II SA/Łd 1000/17

Dnia 21 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędzia NSA Anna Stępień, , Protokolant Referent stażysta Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2018 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki Komandytowej z siedzibą w Łodzi i B –Spółki Partnerskiej z siedzibą w R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty odszkodowania z tytułu ograniczenia prawa własności nieruchomości postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. LS Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej k.p.a.), w związku z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2017 r., poz. 935), po rozpatrzeniu odwołania A Sp. z o. o. Spółka komandytowa w Ł. od decyzji Prezydenta Miasta P., wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, z dnia [...] orzekającej o odmowie A Spółce z o.o. Spółce komandytowej w Ł., reprezentowanej przez komplementariusza A Spółkę z o.o., wypłaty odszkodowania z tytułu ograniczenia prawa własności do nieruchomości położonej w P. przy ul. A, oznaczonej numerem działki 14/11, w obrębie [...], w związku z decyzją znak: [...] z dnia [...] zezwalającą Zakładom A [...]-[...] na wejście w teren w związku z budową linii A -[...] [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewoda [...] wyjaśnił, że pismem z dnia [...] A Sp. z o. o. Spółka komandytowo-akcyjna, wystąpiła o ustalenie odszkodowania, na podstawie przepisów art. 124 ust. 1 w związku z art. 129 ust. 1 i 5 pkt. 3 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2016 r., poz. 2147 ze zm., dalej powołanej jako u.g.n.), z tytułu ograniczania prawa własności do nieruchomości położonej w P. przy ul. A, oznaczonej nr działki 14/11, obręb [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta KW [...], dokonanego decyzją Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...]. Wnioskodawca podniósł, iż ww. nieruchomość została obciążona ograniczonym prawem rzeczowym na rzecz Zakładów A Ł. Decyzja Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...] została doręczona [...] Fabryce A, która została przekształcona w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa – [...] Fabrykę A S.A., a następnie w A Spółkę z o.o. Spółkę komandytowo-akcyjną. Decyzją z dnia [...], znak: [...] Prezydent Miasta P., wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej orzekł o odmowie wypłaty na rzecz B spółka z o.o. odszkodowania z tytułu ograniczenia prawa własności do nieruchomości położonej w P. przy ul. A, oznaczonej numerem działki 14/11, w obrębie [...]. Z decyzją tą nie zgodził się radca prawny M. B., działający jako pełnomocnik B Sp. z o.o. i wniósł w terminie odwołanie. W wyniku jego rozpoznania, Wojewoda [...], decyzją z [...] znak: [...], na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchylił rozstrzygnięcie I- instancyjne i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W związku z powyższym, Prezydent Miasta P., wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej decyzją z [...], znak: [...], wydaną na podstawie art. 104 k.p.a., oraz art. 129 ust. 1 i 5 pkt. 1 w związku z art. 124 ust. 1 u.g.n. orzekł o odmowie wypłaty A Sp. z o. o Spółce komandytowej w Ł. odszkodowania z tytułu ograniczenia prawa własności do nieruchomości położonej w P. przy ul. A, oznaczonej numerem działki 14/11, w obrębie [...]. Od powyższej decyzji odwołanie złożył radca prawny M. B., reprezentujący w sprawie A sp. z o.o. Spółkę komandytową w Ł. Wydanej w sprawie decyzji z [...] zarzucił naruszenie przepisów: art. 129 ust. 5 pkt 1 3 w związku z art. 124 ust.4 i art. 128 ust. 4, art. 129 ust. 1 i 5 pkt. 1 w związku z art. 124 ust. 1 u.g.n., art. 21 ust.2 Konstytucji RP oraz art. 77 i 80, art. 107 § 3 i 11 k.p.a. W wyniku rozpatrzenia ww. odwołania, decyzją z [...] znak: [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na ww. decyzję organu odwoławczego skargę złożyła B - Spółka Partnerska z/s w R. oraz A Sp. z o. o. Spółka komandytowa w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt. II SA/Łd 471/16 ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej w Ł. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...], znak: [...] (pkt. 1) oraz oddalił skargę B Spółka Partnerska z siedzibą w R. (pkt 2). W związku ze złożoną skargą kasacyjną wniesioną przez B Spółka Partnerska z siedzibą w R., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 lipca 2017 r. sygn. akt 1 OSK 274/17 uchylił punkt 2 zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 471/16 oraz umorzył postępowanie w tym zakresie. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt. II SA/Łd 471/16 zostało wskazane, iż w rozpoznawanej sprawie wymaga ustalenia, czy skarżąca A Sp. z o.o. Spółka komandytowa w Ł. istotnie jest następcą prawnym [...] Fabryki A oraz czy następstwo wspomniane ma charakter sukcesji uniwersalnej. Brak stosownych ustaleń w tym zakresie narusza art. 7 i 77 § 1 k.p.a., czyniąc postępowanie wyjaśniające przeprowadzone w niniejszej sprawie wadliwym. To zaś uniemożliwia ocenę zasadności żądania odszkodowawczego, zgłaszanego przez skarżącą Spółkę, skutkując w konsekwencji uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 lit c p.p.s.a. Rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę, organ odwoławczy wskazał, iż decyzją Urzędu Wojewódzkiego w P., Wydział Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego z [...], Nr [...] zatwierdzono plan realizacyjny objęty załącznikami nr 1-18 -linia 110 kV B. SgSl - P. W. i udzielono Zakładowi A Ł. –T. w Ł. pozwolenia na budowę ww. linii. Przebieg inwestycji, a tym samym jej usytuowanie w granicach poszczególnych nieruchomości wyznaczały trzy załączniki graficzne - wyrysy z map miasta P., w skali 1:200 z wykreśloną trasą linii 1 10 kV. Następnie decyzją Urzędu Miejskiego w P. Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami z [...] znak: [...] zezwolono Zakładom A Ł.-T. na wejście w teren, w związku z budową linii 110 kV "SGS 1 – P. W. Trasa budowy linii miała przebiegać przez nieruchomości podmiotów określonych w decyzji, w tym, położonej w P. przy ul. A nieruchomości [...] Fabryki A (wymieniona w sentencji decyzji pod poz. 93). W załączonych do akt sprawy dokumentach źródłowych znajduje się "Wykaz właścicieli użytkowników gruntów nad którymi przebiega linia elektroenergetyczna" w którym pod pozycją 123 wpisano [...] Fabrykę A i określono nieruchomość, przez którą przebiegać będzie linia 110 kV SGS1 – P. - jako działka nr 1. Zgodnie z przepisem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Jak ocenił Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 25 października 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 471/16 zezwolenie na "wejście w teren w związku z budową linii 110 kV [...] – P." udzielone zostało Zakładom A Ł.-T. decyzją Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...], wskazując, iż trasa budowy linii przebiegała będzie m.in. przez nieruchomość, stanowiącą własność [...] Fabryki A z siedzibą przy ul. A 47, oznaczoną geodezyjnym numerem 1. Zdaniem Sądu oznacza to po pierwsze, iż osobą wywłaszczoną w rozumieniu art. 128 ust. 1 u.g.n. pozostawała [...] Fabryka A, po wtóre, iż ograniczenie prawa własności dotyczyło działki o numerze 1. Wojewoda rozpoznając ponownie sprawę wyjaśnił, iż [...] Fabryka A utworzona została w 1951 r. Wówczas Minister Przemysłu Lekkiego utworzył przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą [...] Zakłady B, które w 1958 r. przyjęło nazwę [...] Fabryka A. W latach 90-tych zmiana ustroju gospodarczego wymagała przeprowadzenia wielu zmian organizacyjnych i w 1994 r. przekształcono państwową [...] Fabrykę A w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa. Przekształcenie przedsiębiorstwa państwowego odbyło się poprzez proces komercjalizacji. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1. ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowych (Dz. U. nr 51, poz. 298 ze zm.) spółka powołana w wyniku przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego pozostaje jednoosobową spółką Skarbu Państwa do chwili udostępnienia akcji osobom trzecim. Spółka powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki przekształconego przedsiębiorstwa (ust. 2). Na spółkę przechodzą, z mocy ustawy, uprawnienia i obowiązki przekształconego przedsiębiorstwa wynikające z decyzji administracyjnych (ust. 3). Następnie, na podstawie uchwały Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy Spółki [...] Fabryka A Spółka Akcyjna z siedzibą w R. z dnia [...] nastąpiło przekształcenie formy prawnej Spółki [...] Fabryka A Spółka Akcyjna w spółkę komandytowo-akcyjną, na podstawie art. 551 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych. Jednocześnie ustalone zostało, iż spółka ta będzie prowadzić działalność pod firmą A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo-akcyjna. Kolejną uchwałą Nr [...] Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w R. z dnia [...] została przekształcona w spółkę komandytową pod nazwą: A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa. W świetle powyższego, zdaniem organu odwoławczego należy stwierdzić, iż wnioskująca w sprawie A Sp. z o. o. Spółka komandytowa jest następcą prawnym [...] Fabryki A. Przedmiotowa sprawa dotyczy ustalenia i przyznania odszkodowania na rzecz wnioskodawcy z tytułu ograniczenia prawa własności do nieruchomości położonej w P. przy ul. A, oznaczonej aktualnie nr działki 14/11, na podstawie powołanej wyżej decyzji Urzędu Miejskiego w P., Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami z [...], znak: [...]. W ramach prowadzonego postępowania odwoławczego uzyskano pismo Urzędu Miasta P., Referatu Geodezji, Kartografii i Katastru z [...], znak: [...] w sprawie informacji o zmianie numeru działki położonej przy ul. A. Ustalono, iż przy odnowieniu ewidencji gruntów przeprowadzonego dla przedmiotowego terenu w latach 1983 -1984 uległy zmianie numery działek i obrębów. Działka nr 1 z dawnego obrębu nr [...] otrzymała numer [...] w obrębie nr [...] i powierzchnię 10,4622 ha. Na podstawie map przyjętych do Miejskiego Ośrodka Geodezyjno -Kartograficznego działka nr 14 ulegała podziałom. Obecnie w ewidencji gruntów i budynków miasta P. figurują działki o numerach: 14/3, 14/8, 14/11, 14/15, 14/16, 14/19, 14/20, 14/21, 14/22, 14/23; 14/24, 14/26, 14/27, 14/28, 14/29, 14/30, 14/31, 14/32, 14/33, 14/37, 14/40, 14/41, 14/42, 14/43, 14/44, 14/45, 14/46, 14/47, 14/48, 14/49, 14/51, 14/52, 14/53, 14/54 i 14/55. Jak wynika zatem z powyższego działka oznaczona nr 14/11 stanowi część dawnej działki nr 1. Wojewoda wyjaśnił, iż na dzień wydania ww. orzeczenia z 1985 r. obowiązywały przepisy ustawy z 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Art. 35 ust. 1 ww. ustawy normował zagadnienie możliwości dysponowania terenami na cele inwestycji związanych m.in. z przesyłem elektryczności. Zgodnie z jego treścią organy administracji państwowej, instytucje i przedsiębiorstwa państwowe mogły za zezwoleniem naczelnika gminy, a w miastach prezydenta lub naczelnika miasta (dzielnicy), zakładać i przeprowadzać na nieruchomościach, zgodnie z zatwierdzoną lokalizacją szczegółową, ciągi drenażowe, przewody służące do przesyłania płynów, pary, gazów, elektryczności oraz urządzenia techniczne łączności i sygnalizacji, a także inne podziemne lub nadziemne urządzenia techniczne niezbędne do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Stosownie do treści art. 36 tej ustawy odszkodowanie za straty wynikłe z działań przewidzianych w art. 35 ust. 1 i 2 strony ustalają na podstawie wzajemnego porozumienia; w razie sporu wysokość odszkodowania ustala na wniosek zainteresowanej strony naczelnik gminy, a w miastach prezydent lub naczelnik miasta (dzielnicy) (ust. 1). Odszkodowanie za straty w zasiewach, uprawach i plonach powinno być ustalone w przeciągu 30 dni od daty zgłoszenia wniosku o odszkodowanie. Roszczenie o takie odszkodowanie przedawnia się z upływem 3 lat od powstania szkody (ust. 2). Właścicielowi nie przysługuje prawo do odszkodowania, jeżeli pomimo ograniczenia nie poniósł szkody (ust. 3). Przepis art. 35 ust. 1 ustawy z 1958 r. odpowiada w swej treści przepisowi art. 124 ust. 1 u.g.n. Przepisy obu przywołanych ustaw przewidują odszkodowanie za straty wynikłe z działań przewidzianych w art. 35 ust. 1 i 2 albo szkody powstałe wskutek zdarzeń, o jakich mowa w art. 120 i 124-126 (art. 128 ust. 4 u.g.n.). W ustawie o gospodarce nieruchomościami kwestie dotyczące zakładania i przeprowadzania na nieruchomościach ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, uregulowane są w art. 124 ust. 1 i ust. 4 u.g.n. Przepis ten nakazuje stosować odpowiednio art. 128 ust. 4 u.g.n. w przypadkach, gdy przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe lub powoduje nadmierne trudności lub koszty. Zgodnie zaś z art. 128 ust. 4 u.g.n. odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa wart. 120 i 124-126. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód, a więc w pełnym zakresie rzeczywistych strat i utraconych korzyści oraz wartości odpowiadającej zmniejszeniu wartości nieruchomości. Wskazane przepisy u.g.n. w sposób podobny uregulowały kwestie odszkodowawcze za ograniczenie własności jak ustawa z 1958 r. Na gruncie u.g.n. sytuacja, w której nastąpiło ograniczenie własności nieruchomości z przyczyn wskazanych w art. 124 u.g.n., bez odszkodowania przewidzianego w art. 128 ust. 4 u.g.n., wypełnia hipotezę art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n. który stanowi, że starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji publicznej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu, gdy nastąpiło pozbawienie praw do nieruchomości bez ustalenia odszkodowania, a obowiązujące przepisy przewidują jego ustalenie. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż z ustaleń obowiązującego aktualnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy A - "A" w P., przyjętym Uchwałą Nr [...] Rady Miasta P. z 27 czerwca 2012 r., (Dz. Urz. Woj. [...] z 8 sierpnia 2012 r. poz. 2387) ze zmianą przyjętą Uchwałą Nr [...] Rady Miasta P. z 24 września 2014 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia 24 października 2014 r. poz. 3697) wynika, iż działka numer 14/11, w obrębie [...], znajduje się w terenie oznaczonym symbolem UC, oznaczającym tereny zabudowy usługowej o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m kw. Szczegółowa analiza załącznika graficznego, stanowiącego cześć ww. dokumentu planistycznego potwierdziła, iż będąca przedmiotem postępowania działka nr 14/11 położona jest na terenach usługowych. Stanowiąca przedmiot decyzji z dnia [...], znak: [...], linia elektroenergetyczna 110 kV zlokalizowana jest w oddaleniu od granicy terenu działki i położona jest, w tym fragmencie, w granicach działek nr 12/1 oraz 14/8, co oznacza, że przez teren działki nr 14/11 nie przebiega linia wysokiego napięcia. Na rysunku planu miejscowego zaznaczono również przebieg strefy ochronnej dla linii elektroenergetycznej, wzdłuż omawianej napowietrznej linii. Ww. strefa znajduje się częściowo w granicach ewidencyjnych działki nr 14/11 i w północnej części nieruchomości. Jak wynika z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego strefa ochronna wzdłuż omawianej linii elektroenergetycznej ma łączną szerokość 36 m, po 18 m pod obu stronach linii, licząc od osi linii w każdą stronę - rozdz. 3 § 14 pkt 4h. Organ podkreślił jednak, iż przed Prezydentem Miasta P. prowadzone było postępowanie w analogicznej sprawie, wszczętej na wniosek A Sp. z o. o. Spółka komandytowa w Ł., a dotyczącej ustalenia odszkodowania z tytułu ograniczenia prawa własności do nieruchomości położonej w P. przy ul. A, oznaczonej nr działki 14/32, obręb [...], dokonanego decyzją Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Urzędu Miejskiego w P. z [...]. Ww. postępowanie zakończone zostało decyzją z [...], znak: [...] Prezydenta Miasta P., wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej orzekającą o ustaleniu odszkodowania z tytułu ograniczenia prawa własności do nieruchomości położonej w P. przy ul. S., oznaczonej numerem działki 14/32, w obrębie [...], do wypłaty którego zobowiązano C S.A. w L. Oddział Ł.-T. w Ł. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia zostało podniesione, iż na ustalone odszkodowanie składa się odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości z tytułu posadowienia linii 110 kV w 1985 r. oraz odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości z tytułu ograniczenia w korzystania z nieruchomości w celu wykonywania czynności związanych z usuwaniem awarii w przyszłości. Ww. decyzja organu I instancji była przedmiotem postępowania odwoławczego, w wyniku którego Wojewoda [...], decyzją z [...], znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o odmowie ustalenia A Sp. z o. o. Spółka komandytowa w Ł. odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości położonej w P. przy ul. A oznaczonej numerem działki 14/32 w obrębie [...], na skutek lokalizacji linii energetycznej 110 kV "SGS 1 – P.". Na ww. decyzję organu odwoławczego skargę złożyła A Sp. z o. o. Spółka komandytowa w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 514/17 oddalił skargę. U uzasadnieniu orzeczenia sądowego zostało stwierdzone min., iż "(...) w ocenie Sądu organ odwoławczy zasadnie przyjął, że powstała z przekształconego przedsiębiorstwa państwowego spółka, która wstąpiła we wszystkie prawa byłego przedsiębiorstwa państwowego, nie nabyła praw z przedmiotowej decyzji, ponieważ dotyczyły one właściciela (Państwa), a tym samym nie nabyły tych praw kolejne spółki, w tym skarżąca. Kierując się tymi ustaleniami organ odwoławczy trafnie wywiódł, iż skoro w dacie wybudowania urządzeń infrastruktury przesyłowej strona prowadzonego postępowania nie była właścicielem nieruchomości (bowiem dysponowała nią w imieniu Skarbu Państwa bez tytułu prawnego), to nie przysługuje jej roszczenie o odszkodowanie w trybie art. 129 ust. 5 u.g.n., w związku z art. 128 ust. 4 tej ustawy. Oznacza to, że A Sp. z o.o. Spółka komandytowa w Ł. nie jest "osobą wywłaszczoną" w myśl art. 128 i nast. u.g.n., a co za tym idzie, nie przysługuje jej roszczenie o odszkodowanie z tytułu zmniejszenia wartości opisanej na wstępie nieruchomości". Wojewoda zaznaczył, iż będąca przedmiotem opisanego wyżej postępowania odszkodowawczego działka nr 14/32 stanowi fragment dawnej nieruchomości nr 1, należącej do [...] Fabryki A, a roszczenie odszkodowawcze oparte było na skutkach tej samej decyzji Urzędu Miejskiego w P. Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami z [...] znak: [...] o zezwoleniu Zakładom A Ł.-T. na wejście w teren, w związku z budową linii 110 kV "SGS 1 – P.". Zatem skoro w tym samym stanie faktycznym i prawnym nie było możliwe przyznanie wnioskującej Spółce odszkodowania za zmniejszenie się wartości nieruchomości (działki nr 14/32) na skutek usytuowania na jej obszarze przewodów linii energetycznej 110 kV, to tym bardziej brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za szkody i zmniejszenie się wartości nieruchomości (działki nr 14/11), na której terenie takich urządzeń nie ma, a oznaczona została jedynie strefa ochronna ww. sieci wysokiego napięcia. Na ostateczną decyzję Wojewody [...] skargę do sądu administracyjnego złożyły A Sp. z o. o. Spółka komandytowa w Ł. oraz B Spółka Partnerska z siedzibą w R., reprezentowani przez radców prawnych, zarzucając jej naruszenie: 1. art. 128 ust. 1 w zw. z art. 128 ust. 4 u.g.n. poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji brak uznania, iż skarżąca jest "osobą wywłaszczoną" w rozumieniu powołanych przepisów co skutkowało nieprzyznaniem odszkodowania za szkody powstałe w wyniku ograniczenia w sposobie korzystania z nieruchomości w związku z zezwoleniem na przeprowadzenie na nieruchomości urządzeń służących do przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej, podczas gdy w wyniku tego zdarzenia doszło do oczywistego zmniejszenia wartości przedmiotowej nieruchomości; 2. art. 129 ust. 5 u.g.n. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nieprzyznanie odszkodowania pomimo zaistnienia szkody związanej z ograniczeniem w sposobie korzystania z nieruchomości w wyniku wydania zezwolenia na przeprowadzenie na nieruchomości urządzeń służących do przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej; 3. art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, istotnego z punktu wydania przedmiotowej decyzji wykazania następstwa prawnego skarżącej, która wstąpiła we wszystkie prawa byłego przedsiębiorstwa państwowego, a co za tym idzie nabyła również prawa i roszczenia wynikające z decyzji z dnia [...], w szczególności roszczenie o odszkodowanie z tytułu zmniejszenia wartości przedmiotowej nieruchomości jako "osoba wywłaszczona" w rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami; 4. art. 21 ust. 2 Konstytucji RP poprzez jego niezastosowanie skutkujące przyjęciem, iż właścicielowi nieruchomości/ jemu następcy prawnemu nie przysługuje odszkodowanie, pomimo iż wskazywany przepis obejmuje prawo do dochodzenia odszkodowania w przypadku ograniczenia prawa własności. Na tej podstawie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. A zatem warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie, o którym mowa w cytowanym przepisie było w toku, a więc było wszczęte. Natomiast rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygniecie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania ( kwestia prejudycjalna). Takie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (zob. wyroki NSA : z 8.07.2008r. IIOPSK 792/07 ; z 26.10.2005r. I FSK 230/05, Legalis) . W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie. Na kwestię wagi i związku z przedmiotowym postępowaniem ustaleń poczynionych w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 514/17 zwracał uwagę Wojewoda w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia. Z urzędu również Sądowi wiadomo, że przed tutejszym Sądem zawisła sprawa ze skargi strony, zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 514/17, przedmiotem której jest odmowa ustalenia odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości położonej w P. przy ul. A, oznaczonej nr działki 14/23, w obrębie [...], na skutek lokalizacji linii energetycznych 110 KV "SGS 1 – P.". Skarga wniesiona w tej sprawie została oddalona nieprawomocnym wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2018 r., który to wyrok następnie został zaskarżony przez stronę skarżącą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postępowanie kasacyjne jest w toku. Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 514/17 toczącej się aktualnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a której przedmiotem jest skarga A Spółki z o. o. Spółki Komandytowej z siedzibą w R. i przesądzenie, czy poprzednik prawny skarżącego był właścicielem nieruchomości i czy tym samym przysługuje stronie roszczenie o odszkodowanie w trybie art. 129 ust. 5 u.g.n., w związku z art. 128 ust. 4 tej ustawy, tym bardziej, że strona wywodzi swoje uprawnienie i roszczenie dotyczące usytuowania pasa ochronnego linii energetycznej w przedmiotowej sprawie oraz dotyczące samego usytuowania tejże linii energetycznej 110 KV (w sprawie sygn. akt II SA/Łd 514/17) z tej samej decyzji lokalizacyjnej, dotyczącej tej samej nieruchomości tj. działki wówczas oznaczonej nr 1, w wyniku podziału której powstały zarówno działka nr 14/11, której dotyczy przedmiotowa sprawa, jak i działka nr 14/23 będąca przedmiotem postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 514/17. Tym samym uznać należało, że rozstrzygnięcie w powyższej sprawie będzie miało dla niniejszego postępowania charakter prejudykatu. Co więcej, zdaniem Sądu zawieszenie postępowania podyktowane jest również celowością i ekonomiką procesową. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 roku, sygn. I FZ 221/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 roku, sygn. III SA/Wa 3321/08). Ponadto, w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko Sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 roku, sygn. I FZ 221/08 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.302-303). Jednolitość orzecznictwa – dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego – służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. M.K.