I SO/Łd 4/18

Dnia 1 sierpnia 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie, która ma się toczyć ze skargi A. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanego w deklaracji VAT-7 za grudzień 2014 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu A. Ł. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z 23 kwietnia 2018 r. A. Ł. wystąpił z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Uzasadniając ów wniosek podniósł, że z uwagi na długotrwałą niedyspozycję zdrowotną dotychczasowego pełnomocnika uniemożliwiającą mu działanie w przedmiotowej sprawie oraz z uwagi na trudną sytuację materialną uniemożliwiającą wnioskodawcy ustanowienie innego pełnomocnika z wyboru, wnosi o ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata S. K. celem sporządzenia skargi do WSA w Łodzi i reprezentowania wnioskodawcy w postępowaniu sądowym. Wnioskodawca oświadczył, że od marca 2018 r. jest zatrudniony w wymiarze ¼ etatu i jego realne dochody nie przekraczają 300,00 zł miesięcznie. Do pisma załączono:1) fotokopię zeznania podatkowego (PIT-37) wnioskodawcy za rok 2017 r., z którego wynika, że uzyskał dochód ze stosunku pracy w wysokości 23.384 zł (po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne), 2) fotokopię świadectwa pracy z 8 kwietnia 2018 r., z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudniony w Spółce z o.o. A w wymiarze całego etatu, w okresie od 1 sierpnia 2016 r. do 28 lutego 2018 r. We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podniósł, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Jego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w wysokości 400 zł. Oszczędności, które posiadał wyczerpały się i obecnie wnioskodawca pozostaje faktycznie na utrzymaniu osób najbliższych (syna). Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Ciążą na nim zobowiązania kredytowe, których nie jest w stanie realizować. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku skarżący złożył: 1) zeznanie o wysokości dochodu w roku podatkowym 2017, 2) wyciąg z rachunku bankowego za okres od 1 maja do 28 czerwca 2018 r., z którego wynika, że saldo końcowe na rachunku bankowym wynosi -29.966,67 zł, 3) aneks do umowy kredytu odnawialnego z dnia 14 kwietnia 2014 r., z którego wynika, że wnioskodawcy został przyznany kredyt w wysokości 30.000 zł, 4) pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z 8 maja 2018 r. informujące o przekształceniu zajęcia zabezpieczającego rachunku bankowego dotyczącego zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2013 r. w zajęcie egzekucyjne i powstaniu kosztów egzekucyjnych w wysokości 2.142.279,81 zł, 5) zawiadomienie ww. organu podatkowego z 8 maja 2018 r. o zajęciu wynagrodzenia za pracę, z którego wynika, że dochodzone przez organ podatkowy należności wynoszą łącznie 46.663.581,27 zł, 6) zawiadomienie organu podatkowego z 8 maja 2018 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego z którego wynika, że dochodzone należności wynoszą łącznie 6.250.479,50 zł, 7) umowę darowizny i ustanowienia służebności osobistej sporządzoną w formie aktu notarialnego w dniu [...] r., z której wynika, że wnioskodawca wraz z żoną darował synowi Zachariaszowi zabudowaną nieruchomość, zaś obdarowany ustanowił na rzecz darczyńców służebność osobistą polegającą na prawie do dożywotniego korzystania z domu mieszkalnego położonego na darowanej nieruchomości. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 -3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. W ocenie referendarza wniosek A. Ł. zasługuje na uwzględnienie, ponieważ dochody, które aktualnie otrzymuje (300-400 zł) nie są wystarczające na ustanowienie pełnomocnika z wyboru i poniesienie kosztów sądowych. Referendarz wziął pod uwagę, że na wnioskodawcy ciążą wysokie zaległości podatkowe i wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ podatkowy dokonał zajęcia wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności z rachunku bankowego. Referendarz dał wiarę oświadczeniu wnioskodawcy, iż nie posiada on żadnego majątku ani oszczędności. Za powyższą oceną przemawia treść umowy darowizny, z której wynika, że wnioskodawca darował należąca do niego nieruchomość synowi oraz wyciąg z rachunku bankowego, z którego wynika, że saldo na rachunku jest ujemne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. E.B.