I SO/Łd 4/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Referendarz sądowy Magdalena Sieniuć (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego dotyczącego decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a przyznać wnioskodawczyni – M. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem procesowym z dnia 29 marca 2007 roku M. K., powołując się na zamiar zaskarżenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 5-letnim synem M.K. oraz 2-letnim synem K.K.. Uzyskuje zasiłek z tytułu urlopu wychowawczego w wysokości 512 zł. Podniosłe przy tym, ze nie posiada żadnego majątku i z uwagi na wyjątkowo trudną sytuację materialną nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Do wniosku załączyła kserokopię wypowiedzenia pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą radcy prawnemu A.D.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem lub w toku postępowania prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sadu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 5-letnim synem M.K. oraz 2-letnim synem K.K.. Jedne źródło utrzymania rodziny stanowi zasiłek z tytułu urlopu wychowawczego w wysokości 512 zł. Rodzina nie posiada przy tym żadnego majątku, zarówno nieruchomości, jak i przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Jednocześnie wnioskodawczyni nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu rodziny oraz braku jakiegokolwiek majątku, Sąd uznał, iż wniosek M. K. zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa wnioskodawczyni powoduje bowiem, iż nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.