I SO/Łd 4/06

Dnia 24 stycznia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (spr.), Sędzia NSA: Piotr Kiss, Asesor WSA: Cezary Koziński, po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi A. N. i W. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1996 r. p o s t a n a w i a : oddalić wniosek. W dniu 18 marca 2004 r. skarżący, A. N. i W. W. reprezentowani przez pełnomocnika adwokata J. T., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1996 r. Wyrokiem z dnia 5 maja 2005 r. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej je decyzji Urzędu Skarbowego Ł. – W. z dnia [...]. W dniu 13 maja 2005 r. pełnomocnik skarżących wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 5 maja 2005 r. w przedmiocie zwrotu kosztów wniesionego wpisu sądowego, oraz w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego. Postanowieniem z dnia 6 września 2005 r. Sąd odrzucił wniosek. W dniu 27 września J. T. wniósł zażalenie na to orzeczenie. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2005 r. Sad odrzucił zażalenie na postanowienie z 6 września 2005 r. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) nie przewiduje możliwości zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzupełnienia wyroku co do kosztów. Sąd zważył, iż w rozpatrywanej sprawie nie było wydane postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych zatem wskazany w zażaleniu jako podstawa prawna art. 227 ww. ustawy nie znajduje zastosowania. W dniu 12 grudnia 2005 roku pełnomocnik skarżących wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 29 listopada 2005 roku w przedmiocie odrzucenia zażalenia, w którym wnosi o wyłączenie Sędziego NSA Pawła Janickiego od orzekania w przedmiocie sprawy oznaczonej I SA/Łd 238/04. Uzasadniając wyłączenie podnosi, iż Sędzia NSA Paweł Janicki rozpatrywał w dniu 29 listopada 2005 r. zażalenie z dnia 27 września 2005 r. na własne postanowienie z dnia 6 września 2005 r. o odrzuceniu wniosku. W dniu 11 stycznia 2006 roku Sędzia Paweł Janicki złożył oświadczenie, że nie łączą go z wnioskodawcą, adwokatem J. T., jak również z pozostałym stronami postępowania stosunki, o których mowa w przepisach art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), z mocy samej ustawy następuje wyłączenie sędziego tylko w wypadkach, o których mowa w pkt. 1-7 art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymienione w art. 18 § 1 powoływanej przyczyny wyłączenia sędziego, określone zostały w taki sposób, że nie dają podstawy do interpretacji rozszerzającej. Są one oparte na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Zgodnie z art. 18 § 1 pkt 6 sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia. W sprawie niniejszej strona reprezentowana przez adwokata J. T. złożyła wniosek o wyłączenie sędziego Pawła Janickiego od rozpoznania w sprawie sygn. akt I SA/Łd 238/04 podając jako przyczynę wyłączenia fakt, że sędzia rozpatrywał zażalenie na własne postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Skarżący nie wskazał podstawy prawnej wniosku, jego treść wskazuje jednak na to, że podstawy wyłączenia sędziego upatruje w art. 18 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesłanka ta w tym przypadku nie zostało spełnione. Stwierdzić należy bowiem, iż w tym przypadku sędzia nie brał udziału w wydawaniu orzeczeń, w których dokonywałby merytorycznych rozstrzygnięć sprawy sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 18 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd na tym etapie postępowania bada jedynie dopuszczalność zażalenia, a zatem nie rozpoznaje sprawy, a jedynie ocenia czy w tym przypadku środek odwoławczy przysługuje. Sąd w niniejszym składzie podziela w tym zakresie stanowisk oraz argumentację wyrażone w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2005 r,, I OPS 3/05 (opubl. w ONSAiWSA nr 6 z 2005 r. poz. 110). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.