II SA/Łd 1002/12

Dnia 12 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska ( spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2013 roku sprawy ze skargi R. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych oddala skargę LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...], znak [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania R. J., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. A. pozwolenia na dokończenie budowy budynku mieszkalno - usługowego (kat. I i XVII) w K. przy ulicy A 33 (działka nr ewid. 194). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy niniejszej decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] wraz z poprzedzającym ją postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Rozpatrując sprawę ponownie Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] nr [...] wezwał inwestora w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego do: przedłożenia czterech egzemplarzy kompletnego projektu budowlanego przedmiotowego budynku mieszkalno - usługowego uwzględniającego roboty, które zostały już wykonane oraz roboty, które należy wykonać, wskazując, iż projekt powinien być sporządzony zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. nr 120, poz. 1133); uzupełnienia złożonych dokumentów o inwentaryzację budynku; przedłożenia projektu zagospodarowania terenu na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zgodnie z w/w rozporządzeniem; uzupełnienia części rysunkowej projektu zagospodarowania, która zgodnie z § 8 ust. 3 w/w rozporządzenia, powinna określać między innymi granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys, układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy - w terminie do dnia 25 maja 2012 r. W odpowiedzi na powyższe postanowienie inwestor przedłożył uzupełniony projekt budowlany. W dniu 28 maja 2012 r. odbyła się rozprawa administracyjna, w trakcie której nie udało się doprowadzić do zawarcia ugody pomiędzy stronami. W piśmie z dnia 14 czerwca 2012 r. R. J. wskazała, iż w załączonej do sprawy dokumentacji brakuje planu zagospodarowania przestrzennego, inwentaryzacji budynku oraz pisemnego upoważnienia dla M. O. do reprezentowania inwestora M. A. na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. A. pozwolenia na dokończenie budowy przedmiotowego budynku mieszkalno-usługowego. W odwołaniu od tej decyzji R. J. wskazała, iż jej dom, który znajduje się przy ul. A 31 wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków, wobec czego inwestor przed przystąpieniem do prac budowlanych powinien wystąpić do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. o uzyskanie stosownego zezwolenia. Dodatkowo inwestycja wpływa negatywnie na środowisko, gdyż cała działka odwołującej jest zacieniona. Strona zwróciła również uwagę na brak inwentaryzacji budynku oraz brak pisemnego upoważnienia dla M. O. do reprezentowania M. A. na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. Zdaniem odwołującej A. B. nie jest stroną przedmiotowego postępowania, natomiast stroną postępowania powinna być Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 oraz art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wyjaśniając motywy rozstrzygnięcia organ odwoławczy zauważył, że niniejsza sprawa dotyczy dokończenia budowy budynku mieszkalnego z przeznaczeniem części budynku na cele handlowe (sklep spożywczy). Inwestor zrealizował część robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która została następnie uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Łd 743/08. W uzasadnieniu wskazanego wyroku Sąd wskazał, iż dalsze postępowanie w sprawie powinien przeprowadzić organ nadzoru budowlanego. Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał inwestorowi zaniechanie dalszych robót budowlanych związanych z przedmiotową budową, argumentując, że zakres robót jest na tyle duży, iż kontynuacja i zakończenie budowy są możliwe wyłącznie w oparciu o nową decyzję o pozwoleniu na dokończenie budowy. Od tej decyzji żadna ze stron nie wniosła odwołania, wobec czego uzyskała ona przymiot ostateczności. Zdaniem Wojewody budynek rozbudowany i nadbudowany został zgodnie z ustaleniami wówczas obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr XLI/412/98 Rady Miejskiej w Konstantynowie Łódzkim z dnia 18 czerwca 1998 r. (Dz. Urz. Wojew. Łódzkiego z 17 sierpnia 1998 r. nr 20, poz. 139) w sprawie uchwalenie zmian miejscowego planu ogólnego zagospodarowana przestrzennego miasta Konstantynowa Łódzkiego. Plan ten ustalał m.in. maksymalną wysokość budynków mieszkalnych 3 kondygnacje (2 kondygnacje z poddaszem użytkowym i ewentualnym podpiwniczeniem), dach o kącie nachylenia 40°-50°. Zgodność zrealizowanego obiektu z ustaleniami w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego potwierdził również Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w decyzji z dnia [...] nr [...]. Następnie organ odwoławczy wskazał, że obecnie obowiązuje uchwała nr LIX/590/10 Rady Miejskiej w Konstantynowie Łódzkim z dnia 28 października 2010 r. (Dz. Urz. Wojew. Łódzkiego z 5 stycznia 2011 r. nr 1, poz. 4) w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Konstantynowa Łódzkiego, zgodnie z którą przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 18U,MN, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę usługową z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W ocenie Wojewody budynek jest w stanie surowym otwartym, wobec czego zakres robót, jaki pozostał do wykonania obejmuje: wykonanie ścianek działowych na piętrze, prace pokrywcze dachu, wykonanie wewnętrznych instalacji sanitarnych i elektrycznych, tynków wewnętrznych i zewnętrznych, montaż stolarki okiennej i drzwiowej, wykonanie podłóg, prace wykończeniowe wewnętrzne, osprzęt elektryczny i sanitarny. Są to roboty wykończeniowe, które nie zmieniają konstrukcji budynku, ani zagospodarowania terenu objętego inwestycją. Zakres robót objętych wnioskiem jest wobec tego zgodny również z ustaleniami § 20 ust. 5 i 8 obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przywołując w następnej kolejności brzmienie art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego Wojewoda stwierdził, iż w jego ocenie projektowana inwestycja pozostaje bez wpływu na ograniczenie uzasadnionych interesów osób trzecich tj. nie ogranicza dostępu do drogi publicznej, nie ogranicza możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej, nie powoduje hałasu, wibracji, promieniowania ani zanieczyszczenia powietrza. Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę. Dalej organ odwoławczy zauważył, że wydanie przez organ I instancji pozwolenia na budowę poprzedzone jest dokonaną w oparciu o przepis art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oceną poprawności złożonego wniosku i oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz złożonej przez inwestora dokumentacji budowlanej pod kątem m.in. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz wykonania projektu przez osoby uprawnione. W dniu 25 listopada 2011 r. inwestor złożył wniosek o pozwolenie na dokończenie budowy przedmiotowego budynku wraz z projektem budowlanym oraz oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wobec czego spełnione zostały wymogi art. 33 ust. 2 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Zdaniem organu odwoławczego załączony do wniosku projekt budowlany uzyskał wszystkie wymagane prawem opinie i uzgodnienia. W oparciu o posiadane dokumenty organ stwierdził, że przedłożony projekt budowlany spełnia warunki wynikające z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2, a inwestor dopełnił wymogów wynikających z art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Zatem w świetle dyspozycji art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nie można było odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutu odwołania o nieprzedłożeniu przez inwestora inwentaryzacji budynku, Wojewoda stwierdził, że jest on bezpodstawny, ponieważ z projektu budowlanego wyraźnie wynikają roboty, które zostały już wykonane oraz roboty, które należy wykonać. Z dniem 29 kwietnia 2012 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462). Stosownie do § 14 tego rozporządzenia do wniosku o pozwolenie na budowę lub odrębnego wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, złożonego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe. W przedmiotowej sprawie ma zatem zastosowanie rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133 ze zm.). Zgodnie z § 12 ust. 4 w/w rozporządzenia część rysunkowa projektu przebudowy obiektu budowlanego powinna wyróżniać graficznie stan istniejący. Warunek ten – w opinii Wojewody - został w przedmiotowej sprawie spełniony. Odnosząc się do kwestii braku pełnomocnictwa dla M. O. do reprezentowania inwestora na rozprawie administracyjnej w dniu 28 maja 2012 r. organ orzekający zauważył, że inwestor udzielił M. O. pełnomocnictwa do wszelkich spraw formalno-prawnych związanych z uzyskaniem decyzji, uzgodnień, warunków pozwolenia na budowę, a uczestnictwo w rozprawie administracyjnej mieści się w zakresie udzielonego pełnomocnictwa. Jeśli zaś chodzi o zapis na mapie "posesja niedostępna do pomiarów" (dot. działek 195, 196/1) to w przekonaniu organu odwoławczego fakt ten nie miał wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się w następnej kolejności do kwestii błędnego ustalenia stron postępowania, Wojewoda zauważył, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zakres stron postępowania został ustalony prawidłowo. Zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów A. B. jest współwłaścicielką działki sąsiedniej nr ewid. 195. Reasumując Wojewoda uznał, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R. J. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organów obu instancji, zasądzenie od Wojewody [...] kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bądź ewentualnie o uchylenie decyzji organów obu instancji. Skarżąca oprócz zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji zarzuciła, że inwestor dokonał rozbiórki istniejącego budynku mieszkalnego i wybudował nowy budynek. Złożone przez inwestora projekty nie zawierały wydzielenia części obiektów podlegających nadbudowie oraz części dobudowanych. Jak podkreśliła strona wyrokiem z dnia 29 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję organu odwoławczego wskazując, że uchybieniem w prowadzonym dotychczas postepowaniu było nieprzesłuchanie świadków wnioskowanych przez skarżącą. Do chwili obecnej nikt, nie przesłuchał świadków. Zdaniem strony skarżącej kąt nachylenia połaci dachowej od strony zachodniej nie spełnia warunków określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Co więcej w toku postępowania organy nie ustaliły, jak będzie wyglądała ściana w granicy o długości 35m, w jakiej odległości od zabudowań będzie znajdował się kocioł z olejem opałowym, czy wielkość budynku i przedłożona dokumentacja są zgodne z uchwałą Rady Miejskiej w Konstantynowie Łódzkim z dnia 28 października 2010 r. nr LIX/590/10 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Konstantynowa Łódzkiego, która winna zostać załączona przez inwestora do złożonej dokumentacji. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 12 lutego 2013 r. stawił się pełnomocnik skarżącej oraz uczestnik postępowania wraz z pełnomocnikiem. Pełnomocnik skarżącej poparł skargę i oświadczył, że w 2009 r. po wydaniu przez tutejszy Sąd wyroku korzystnego dla skarżącej, inwestor wykonał jeszcze dach obiektu, pomimo wstrzymania wykonania decyzji, której dotyczył wyrok. Zdaniem pełnomocnika zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, ponieważ budynek obejmuje dwie kondygnacje wraz z poddaszem użytkowym, dotyczy to również minimalnej szerokości działki możliwej do zabudowy według planu. Nadto skoro budynek położony jest przy drodze krajowej stroną rzeczonego postępowania winna być Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. Pełnomocnik skarżącej oświadczył również, że spór dotyczy odszkodowania za utratę wartości działki. Skarżąca chciała się bowiem pogodzić z uczestnikiem, jednakże pod warunkiem zapłaty określonej kwoty, której wysokości nie była w stanie wskazać na rozprawie. Dodatkowo pełnomocnik stwierdził, że inwestor miał obowiązek uzgodnienia projektu budowlanego z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, ponieważ inwestycja położona jest obok budynku wpisanego do ewidencji zabytków. Pełnomocnik uczestnika postępowania wniósł o oddalenie skargi, popierając stanowisko organu. Ustosunkowując się do zarzutów pełnomocnika skarżącej, uczestnik postępowania oświadczył, że obiekt zgodnie z projektem ma dwie kondygnacje wraz z poddaszem nieużytkowym. Wskazał, że na działce skarżącej znajdują się obiekty budowlane, które od strony nieruchomości uczestnika nie posiadają okien, zaś w toku postępowania przed organami nadzoru budowlanego była wykonana ekspertyza zacienienia i wysokości budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że Sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd badając w tak zakreślonych granicach legalność decyzji Wojewody [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu M. A. pozwolenia na dokończenie budowy budynku mieszkalno-usługowego w K. przy ul. A 33, na działce nr ewid. 194 stwierdził, że odpowiada ona przepisom obowiązującego prawa i brak jest jakichkolwiek podstaw do usunięcia jej z obrotu prawnego, a w szczególności do stwierdzenia jej nieważności. Tytułem przypomnienia wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie dwukrotnie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Ostatnim wyrokiem z dnia 29 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Łd 743/08, Sąd uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę, ponieważ doszedł do przekonania, iż wobec podniesionych przez skarżącą zarzutów, dotyczących przede wszystkim legalności prowadzonych przez inwestora robót budowlanych, dalsze postępowanie powinno być prowadzone przed organami nadzoru budowlanego w trybie art. 51 Prawa budowlanego. Takie też postępowanie, co potwierdza załączony do akt sprawy materiał dowodowy, zostało przeprowadzone i zakończone ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nr [...] nakazującą M. A. zaniechanie dalszych robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalno-usługowego. Organ argumentował, że w realiach niniejszej sprawy nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia robót naprawczych, których celem byłoby doprowadzenie budowy do stanu zgodnego z prawem. Do wykonania pozostały jedynie roboty mające na celu dokończenie budowy i dlatego też PINB nakazał zaniechanie dalszych robót budowlanych, podnosząc, że zakres robót pozostałych do wykonania jest na tyle duży, że kontynuacja i zakończenie budowy są możliwe wyłącznie w oparciu o nową decyzję o pozwoleniu na dokończenie budowy, a kompetencje przyznane przez ustawodawcę organom nadzoru budowanego nie uprawniają do udzielenia pozwolenia na wznowienie robót. Kontrolowana obecnie decyzja Wojewody jest zatem konsekwencją uprzednio zakończonego ostateczną decyzją postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Podstawę materialnoprawną decyzji Wojewody stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "ustawa". Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, iż w myśl art. 28 ustawy zasadą jest, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Pozwolenie na budowę może być wydane po uprzednim: przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów; wyrażeniu zgody przez ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej - w przypadku budowy gazociągów o zasięgu krajowym lub jeżeli budowa ta wynika z umów międzynarodowych (art. 32 ust. 1 pkt 1-3). Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2). Pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego (art. 33 ust. 1). Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 (pkt 1); oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2); decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 3) - (art. 33 ust. 2). Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych (art. 34 ust. 2). Projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich (pkt 1); projekt architektoniczno -budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych (pkt 2); stosownie do potrzeb: z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2 pkt 6, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych – lit. a, oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych – lit. b (pkt 3); w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych (pkt 4) - (art. 34 ust. 3). Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4). Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (pkt 1); zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (pkt 2); kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6 (pkt 3); wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 4 ) - (art. 35 ust. 1). Decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata (art. 37 ust. 1). Rozpoczęcie albo wznowienie budowy, w przypadkach określonych w ust. 1, art. 36a ust. 2 albo w razie stwierdzenia nieważności bądź uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, może nastąpić po wydaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę, o której mowa w art. 28, albo decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, o której mowa w art. 51 ust. 4 (art. 37 ust. 2). Jak zostało to już wcześniej podkreślone przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na dokończenie robót budowlanych, wydana w trybie art. 37 ust. 2 ustawy, po uprzednim uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę przez tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 29 stycznia 2009 r. Nie jest to więc typowa decyzja o udzieleniu pozwolenia na rozpoczęcie (od podstaw) robót budowlanych w rozumieniu art. 28 ustawy, lecz decyzja której celem jest wyłącznie dokończenie rozpoczętej uprzednio budowy. Jak wynika z załączonej do sprawy dokumentacji inwestor M. A. do wniosku o pozwolenie na dokończenie budowy budynku mieszkalno-usługowego położonego w K. przy ul. A 33 załączył: oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowane, pełnomocnictwo dla M. O. i A. M. do załatwiania w jego imieniu wszelkich spraw formalno-prawnych związanych z uzyskaniem decyzji, uzgodnień, warunków pozwolenia na budowę oraz cztery egzemplarze projektu budowlanego. Rzeczony projekt zawiera: decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nr [...] nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych przy rzeczonym budynku, umowę z dnia 30 stycznia 2009 r. o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków zawartą z Przedsiębiorstwem Komunalnym Gminy K. Sp. z o.o., umowę z dnia 28 grudnia 2011 r. o przyłączenie do sieci dystrybucyjnej zawartą z A S.A. Oddział Ł., oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, zaświadczenia M. O. oraz H. T. N. o przynależności do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wraz decyzjami potwierdzającymi przygotowanie zawodowe do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, opis techniczny stanu istniejącego, opis techniczny projektowanych robót budowlanych, które należy wykonać w celu zakończenia budowy, opis technologiczny, opis do projektu zagospodarowania terenu obejmujący w szczególności przedmiot inwestycji, istniejący stan zagospodarowania działki, projektowane zagospodarowanie działki, zestawienie powierzchni, mapę sytuacyjno - wysokościową w skali 1:500 z geodezyjną inwentaryzacją urządzeń podziemnych, obejmującą projekt zagospodarowania terenu wraz z wyszczególnieniem obiektów istniejących i projektowanych, rzuty parteru, poddasza, poddasza nieużytkowego, dachu, przekroju w skali 1:100 obejmujące część istniejącą i część projektowaną do wykonania, dwie mapy przekroju w skali 1:50 określające część istniejącą i projektowaną, rzuty elewacji północnej, południowej, wschodniej i zachodniej w skali 1:100. Projekt został uzgodniony w zakresie wymagań ochrony przeciwpożarowej, a także pod względem wymagań higieniczno-zdrowotnych, w zakresie zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii. Dodatkowo dokumentacja projektowa obejmuje projekt instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, c.o. i w tym zakresie zawiera: oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami wiedzy technicznej, zaświadczenie dla J. O. i J. A. potwierdzające przynależność do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wraz z decyzjami o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia funkcji technicznych w budownictwie, opis techniczny obejmujący instalacje zewnętrzne, instalacje wewnętrzne, rzuty parteru i poddasza obejmujące schemat instalacji wodociągowej w skali 1:100, rzuty parteru i poddasza w zakresie instalacji kanalizacji-sanitarnej w skali 1:100, rzuty parteru i poddasza dotyczące instalacji c.o. w skali 1:100. Do dokumentacji projektowej inwestor załączył również projekt budowlany obejmujący wewnętrzną instalację elektroenergetyczną, który zawiera: oświadczenie projektanta o zgodności opracowania projektu z przepisami prawa w tym z zasadami wiedzy technicznej, zaświadczenie o przynależności M. B. do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wraz z decyzją o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, opis techniczny instalacji elektrycznej, plan instalacji elektrycznej parteru i poddasza sporządzony w skali 1:100, rzut dachu w zakresie instalacji odgromowej w skali 1:100. Do projektu załączono ponadto opinię techniczną w związku z postanowieniem nr [...] z dnia [...], inwentaryzację geodezyjną wysokościową oraz opinię techniczną dotyczącą analizy nasłonecznienia pokoju z oknami w budynku mieszkalnym usytuowanym na działce nr 193. W przekonaniu Sądu wszystkie wymienione wyżej szczegółowo elementy dokumentacji projektowej pozwalają zgodzić się z organami obu instancji, że inwestor przedłożył kompletny wniosek o pozwolenie na dokończenie budowy, spełniający w pełni wymagania art. 33 ust. 2 ustawy wraz z prawidłowo sporządzoną, kompletną i zgodną z przepisami w tym z normami techniczno-budowlanymi dokumentacją projektową, odpowiadającą wymogom art. 34 ust. 2 i 3 oraz art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy. Projektowana inwestycja, jak trafnie ocenili Wojewoda oraz Starosta nie narusza postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr LIX/590/10 Rady Miejskiej w Konstantynowie Łódzkim z dnia 28 października 2010 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Konstantynowa Łódzkiego. Zgodnie z treścią § 20 ust. 1 planu teren inwestycji znajduje się na trenie oznaczonym symbolem 18U,MN, dla którego jako podstawowe przeznaczenie przewidziano zabudowę usługową z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Natomiast w myśl § 20 ust. 5, dla terenów, o których mowa w ust. 1, plan ustala parametry i wskaźniki kształtowania nowej zabudowy, przebudowy, nadbudowy i rozbudowy oraz zagospodarowania terenu przewidując, iż wysokość zabudowy nie może być większa niż 9 m, zaś liczba kondygnacji nie może przekraczać 2, w tym poddasze użytkowe. Brzmienie postanowień § 20 ust. 5 planu miejscowego, co wyraźnie umknęło skarżącej dotyczy nowej zabudowy, a nie tak jak w rozpoznawanej sprawie zabudowy już istniejącej, zrealizowanej na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, usuniętej następnie z obrotu prawnego, którą obecnie należy tylko dokończyć. W świetle dokumentacji projektowej budynek był bowiem w stanie surowym otwartym, zaś zakres robót, jaki pozostał do wykonania obejmował: wykonanie ścianek działowych na piętrze, prace pokrywcze dachu, wykonanie wewnętrznych instalacji sanitarnych i elektrycznych, tynków wewnętrznych i zewnętrznych, montaż stolarki okiennej i drzwiowej, wykonanie podłóg, prace wykończeniowe wewnętrzne, osprzęt elektryczny i sanitarny. Są to niewątpliwie roboty wykończeniowe, które nie zmieniają konstrukcji budynku, ani zagospodarowania terenu objętego inwestycją. Z załączonej do sprawy dokumentacji projektowej wynika ponadto, że liczba kondygnacji wynosi dwie, w tym poddasze nieużytkowe, zaś wysokość zabudowy spornego budynku mieszkalno-usługowego nieznacznie przekracza 9m. Nie jest to jednak – w ocenie Sądu - uchybienie istotne, bowiem jak zostało to już wskazane wymóg planu odnosi się wyłącznie do nowej zabudowy, a nie istniejącej. Podobnie rzecz się przedstawia jeśli chodzi o kąt nachylenia połaci dachowej, zwłaszcza od strony zachodniej. Otóż, przepis § 20 ust. 5 pkt 6 planu przewiduje dla nowej zabudowy dachy dwuspadowe o kącie nachylenia głównych połaci dachowych od 20o do 45o dla budynków mieszkalnych i usługowych i pomimo tego, że powyższe unormowanie nie może znaleźć wprost zastosowania dla spornej inwestycji (a więc zabudowy istniejącej, którą obecnie należało dokończyć), to z załączonej do sprawy dokumentacji projektowej wynika, że kąt nachylenia połaci dachowej od strony zachodniej nie przekracza górnej dopuszczalnej granicy 45o. W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że wobec spełnienia wymagań określonych przepisami art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 ustawy Starosta prawidłowo wydał decyzję o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na dokończenie budowy budynku mieszkano-usługowego, zaś Wojewoda zasadnie utrzymał wspomnianą decyzję w mocy, dochodząc do trafnego wniosku, iż decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdził, że są one w zupełności chybione i nie mogły rzutować na legalność zaskarżonej decyzji. Jeśli chodzi o zarzut dokonania przez inwestora rozbiórki istniejącego budynku mieszkalnego i wybudowania nowego budynek, to – w ocenie Sądu – nie ma on znaczenia na obecnym etapie postępowania, które jako zostało to już wielokrotnie podniesione jest konsekwencją postępowania zakończonego przez organami nadzoru budowlanego, które badały przede wszystkim kwestie legalności robót budowlanych prowadzonych przez inwestora. Rzeczone postępowanie zakończone zostało decyzją PINB z dnia [...] nakazującą inwestorowi zaniechanie robót budowlanych, której skarżącą nie kwestionowała w administracyjnym toku instancji, podnosząc zarzuty samowoli budowlanej, czy nieprzesłuchania wskazanych przez nią świadków, wobec czego decyzja ta stała się ostateczna. Jeśli zatem strona skarżąca nie zgadzała się z rozstrzygnięciem organu nadzoru budowlanego, to powinna skorzystać z możliwości złożenia odwołania do organu II instancji. Nieuzasadnione są także zarzuty skargi dotyczące projektu budowlanego, a mianowicie braku inwentaryzacji budynku, czy też wydzielenia części obiektów podlegających nadbudowie oraz części dobudowanych. W tym zakresie zgodzić się należy z Wojewodą, że zgodnie z regulacją § 14 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462), w sprawie należało stosować § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. nr 120, poz. 1133 ze zm.), zgodnie z którym część rysunkowa projektu powinna wyróżniać graficznie stan istniejący. Warunek ten bez wątpienia został spełniony. Załączona do sprawy dokumentacja projektowa, zarówno część opisowa jak i graficzna określa szczegółowo elementy już wykonane oraz takie, które należy dopiero wykonać zgodnie z regulacją § 8 ust. 2 pkt 2 i § 8 ust. 3 pkt 2 w/w rozporządzenia z 2003 r. Nie znajduje również żadnego potwierdzenia w przepisach ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz w przepisach wykonawczych do ustawy argument skargi o znaczącym oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Odnosząc się następnie do zarzutu obowiązku uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków wszelkich zamierzeń inwestycyjnych w obszarze budynku skarżącej przy ul. A 31, wyjaśnić należy, iż faktycznie zgodnie z § 10 pkt. 3 lit. f miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dom przy ul. A 31, stanowiący własność skarżącej, objęty jest ochroną zabytków wpisanych do gminnej ewidencji zabytków. Jednocześnie § 10 pkt 6 lit. c przewiduje dla zabytków, o których mowa w pkt 3 (a więc także domu przy ul. Łaskiej 31), obowiązek uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Ł. wszelkich działań przy obiektach zabytkowych i przy zagospodarowaniu ich otoczenia, mi.in. prac związanych z przebudową, rozbudową, remontami, zmianami bryły i elewacji budynków, rozbiórki lub wyburzenia. Warunek ten nie ma wobec tego zastosowania w tej sprawie, bowiem nie dotyczy obiektu przy ul. A 31 i jego bezpośredniego otoczenia. Z kolei, § 10 pkt 5 lit. b ustanawiający dla obszaru występowania obiektów wpisanych do gminnej ewidencji zabytków, o których mowa w pkt 2 § 10, obowiązek uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Ł. nowych inwestycji zlokalizowanych w sąsiedztwie obiektów zabytkowych oraz wpływających na zmianę wyglądu przestrzeni ulic, również nie znajduje w przedmiotowej sprawie zastosowania, ponieważ odnosi się on wyłącznie do nowych inwestycji. Ponadto w świetle obowiązujących przepisów prawa nie znajduje oparcia zarzut skargi o konieczności załączenia do dokumentacji projektowej uchwały nr LIX/590/10 z dnia 28 października 2010 r. Rady Miejskiej w Konstantynowie Łódzkim w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Konstantynowa Łódzkiego, będącej aktem prawa miejscowego, powszechnie dostępnym, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego z dnia 5 stycznia 2011 r. nr 1, pod pozycją 4. Okoliczność, że w toku postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę organ bada zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może być – według Sądu - odczytywana jako obowiązek załączenia planu miejscowego do dokumentacji projektowej. W ocenie Sądu organy obu instancji zgodnie z regulacją art. 28 ust. 2 ustawy ustaliły katalog stron niniejszego postępowania, nie zaliczając doń Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Bez znaczenia dla oceny legalności spornej decyzji pozostaje natomiast kwestia zapłaty ewentualnego odszkodowania za utratę wartości działki skarżącej, bowiem w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny, czy też argumenty skarżącej dotyczące zacienienia działki, będącej jej własnością, a to z tego względu, że przepisy obowiązującego prawa nie odnoszą się do problematyki zacienienia działki, lecz normują kwestie zacienienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, które zawierają okna (przesłaniania - § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Z załączonej dokumentacji projektowej wynika, że w toku postępowania przed organami nadzoru budowlanego została sporządzona analiza nasłonecznienia pokoju z oknami znajdującymi się w budynku skarżącej, która nie potwierdziła trafności zarzutów skarżącej w tym zakresie. Rzeczona analiza dowiodła natomiast, że na działce skarżącej znajdują się obiekty budowlane, które od strony nieruchomości inwestora nie posiadają okien. Podsumowując, Sąd uznał, że wydane w sprawie decyzje organów obu instancji są zgodne z prawem, wobec czego brak jest podstaw do ich usunięcia z obrotu prawnego. W motywach decyzji Wojewoda, podobnie jak i Starosta szczegółowo ustosunkowali się do zarzutów skarżącej podniesionych w toku postępowania wyjaśniającego oraz zapewnili stronie czynny udział na każdym jego etapie. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest kompletny i pozwala zweryfikować tok rozumowania organów administracyjnych oraz wyciągnięte na jego podstawie wnioski, które doprowadziły do wydania takiego, a nie innego rozstrzygnięcia. Z tych wszystkich powodów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. a.tp.