I SO/Łd 2/16

Dnia 6 kwietnia 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego dotyczącego skargi Z.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – Z. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z. W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego dotyczącego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 26-letnią córką K.. Majątek rodziny stanowi nieruchomość zabudowana domem mieszkalnym o pow. 90 m2 i wartości szacunkowej 248.000 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła przy tym, że pobiera świadczenie rehabilitacyjne ZUS w kwocie 1.494,80 zł i stanowi ono jedyne źródło utrzymania rodziny, bowiem córka jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Ponosi wydatki miesięczne na spłatę kredytu w wysokości 500 zł, z tytułu podatku od spadku i od "zasiedzenia" oraz podatku od nieruchomości w łącznej kwocie 1.744 zł, a ponadto z tytułu opłat za media w wysokości 350 zł, zobowiązania wobec adwokata z tytułu sprawy sądowej dotyczącej nieruchomości przy ul. A. w kwocie 50 zł i kosztów leczenia w wysokości 100 zł. Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, zarządzeniem z dnia 16 marca 2016 roku wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez wnioskodawczynię i jej córkę K. rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy, udokumentowania wskazanych we wniosku wydatków ponoszonych miesięcznie na spłatę kredytu, opłaty eksploatacyjne, podatki, koszty leczenia i utrzymania oraz nadesłania decyzji potwierdzającej status jej córki K. – jako osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku z tego tytułu - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawczyni w drodze pisma z dnia 24 marca 2016 roku nadesłała wymagane dokumenty i oświadczenia dotyczące jej sytuacji majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 26-letnią córką K.. Majątek rodziny stanowi nieruchomość zabudowana domem mieszkalnym o pow. 90 m2 i wartości szacunkowej 248.000 zł. Jedyny dochód rodziny stanowi świadczenie rehabilitacyjne ZUS wnioskodawczyni w kwocie 1.494,80 zł. Córka wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, co potwierdza załączona decyzja urzędu pracy. Wnioskodawczyni ponosi wydatki miesięczne na spłatę kredytu w wysokości 500 zł, z tytułu podatku od spadku i od "zasiedzenia" oraz podatku od nieruchomości w łącznej kwocie 1.744 zł, a ponadto z tytułu opłat za media w wysokości 350 zł, zobowiązania wobec adwokata z tytułu sprawy sądowej dotyczącej nieruchomości przy ul. A. w kwocie 50 zł i kosztów leczenia w wysokości 100 zł. Fakt ponoszenia tych wydatków znajduje potwierdzenie w nadesłanych dokumentach źródłowych. Ponadto, jak wynika z załączanych wyciągów bankowych, wnioskodawczyni i jej córka nie posiadają żadnych oszczędności, a przy tym saldo posiadanego przez wnioskodawczynię konta bankowego wykazuje wartości ujemne. W tej sytuacji referendarz sądowy uznał, że wniosek Z. W. zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż wobec przedstawionej sytuacji materialnej wnioskodawczyni nie mogłaby ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, związanych z wniesieniem skargi i ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, co tym samym uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AKE.