I SO/Łd 3/07

Syqn. akt l SO/Łd 3/07 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sędziowie Sędzia Asesor NSA Wiktor Jarzębowski NSA Arkadiusz Cudak (spr.) WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziów orzekających w Wydziale III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie ze skargi J. N. o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt II SAB/Łd 63/96 ze skargi J. N. na bezczynność i niewłaściwe działanie różnych organów i osób postanawia 1. oddalić wniosek o wyłączenie sędziów i asesora orzekających w Wydziale III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - Janusza Nowackiego, Ireny Krzemieniewskiej, Teresy Rutkowskiej, Małgorzaty Łuczyńskiej, Moniki Krzyżaniak i Ewy Alberciak; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o wyłączenie Sędziego NSA Janusza Furmanka. WSA/post.l - sentencja postanowienia l UZASADNIENIE W dniu 19 marca 2007r. J. N. złożył wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w Wydziale III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi od udziału w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt II SAB/Łd 63/96 zakończonej prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 2 kwietnia 1997r. Zdaniem skarżącego, okoliczność, iż Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - Sędzia NSA Janusz Furmanek uczestniczył w wydaniu rozstrzygnięcia, którego dotyczy jego skarga o wznowienie postępowania "ogranicza bezstronność Sędziów" tego Wydziału. We wniosku tym J. N. zakwestionował ponadto prawidłowość i zasadność czynności podejmowanych, zarówno w postępowaniu, którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania, jak i w innych postępowaniach sądowych (sprawy o sygn. akt: l SAB 26/93, II SA/Łd 301/97, II SA/Łd 2493/98, II SA/Łd 964/98) oraz podniósł, iż w Wydziale III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi orzekają Sędziowie, którzy wcześniej jako "Sędziowie NSA OZŁ orzekali w sprawie spornej działki budowlanej - nie dostrzegali niewłaściwego działania Sądu". Sędziowie oraz asesor orzekający w Wydziale III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyli oświadczenia, iż nie łączy ich ze skarżącym J. N. żadne stosunki, o których mowa w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. [nr 153, póz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 (określającego przyczyny bezwzględnego wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy - iudex inhabilis), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W judykaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że o osobistym charakterze stosunku łączącego sędziego z jedną ze stron lub jej przedstawicielem uzasadniającym uwzględnienie takiego wniosku decyduje rodzaj emocjonalnego zaangażowania. Jako przykłady wskazuje się: przyjaźń, nienawiść, powiązania majątkowe i gospodarcze, jak również ujawnioną niechęć lub sympatię do strony albo faworyzowanie jednej ze stron kosztem drugiej. Wnosząc o wyłączenie sędziego wnioskodawca powinien zatem wskazać na konkretne fakty, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Innymi słowy to na wnioskodawcy spoczywa ciężar uprawdopodobnienia, że między jedną ze stron lub jej przedstawicielem a sędzią, którego wyłączenia się domaga, zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że celowe jest jego wyłączenie od udziału w sprawie (art. 20 § 1 p.p.s.a.). Wniosek skarżącego nie opiera się jednak na takich podstawach. Przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziów orzekających w Wydziale III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi upatruje on bowiem przede wszystkim w tym, że Przewodniczący tego Wydziału uczestniczył w wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, której dotyczy skarga o wznowienia postępowania oraz w tym, że inni nieoznaczeni imiennie we wniosku sędziowie, podejmowali czynności w innych wskazanych we wniosku postępowaniach sądowych. Jednocześnie zaś nie wskazuje żadnych innych konkretnych okoliczności ani jakiegokolwiek zachowania innych, imiennie oznaczonych sędziów, które mogłyby uzasadniać uwzględnienie rozpatrywanego wniosku. Z tej też przyczyny wyjaśnić należy, że stosunków osobistych, o jakich mowa w art. 19 p.p.s.a., nie można utożsamiać ze stosunkami służbowymi łączącymi poszczególnych sędziów w ramach danego wydziału. Zależność służbowa nie jest bowiem z istoty swej stosunkiem osobistym tego rodzaju, że mógłby on wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziów rozpoznających sprawę (por. postanowienie SN z dnia 12 października 1971r, l PO 18/71, OSNC 1972, nr 3, poz. 60). Uwzględnienia powyższego wniosku nie uzasadnia także przeświadczenie skarżącego co do tego, iż wskazane w nim postępowania sądowe prowadzone były wadliwie, a kończące je rozstrzygnięcia były błędne. W postępowaniu o wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie, nie podlega bowiem kontroli przez sąd rozpoznający wniosek, zasadność i prawidłowość podjętych przez sąd orzekający czynności procesowych, gdyż wykracza to poza przedmiot tego postępowania (por. np. postanowienie SN z dnia 28 sierpnia 1996r., l PO 8/96, OSNPiUS 1997, 1 nr poz. 59). W postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004r., OZ 863/04 (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził zresztą pogląd, iż niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie nie może stanowić podstawy do jego wyłączenia. W postanowieniu z dnia 27 września 2005r., l OZ 939/05 (niepubl.) stwierdził natomiast, iż podstawy takiej nie stanowi również fakt, że sędzia, którego wyłączenia domaga się skarżący, uczestniczył w wydaniu orzeczenia w innej sprawie tej samej strony, z którym ona nie zgadzała się. Tym nie mniej jednak zauważyć należy, iż z uwagi na to, że Sędzia NSA Janusz Furmanek brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania - postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 2 kwietnia 1997r., sygn. akt II SAB/Łd 63/96 o odrzuceniu skargi J. N. na bezczynność i niewłaściwe działanie różnych organów i osób - w myśl art. 18 § 3 p.p.s.a. z mocy samej ustawy nie może orzekać co do tej skargi. Z tej przyczyny postępowanie w przedmiocie wniosku w tym zakresie jako bezprzedmiotowe na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało umorzyć. Z tych względów na mocy art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.