I SO/Łd 2/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w przedmiocie nieprzekazania skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 17 maja 2024 r. Nr 1001-IOD-2.601.2.2024.2/U10/AP postanawia: oddalić wniosek. K B. wnioskiem z 7 kwietnia 2025 r. zażądał wymierzenia grzywny Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z powodu niedopełnienia przez ten organ obowiązku przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi na postanowienie z 17 maja 2024 r. Nr 1001-IOD-2.601.2.2024.2/U10/AP, w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 rok. W uzasadnieniu wniosku wskazał między innymi, że złożona przez niego skarga z 19 czerwca 2024 r. nie została przekazana do Sądu w terminie trzydziestu dni, wskazanym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Stąd też zachodziły, jego zdaniem, podstawy do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W odpowiedzi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wyjaśnił, że skarga z 19 czerwca 2024 r. wpłynęła do organu 21 czerwca 2024 r., a następnie 28 czerwca 2024 r. została przekazana do Sądu, który ją oddalił wyrokiem z 10 października 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 407/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Wniosek skarżącego podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przy czym organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przepis ten nakłada na organ bezwzględny obowiązek przekazania sądowi, w ściśle zakreślonym czasie, dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia kontroli sądowej. Niedopełnienie powyższego obowiązku naraża organ na sankcję przewidzianą w art. 55 § 1 p.p.s.a. W myśl tego unormowania, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wyłącznymi przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny organowi są zatem: a) wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny oraz b) stwierdzenie niezastosowania się do obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a., bez względu na przyczyny nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie. Przyczyny nieprzekazania skargi w terminie mogą mieć ewentualnie wpływ na wysokość wymierzonej grzywny. Skarżący może wystąpić z wnioskiem o wymierzenie grzywny w każdym czasie po upływie terminu określonego w treści art. 54 § 2 p.p.s.a. Wniosek o wymierzenie grzywny wnoszony jest przez skarżącego bezpośrednio do sądu i nie musi być poprzedzony dodatkowym wezwaniem do wykonania obowiązku przedstawienia skargi, aktu postępowania i odpowiedzi na skargę (por. postanowienie WSA z 11 grudnia 2008 r., II SO/Kr 41/07). Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd administracyjny bada jedynie terminowość przekazania skargi. Oznacza to, że w każdym przypadku przekroczenia terminu do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, Sąd uprawniony jest do wymierzenia grzywny, której wysokość określa w sposób dyskrecjonalny. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma m.in. funkcję dyscyplinującą, a znajduje swoją podstawę faktyczną w samym fakcie nieprzekazania w terminie skargi do sądu administracyjnego przez podmiot, do którego wpłynęła i przeciwko któremu jest skierowana. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt I SA/Łd 407/24, pod którą zarejestrowana została skarga wnioskodawcy z 19 czerwca 2024 r., skarga ta wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami administracyjnymi sprawy została przesłana do Sądu 28 czerwca 2024 r. W toku tej sprawy skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi (wskazania numeru PESEL). Ponadto wyznaczono dla niego pełnomocnika z urzędu (radcę prawnego), który został powiadomiony o terminie posiedzenia Sądu wyznaczonego celem rozpoznania skargi. Wyrokiem z 10 października 2024 r. Sąd oddalił skargę. Orzeczenie to doręczono wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi strony, który 25 listopada 2024 r. złożył opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. Wyrok Sądu jest prawomocny od 17 stycznia 2025 r. Akta administracyjne sprawy zwrócono organowi w lutym 2025 r. Z przytoczonych wyżej okoliczności wynika jasno, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, wypełniając dyspozycję art. 54 § 2 p.p.s.a., przekazał skargę wnioskodawcy z 19 czerwca 2025 r. właściwemu Sądowi w terminie 30 dni od jej otrzymania. W tym też terminie organ przekazał do Sądu akta sprawy oraz wyczerpującą odpowiedź na skargę. W ten sposób Dyrektor wypełnił wymogi formalne stawiane przez cytowany wyżej art. 54 § 2 p.p.s.a. Skoro wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków procesowych określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie, zaś w niniejszej sprawie organ obowiązki te wypełnił w terminie, to w konsekwencji brak było podstaw do wymierzenia wnioskowanej przez skarżącego grzywny. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., oddalił rozpatrywany wniosek. a.m.