II SA/Łd 1001/04

Dnia 25 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: , Przewodniczący Asesor Arkadiusz Blewązka, , po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 18 października 2004 roku M. D. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...], znak; [...] ustalającą warunki zabudowy na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na mieszkalny, na nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym 18, położonej w S. przy ulicy A 26. Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2004 roku doręczonym w dniu 30 listopada 2004 roku skarżący wezwany został do usunięcia niezachowanych warunków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem i uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 500,00 złotych - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 2 grudnia 2004 roku skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie z urzędu pełnomocnika w osobie adwokata. W dniu 7 grudnia 2004 roku skarżącemu upłynął bezskutecznie termin zakreślony do uzupełnienia niezachowanych warunków formalnych skargi, polegających na nie nadesłaniu dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy obowiązującego prawa stanowią, iż skarga wnoszona do sądu powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc winna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowana, imię i nazwisko lub nazwę stron (ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników), oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony wnoszącej pismo (jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika), oraz wymieniać załączniki, a nadto winna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, oznaczenie organu, którego działania bądź bezczynności skarga dotyczy oraz określać naruszone prawo bądź interes prawny. Jeżeli skarga jest pierwszym pismem w sprawie dodatkowo powinna zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (art. 46 par. 1 i 2 w związku z art. 51 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie: p.s.a.) (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Ponadto do pism strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 ust. 1 p.s.a.). Dodatkowo warunkiem fiskalnym skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 par. 1 p.s.a.). Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość wszystkim wymaganiom, strona skarżąca została wezwana do ich usunięcia tak, aby skardze mógł zostać nadany dalszy bieg. W zakreślonym terminie do usunięcia braków fiskalnych strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy między innymi poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Tak więc nie można postawić jej zarzutu nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi, bowiem kwestia należytego opłacenia wniesionej skargi pojawiłaby się dopiero w razie nieuwzględnienia przez sąd wniosku o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie. Drugi z braków wniesionej skargi nie został jednak przez skarżącego uzupełniony. Przepisy obowiązującego prawa stanowią, iż bezskuteczny upływ terminu zakreślonego do usunięcia braków skargi prowadzi do jej odrzucenia (art. 58 par. 1 pkt 3 p.s.a.). W niniejszej sprawie mając na uwadze, iż nie został uzupełniony brak formalny skargi poprzez złożenie w zakreślonym terminie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, uznać wypada, iż skarga nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu (art. 58 par. 1 pkt 3 p.s.a.). Wobec odrzucenia skargi, co jest równoznaczne z brakiem skargi, zbędne stało się na obecnym etapie postępowania rozpoznawanie wniosku o przyznanie stronie prawa pomocy. Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej