I SAB/Łd 4/26

Dnia 9 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w przedmiocie rozpoznania ponaglenia w sprawie wniosku o dofinansowanie ze środków PFRON postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej E. B. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 20 marca 2026 r. pod pozycją 1237. Pismem z dnia 27 lutego 2026r. E. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w przedmiocie braku rozpatrzenia w terminie określonym art. 37 § 6 k.p.a., ponaglenia z dnia 16 lutego 2026 r., dotyczącego bezczynności i rażącej przewlekłości postępowania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi, działającego w imieniu Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie odrzucenia wniosków o dofinansowanie ze środków PFRON w ramach programu [...] w związku z naruszeniem przez ten organ terminu z art. 133 § 2 k.p.a. przy przekazywaniu odwołania nadanego w dniu 4 lutego 2026 r. do organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę SKO w Łodzi wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, bądź jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie Skarżąca wskazała, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi polegająca na wadliwym, w ocenie skarżącej, braku rozpatrzenia w terminie określonym art. 37 § 6 k.p.a., ponaglenia z dnia 16 lutego 2026 r., dotyczącego bezczynności i rażącej przewlekłości postępowania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi, działającego w imieniu Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie odrzucenia wniosków o dofinansowanie ze środków PFRON. Odnosząc się do powyższych zarzutów, należy wskazać, że w myśl przepisu art. 37 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Przy czym organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 37 § 6 k.p.a., w którym m.in. wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powyższego uregulowania wynika, że ponaglenie stanowi środek mający na celu zniesienie stanu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zaś postanowienie je rozpoznające nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, albowiem dotyczy jedynie kwestii wpadkowej związanej z nieterminowym załatwieniem sprawy przez organ administracji publicznej. Poza tym, postanowienie to nie podlega zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji, gdyż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości złożenia na nie zażalenia. Omawiana instytucja odnosi się więc wyłącznie do kwestii ściśle procesowej i incydentalnej, stąd postępowanie prowadzone wskutek wniesienia ponaglenia na podstawie art. 37 k.p.a., nie ma cech samodzielnego i nowego postępowania administracyjnego. Złożenie ponaglenia jest jedynie warunkiem wyczerpania trybu zaskarżenia przed wywiedzeniem przez osobę zainteresowaną skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. W rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła ponaglenie dotyczące jedynie bezczynności i rażącej przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji, a przedmiotem skargi wyraźnie uczyniła bezczynność organu odwoławczego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi. Podkreślenia wymaga fakt, iż E. B. nie wniosła ponaglenia na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kolegium w sprawie naruszenia terminu wynikającego z art. 37 k.p.a. przy rozstrzyganiu jej ponaglenia dotyczącego braku przekazania przez organ I instancji wniesionego odwołania wraz z aktami sprawy w terminie wynikającym z art. 133 k.p.a. Uwzględniając powyższe wywiedzioną przez nią skargę, wobec braku wyczerpania środków zaskarżenia, które służyły Skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, należało uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji). mko