II SA/Łd 1/15

Dnia 3 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D., M. D., A. G., T. G., B. C., L. W., M. Ś., E. Ś., A. P., J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji postanawia: odrzucić skargę I. D. i E. Ś.. a.bł. I. D., M. D., A. G., T. G., B. C., L. W., M. Ś., E. Ś., A. P. i J. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia A. P., J. P., L. W., M. Ś., B. C., K. C., T. G., A. G., M. D. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie turbiny wiatrowej o mocy maksymalnej do 2,0 MW wraz z niezbędną infrastrukturą, planowanej na działce nr 18, obręb [...], gm. M., pod względem ochrony gruntów rolnych. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 27 stycznia 2015 r. wezwano skarżące E. Ś. i I. D. do wskazania interesu prawnego do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia A. P., J. P., L. W., M. Ś., B. C., K. C., T. G., A. G., M. D. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie turbiny wiatrowej o mocy maksymalnej do 2,0 MW wraz z niezbędną infrastrukturą, planowanej na działce nr 18, obręb [...], gm. M., pod względem ochrony gruntów rolnych - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżące zostały pouczone o treści art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. Odpowiadając na powyższe wezwanie E. Ś. podniosła, że jej dom stoi naprzeciwko działki, na której ma stanąć sporny wiatrak. Jednocześnie dodała, że ze względu na zasadę dobrego sąsiedztwa i fakt, że w rejonie nie ma żadnego wiatraka mieszkańcy zwracają się do wszystkich instytucji, ażeby uwzględniły ten fakt przy wydawaniu decyzji. Z kolei, I. D. w tożsamym co do treści piśmie wskazała, że jest żoną M. D. – strony postępowania, będącego właścicielem działki nr 17, obręb [...], bezpośrednio sąsiadującej z działką, na której ma stanąć wiatrak. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga I. D. i E. Ś. podlegała odrzuceniu. W pierwszej kolejności podnieść trzeba, że w myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W świetle przywołanej regulacji prawnej o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Tak więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot swojego zainteresowania sprawą nie może poprzeć przepisami prawa materialnego. Przymiotu strony nie ma natomiast osoba, która swój udział w postępowaniu opiera na potrzebie ochrony lub zaspokojenia interesu faktycznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych, które zresztą tutejszy sąd w pełni aprobuje przyjmuje się, że legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić - co do zasady - podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma charakter materialnoprawny. Innymi słowy interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się tym, iż działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Uprawnienie do złożenia skargi uzależnione jest od wykazania interesu prawnego pojmowanego jako istnienie związku między strefą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu, natomiast stwierdzenie w toku postępowania, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym powoduje oddalenie skargi (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt II SO/Bk 13/12 - Lex nr 1289343, wyrok NSA z dnia 10 marca 2011 sygn. akt II OSK 439/10 - Lex nr 992577). W niniejszej sprawie I. D. i E. Ś. nie wykazały ażeby przysługiwał im interes prawny do wniesienia skargi na postanowienie Kolegium stwierdzające niedopuszczalność zażalenia A. P., J. P., L. W., M. Ś., B. C., K. C., T. G., A. G., M. D. na postanowienie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie turbiny wiatrowej o mocy maksymalnej do 2,0 MW wraz z niezbędną infrastrukturą, planowanej na działce nr 18, obręb [...], gm. M., pod względem ochrony gruntów rolnych. Zaskarżone postanowienie bezspornie nie rozstrzyga o przysługujących im prawach lub obowiązkach. Fakt, że skarżące są zainteresowane wynikiem postępowania dotyczącego warunków zabudowy, wyrażając czynny sprzeciw względem planowanej inwestycji w toku postępowania administracyjnego, nie daje im automatycznie legitymacji skargowej do wniesienia skargi na akt administracyjny rozstrzygający o sytuacji procesowej innych podmiotów. Na marginesie dodać trzeba, że fakt, iż I. D. jest żoną strony postępowania – M. D., zaś E. Ś. mieszka w domu znajdującym się naprzeciwko terenu inwestycji, nie skutkuje przyznaniem im przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy, choć niewątpliwie skarżące posiadają interes faktyczny w tym postępowaniu. W rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5) jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie sąd odrzucił skargę I. D. i E. Ś. na podstawie art. 50 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. a.bł.