimo wysłania ww. postanowienia na adres podatniczki: P.42 "O", [...] L. S. W. nie podjęła przesyłki i 4 lipca 2023 r., po podwójnym awizowaniu, przesyłka została zwrócona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: p.p.s.a.
Sąd wskazuje, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne, już po zakończeniu postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, stwierdzono, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
W kolejnej uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.". W jej uzasadnieniu wskazano, że badanie przez sąd administracyjny dopuszczalności skargi polega w pierwszej kolejności na ocenie, czy istnieje jej przedmiot należący do zakresu kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 i 3 oraz art. 5 p.p.s.a. Badaniu sądu podlega więc na wstępie istnienie przedmiotowej przesłanki zaskarżenia (dopuszczalności skargi w zakresie przedmiotowym), tzn. określenia czy na zaskarżoną formę działalności administracji publicznej lub jej zaniechania (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania) przysługuje skarga objęta zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 p.p.s.a. Jeżeli bowiem przewlekle prowadzone postępowanie uległo zakończeniu przed wniesieniem skargi, to zachodzi jej niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), skoro przestaje istnieć przedmiot kontroli sądu administracyjnego. W takim przypadku prowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej staje się niedopuszczalne, bo nie ma czego kontrolować.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, nawet w okolicznościach uprzedniego złożenia ponaglenia do organu administracji w toku postępowania administracyjnego, należy uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia rozumianego jako przewlekłość nie dającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji w sposób kończący postępowanie administracyjne. Nie jest już bowiem możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy, skoro organ dokonał już takiego rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a. sąd orzekający jest związany stanowiskiem wyrażonym w wymienionych uchwałach NSA, bowiem powołany przepis nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zajętym w uchwale i przyjąć wykładni prawa odmiennej od tej, która została zaakceptowana przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi została złożona przez skarżącą w dniu 16 lutego 2024 r., a zatem po wydaniu przez organ postanowienia z dnia 7 czerwca 2023 r. w sprawie zaliczenia wpłaty kwoty 4.000,00 zł na poczet zaległości podatkowych, odsetek od nieterminowej zapłaty i kosztów upomnienia.
Skoro więc skarga na bezczynność postępowania została wniesiona już po zakończeniu prowadzonego postępowania przez organ administracji publicznej, poprzez wydanie postanowienia - to taka skarga jest niedopuszczalna.
Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
AKE.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło