I SO/Łd 3/06

Dnia 24 stycznia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (spr.), Sędzia NSA: Piotr Kiss, Asesor WSA: Cezary Koziński, po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1996 r. p o s t a n a w i a : oddalić wniosek. W dniu 18 marca 2004 r. skarżący, W. W. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata J. T., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1996 r. W dniu 26 maja 2004 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2004 r. sąd oddalił wniosek, a pełnomocnik skarżącego w dniu 22 lipca 2004 r. wniósł sprzeciw od tego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2004 r. oddalając ten wniosek, oddalił również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Od tego postanowienia w dniu 07 września 2004 r. pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego, który w dniu 28 grudnia 2004 r. zażalenie oddalił. W tym stanie rzeczy w dniu 4 marca 2005 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo wezwania, doręczonego w dniu 9 marca 2005 r. braku tego nie uzupełnił w terminie. W związku z powyższym, Sąd postanowieniem z 13 kwietnia 2004 r. skargę odrzucił. W dniu 14 kwietnia 2005 roku pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwanie do uiszczenia wpisu podnosząc fakt swojej długotrwałej choroby oraz wniósł przedmiotowe zażalenie. Sąd postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2005 roku odmówił przywrócenia terminu podnosząc, iż powoływanie się na chorobę i zwolnienie lekarskie nie uprawdopodobnia braku winy po stronie pełnomocnika w uchybieniu terminu, gdyż winien on był zapewnić dostateczną ochronę praw swego klienta mimo własnej niedyspozycji, w szczególności, że jego kancelaria adwokacka zachowała ciągłość działalności. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi w dniu 18 maja 2005 roku. Tym samym termin do jego zaskarżenia upłynął w dniu 25 maja 2005 roku. Pełnomocnik nie zaskarżył postanowienia w ustawowym, siedmiodniowym terminie. W dniu 29 maja 2005 r. pełnomocnik wniósł zażalenie na to postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu o dokonania tej czynności procesowej, podnosząc fakt swej niezdolności do pracy, spowodowanej przebytą chorobą. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócił termin do wniesienia zażalenia. Jednocześnie w dniu 28 kwietnia 2005 r. pełnomocnik wniósł środek zaskarżenia nazwany zażaleniem, z którego treści wynika, iż dotyczy on postanowienia Sądu z dnia 13 kwietnia 2005 r. o odrzuceniu skargi. Sąd wezwał pana J. T. do sprecyzowania, czy też zażalenie. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik oznaczył pismo z dnia 28 kwietnia 2005 r. jako zażalenie, jednocześnie zaznaczając, że gdyby Sąd prezentował odmienny pogląd co do wykładni przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie przysługujących środków zaskarżenia w zastanej sytuacji procesowej, to uznaje wniesiony środek odwoławczy za skargę kasacyjną. Sąd odrzucając zażalenie, jako niedopuszczalne z mocy ustawy, postanowieniem z dnia 22 czerwca 2005 r., zważył, iż skierowanie do Sądu zażalenia w miejsce skargi kasacyjnej przez adwokata, nie może być traktowane jako jedynie mylne oznaczenie środka odwoławczego. W dniu 11 lipca 2005 roku pełnomocnik wniósł zażalenie na to rozstrzygnięcie. Sąd postanowieniem z dnia 20 września 2005 r. odrzucił zażalenie podnosząc, iż adwokat nie uiścił wpisu od wniesionego zażalenia. W dniu 4 października 2005 roku adwokat J. T. wniósł zażalenie na postanowienie z 20 września 2005 roku w sprawie odrzucenia zażalenia. Sąd postanowieniem z 29 listopada 2005 r. odrzucił zażalenie z tych samych powodów, z których odrzucił zażalenie z dnia 11 lipca 2005 r. W dniu 12 grudnia 2005 roku pełnomocnik skarżącego W. W. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 29 listopada 2005 roku w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia, w którym wnosi o wyłączenie Sędziego NSA Pawła Janickiego od orzekania w przedmiocie sprawy oznaczonej sygnaturą I SA/Łd 237/04. Uzasadniając wniosek o wyłączenie podniósł, iż Sędzia ten rozpatrywał w dniu 29 listopada 2005 r. zażalenie z dnia 3 października 2005 r. na własne postanowienie z dnia 20 września 2005 r. w przedmiocie zażalenia. W dniu 11 stycznia 2006 roku Sędzia Paweł Janicki złożył oświadczenie, że nie łączą go z wnioskodawcą, adwokatem J. T., jak również z pozostałym stronami postępowania stosunki, o których mowa w przepisach art. 18 i 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), z mocy samej ustawy następuje wyłączenie sędziego tylko w wypadkach, o których mowa w pkt. 1-7 art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymienione art. 18 § 1 powoływanej przyczyny wyłączenia sędziego, określone zostały w taki sposób, że nie dają podstawy do interpretacji rozszerzającej. Są one oparte na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Zgodnie z art. 18 § 1 pkt 6 sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach , w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia. W sprawie niniejszej strona reprezentowana przez adwokata J. T. złożyła wniosek o wyłaczenie sędziego Pawła Janickiego od rozpoznania w sprawie sygn. akt I SA/Łd 237/04 podając jako przyczynę wyłączenia fakt, że sędzia rozpatrywał zażalenie na własne postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Skarżący nie wskazał podstawy prawnej wniosku, jego treść wskazuje jednak na to, że podstawy wyłączenia sędziego upatruje w art. 18 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesłanka ta w tym przypadku nie zostało spełniona. Stwierdzić należy bowiem, iż w tym przypadku sędzia nie brał udziału w wydawaniu orzeczeń, w których dokonywałby merytorycznych rozstrzygnięć sprawy sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 18 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odrzucenie zażalenia z powodu nie uiszczenia wpisu nie ma nic wspólnego z rozpatrywaniem jego zasadności. Sąd na tym etapie postępowania bada jedynie dopuszczalność zażalenia i czy pismo spełnia wymogi formalne (art. 46, art. 47 i 194 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a zatem nie rozpoznaje sprawy, a jedynie oceniał środek odwoławczy pod katem spełnienia wymogów formalnych. Sąd w niniejszym składzie podziela w tym zakresie stanowisko oraz argumentację wyrażone w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2005 r., I OPS 3/05 (opubl. w ONSAiWSA nr 6 z 2005r. poz. 110). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.