I SO/Łd 24/14

Dnia 24 listopada 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu J. W. w związku z postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu A. G. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w T. A 25, kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu J. W.. Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 18 września 2014 r. J. W. przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w celu wystąpienia ze skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku. W dniu 13 października 2014 roku pełnomocnik wnioskodawcy radca prawny A. G. nadesłał do sądu opinię prawna o braku podstaw do wystąpienia ze skargą w przedmiotowej sprawie bowiem postanowienie, które zaskarżyć zamierzał wnioskodawca jest rozstrzygnięciem organu I instancji, od którego nie zostało złożone odwołanie, co wyklucza możliwość jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. W swojej opinio pełnomocnik wniosek o zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik nadesłał także dowód przekazania opinii wnioskodawcy. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej również "p.p.s.a."), ustanowiony w ramach pomocy prawnej pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 p.p.s.a. Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93, pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Brak jest podstaw, aby odmawiać adwokatowi wynagrodzenia, o ile tylko ten udzielił stronie, dla której został ustanowiony z urzędu pomocy prawnej. Pomoc taka może polegać na udzielaniu porad prawnych i sporządzaniu opinii prawnych, skargi do sądu lub też jak w niniejszym postępowaniu opinii, gdzie pełnomocnik przedstawia i wyjaśnia swoje racje oraz powody dla których nie widzi szans na przeprowadzenie postępowania sądowego. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013, poz. 490) wśród czynności w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie wymienia sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi, dlatego z uwagi na rzeczywisty charakter pomocy prawnej udzielonej w niniejszej sprawie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia przyznano mu wynagrodzenie w stawce minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna tj. kwotę 240 zł powiększonej o należny podatek VAT. E.B.