I SO/Łd 21/14

PostanowienieWSA w Łodzi2014-09-18

Skład orzekający: Małgorzata Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który zamierza zaskarżyć 9 decyzji podatkowych i wykazuje niskie dochody przy jednoczesnym ponoszeniu znaczących kosztów leczenia i spłaty kredytu, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym?
Ratio decidendi
Wnioskodawcy należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Niskie dochody z emerytur, wysokie koszty leczenia chorób przewlekłych oraz spłata kredytu, w połączeniu z zamiarem zaskarżenia wielu decyzji podatkowych, uzasadniają zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w celu zapewnienia dostępu do sądu.
Stan faktyczny
J. W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawca wskazał, że wobec niego i jego żony wydano 9 decyzji podatkowych, a jego dochody z emerytur są niewystarczające na pokrycie kosztów postępowań sądowych, leczenia chorób przewlekłych i spłaty kredytu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano J. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 18 września 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczącego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] p o s t a n a w i a: przyznać J. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 22 sierpnia 2014 roku J. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. G. wskazując jednocześnie, że jego wniosek podyktowany jest wydaniem wobec niego i jego żony 9 decyzji podatkowych i brakiem środków na pokrycie kosztów tylu postępowań sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że skarżący wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są emerytury małżonków, z których w związku z zajęciami komorniczymi do wypłaty przypada kwota 2.150 zł miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że oboje z żoną leczą się na choroby przewlekłe i z tego tytułu co miesiąc wydają kwotę rzędu 250 zł na leki i leczenie, dodatkowo są obciążeni obowiązkiem spłaty kredytu, którego miesięczna rata wynosi 556 zł. Ponoszone co miesiąc koszty utrzymania wnioskodawca określił na kwotę ok. 1000 zł (komorne 387 zł, prąd 60 zł, gaz 40 zł, 500 zł koszty wyżywienia). Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są emerytury małżonków w łącznej kwocie 2.150 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca i jego żona leczą się na choroby przewlekłe i z tego tytułu co miesiąc wydają kwotę rzędu 250 zł, dodatkowo są obciążeni obowiązkiem spłaty kredytu, którego miesięczna rata wynosi 556 zł. Uwzględniając powyższe, fakt, że wnioskodawca i jego żona zamierzają zaskarżyć do tutejszego sądu łącznie 9 decyzji podatkowych, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie i ustanowienie radcy prawnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. mko

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło