II SA/Łd 1002/18

Dnia 13 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Grosińska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2019 roku sprawy ze skargi S. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę. A. P. Na skutek pisma Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. w dniu 30 lipca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru w P. przeprowadził oględziny, w toku których ustalono: "Na terenie nieruchomości przy ul. A 18 w P. znajduje się budynek mieszkalny oraz zabudowa, w której hodowane są zwierzęta zoologiczne. W. H. okazał zgłoszenie z dnia 12 listopada 2007 r. przyjęte przez Starostwo Powiatowe w P. bez uwag i sprzeciwu zarejestrowane pod nr [...]. Zgłoszenie obejmowało zmianę sposobu użytkowania budynków gospodarczych na budynki hodowlane (hodowla zwierząt zoologicznych) na działce nr ewid. 91 położonej przy ul. A 18 w P. W dniu kontroli stwierdzono, że budynki użytkowane są zgodnie ze swoim przeznaczeniem ". Pismem z dnia 22 czerwca 2016 r. S. Ł. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. "o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie licznych naruszeń przepisów budowlanych na działce ew. nr 91 przy ul. A 18 w P. oraz działce ew. 90 przy ul. B 8 w P. należących do W. H. (...) oraz doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem ". W dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wydał postanowienie Nr [...], którym odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego "w sprawie licznych naruszeń przepisów budowlanych" mających miejsce na działce nr ewid. 91 położonej przy ul. A 18 w P. i działce nr ewid. 90 położonej przy ul. B ([...]) w P. oraz doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem ". Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu zażalenia S. Ł., uchylił w całości ww. postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 17 stycznia 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. przeprowadził oględziny. Z treści protokołu sporządzonego na powyższą okoliczność wynika, że: "Budynek oznaczony na szkicu nr 3 jest parterowy, murowany, z dachem jednospadowym krytym papą. Budynek ten został wybudowany w oparciu o pozwolenie na budowę Nr [...] z dnia [...] wydane przez Starostę [...]. Decyzja ta obejmowała budowę budynku gospodarczego w P. przy ul. A 18 (dz. nr ewid. 91). Okazano zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku gospodarczego zrealizowanego na działce przy ul. A 18 w P. przyjęte przez Starostwo Powiatowe w P. z dnia 1 lutego 2002r. Budynek wyposażony jest w instalację elektryczną oraz centralnego ogrzewania z kotła na opał stały. Okazano także zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania budynków gospodarczych (oznaczonych na szkicu do niniejszego protokołu nr 2, 3 i 4) na budynki hodowlane (hodowla zwierząt zoologicznych). Zgłoszenie to zostało przyjęte w dniu 12 listopada 2007r. i przyjęte bez uwag i sprzeciwu pod nr [...]. W dniu kontroli budynki te były użytkowane zgodnie ze swoim przeznaczeniem, tzn. do celów hodowli zwierząt zoologicznych". W dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wydał decyzję Nr [...] umarzającą w całości "dalsze postępowanie administracyjne w sprawie legalności i zgodności z przepisami zrealizowanego budynku hodowlanego (oznaczonego na szkicu stanowiącym załącznik do protokołu z oględzin z dnia 17 stycznia 2018 r. nr 3) usytuowanego na nieruchomości położonej w P. przy ul. A 18 jako bezprzedmiotowe w całości". Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez M. Ł. i S. Ł. W odwołaniu z dnia 14 marca 2018 r. M. Ł. wskazała: "(...) do dnia dzisiejszego jako strona postępowania nie otrzymałam jakiegokolwiek pisma informującego o wszczęciu postępowania administracyjnego w danej sprawie w związku z tym nie miałam nawet wiedzy, że postępowanie się toczy"; ,,(...) nie otrzymałam jakiegokolwiek pisma informującego o terminie oględzin tym samym nie mogłam wziąć w nich udziału"; "(...) wbrew art. 10 K.p.a. przed wydaniem decyzji nie otrzymałam jakiegokolwiek pisma informującego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów". W odwołaniu z dnia 14 marca 2018 r. S. Ł. podniósł, że "(...) do dnia dzisiejszego jako strona postępowania nie otrzymał jakiegokolwiek pisma informującego o wszczęciu postępowania administracyjnego w danej sprawie w związku z tym nie miał nawet wiedzy, że postępowanie się toczy. Zarzucił, że wbrew art. 10 K.p.a. przed wydaniem decyzji nie otrzymał pisma informującego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów czym organ naruszył zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu. S. Ł. podkreślił również, że "Przedmiotowy budynek (...), został zrealizowany na mocy pozwolenia z 2001 jednak jego obecne wymiary w sposób istotny odbiegają od zatwierdzonego projektu. Zatwierdzony projekt budowlany nie przewiduje w budynku ani wentylacji mechanicznej ani grawitacyjnej. Natomiast zgodnie z oświadczeniem samego właściciela nieruchomości w budynku jest jednocześnie wentylacja mechaniczna i grawitacyjna co już samo w sobie jest istotnym naruszeniem przepisów §148 ust. 2 r. w. t. (...) Co jednak najistotniejsze w budynku bezspornie prowadzona jest hodowla zwierząt która jako taka pozostaje w oczywistej sprzeczności z zapisami MPZP, teren ten przeznaczony jest bowiem pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne o czym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego doskonale wie. Fakt przyjęcia przez Starostę [...] zgłoszenia Pana H. "bez sprzeciwu" nie zamyka natomiast organom nadzoru budowlanego możliwości działania (...)". W dniu 24 maja 2018 r. S. Ł. złożył w organie pismo informujące o tym, że w dniu 12 lutego 2016 r. zapadł wyrok, wydany w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 938/15, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi "(...) stwierdził nieważność fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego P. (Uchwała Rady Miejskiej w P. z [...] o nr [...]) w części dotyczącej §17 ust. 1 pkt 1 lit. b) odnoszącej się do działek o numerach 90 i 91 w obrębie [...] w P., położonych przy ulicy A 19 i B 8 (zamiennie [...]), nr jednostki terenu N. 9.1. czyli do działek należących do W. H. Tym samym uznać należy, że zapis uchwały "obiekty obsługi upraw ogrodniczych oraz rolniczych, jako podstawowe przeznaczenie terenu" nie istnieje i nigdy nie istniał. W konsekwencji bez znaczenia w sprawie pozostaje również stanowisko Prezydenta Miasta, który z niejasnych dla strony powodów potwierdził rzekomą zgodność hodowli zwierząt z "obiektami obsługi upraw ogrodniczych/rolniczych". Co za tym idzie prowadzona przez W. H. działalność hodowlana i sposób wykorzystywania przez niego budynków pozostawał i pozostaje w dalszym ciągu w oczywistej sprzeczności z obowiązującymi zapisami MPZP P. a tym samym stanowi naruszenie obowiązujących przepisów prawa budowlanego". Pismem z dnia 25 lipca 2018 r. S. Ł. wniósł o dołączenie do akt sprawy: kopii "Opinii technicznej budynków gospodarczych na [...]"; kopii "Opinii technicznej budynków gospodarczych na [...]; "dokumentacji handlowej" [...] dostarczonej przez W. H. w ramach toczącego się postępowania przed [...] Sądem Okręgowym; odpowiedzi ZOO W. na wniosek o udzielenie informacji publicznej; zdjęć działki przy A 20. Decyzją z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. 1) uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], nr [...], 2) umorzył w całości, na podstawie z art. 105 § 1 K.p.a., postępowanie administracyjne w sprawie legalności i zgodności z przepisami zrealizowanego budynku hodowlanego zlokalizowanego na działce nr ewid. 91, położonej w P. przy ul. A 18, oznaczonego na załączniku graficznym kolorem żółtym stanowiącym integralną część niniejszej decyzji (szkic z oględzin z dnia 17 stycznia 2018 r.), jako bezprzedmiotowe. Organ wyjaśnił, że bezsprzecznym jest, iż w dniu [...] Starosta [...] wydał decyzję Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą W. i J. H. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego, zlokalizowanego w P. przy ul. A 18, działka nr ewid. 91. Poza sporem pozostaje również, iż w dniu 17 stycznia 2002 r. W. i J. H. złożyli w Starostwie Powiatowym w P. zawiadomienie o zakończeniu budowy ww. obiektu. Na zawiadomieniu niniejszym widnieją adnotacje: "przyjęte bez odpowiedzi 16/02"; "zgłoszono dn. 1.02.2002 r. 136/02". Co więcej, przed organami nadzoru budowlanego toczyło się postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania spornego budynku gospodarczego. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zobowiązał: " Właścicieli nieruchomości położonej w P. przy ul. A18 J. i W. H. do wstrzymania użytkowania budynków gospodarczych na w/w działce na cele hodowli zwierząt". W wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego przez W. H., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia [...], Nr [...], utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie. Postanowienie z dnia [...] Nr [...], było przedmiotem kontroli Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...] odmówił stwierdzenia jego nieważności, natomiast postanowieniem z dnia [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...], natomiast decyzją z dnia [...], Nr [...], zobowiązał: "Właścicieli nieruchomości położonej w P. przy ul. A 18 J. i W. H. do zaniechania użytkowania budynków gospodarczych usytuowanych na w/w nieruchomości dla potrzeb hodowli zwierząt i przywrócenia budynków do stanu zgodnego z wydanym pozwoleniem na budowę i użytkowanie". W toku kontroli przeprowadzonej na terenie przedmiotowej nieruchomości w dniu 11 października 2007 r. stwierdzono, że obowiązek wynikający z decyzji z dnia [...], Nr [...], został wykonany. Ponadto, organ zwrócił uwagę, że w dniu 12 listopada 2007 r. W. i J. H. zgłosili zmianę sposobu użytkowania budynków gospodarczych na budynki hodowlane (hodowla zwierząt zoologicznych), usytuowanych na działce nr ewid. 91, położonej w P. przy ul. A18. Zgłoszenie to zostało pozytywnie zaaprobowane przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, tj. zostało przyjęte bez uwag i sprzeciwu pod nr [...]. Podczas oględzin przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu 17 stycznia 2018 r., ustalono, że przedmiotowy obiekt użytkowany jest zgodnie z dokonanym zgłoszeniem. Zdaniem organu odwoławczego, ustalony w sprawie stan faktyczny uprawniał organ I instancji do umorzenia przedmiotowego postępowania w oparciu o przepis art. 105 § 1 K.p.a. Podkreślił, iż organem właściwym do badania zgodności zgłoszenia W. i J. H. - obejmującego zmianę sposobu użytkowania budynków gospodarczych na budynki hodowlane, zlokalizowanych na działce oznaczonej nr ewid. 91, położonej w P. przy ul. A 18 - z aktualnym na dzień zgłoszenia stanem faktycznym, był Starosta [...], który zgłoszenie to przyjął bez sprzeciwu. Organy nadzoru budowlanego nie mają natomiast kompetencji do weryfikacji działań organów administracji architektoniczno-budowlanej w zakresie przyjęcia bez sprzeciwu dokonanego zgłoszenia. W tej sytuacji, bez znaczenia pozostaje argumentacja Strony Skarżącej, że "(...) w budynku jest jednocześnie wentylacja mechaniczna i grawitacyjna co już samo w sobie jest istotnym naruszeniem przepisów § 148 ust. 2 r.w.t. (...)", albowiem, jak wynika z dokumentów załączonych do ww. zgłoszenia, w dniu dokonania tej czynności w pomieszczeniach budynków "przekształcanych" znajdowała się wentylacja grawitacyjna i mechaniczna. O ile zatem przepis § 148 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (zarówno w dacie dokonania przedmiotowego zgłoszenia, jak również w chwili obecnej), wprowadza zakaz stosowania wentylacji grawitacyjnej w pomieszczeniach, w których zastosowana jest wentylacja mechaniczna, to mając na względzie to, że niezgodność niniejsza istniała w momencie dokonania zgłoszenia, nie może ona tym samym powodować negatywnych skutków dla inwestorów. Organ zaakcentował, że do zgłoszenia, obejmującego zmianę sposobu użytkowania budynków gospodarczych na budynki hodowlane, zlokalizowanych na działce oznaczonej nr ewid. 91, położonej w P. przy ul. A 18 W. i J. H. załączyli zaświadczenie wydane przez Prezydenta Miasta P., wskazujące, że "zamierzona zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego (...)" jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta P. w granicach administracyjnych Gminy Miejskiej P., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...] Wedle zapisów ww. planu (aktualnych na dzień dokonania zgłoszenia), przedmiotowy teren znajdował się w jednostkach urbanistycznych oznaczonych w tekście planu symbolem MN/RO, dla którego plan ustalał następujące przeznaczenie terenów: a) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca, jako podstawowe przeznaczenie terenu, b) obiekty obsługi upraw ogrodniczych i rolniczych, jako podstawowe przeznaczenie terenu, c) wyklucza się: prowadzenie działalności gospodarczej (produkcyjnej, przetwórczej, składowej, handlu hurtowego), zarówno w budynkach jak i poza nimi oraz przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko (z wyłączeniem sieci infrastruktury technicznej) - § 17 ust. 1 pkt 1. Plan dopuszczał zatem na spornym terenie zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, ale jednocześnie określał możliwość zabudowy terenu obiektami obsługi upraw ogrodniczych oraz rolniczych. Jakkolwiek organy nadzoru budowlanego nie posiadają uprawnień do weryfikacji działań organów administracji architektoniczno-budowlanej w zakresie przyjęcia bez sprzeciwu dokonanego zgłoszenia, to jednak odstępując od niniejszej zasady, organ stwierdził, iż określony w zgłoszeniu sposób użytkowania obiektu, tj. jako budynek hodowli zwierząt zoologicznych, niewątpliwie wpisuje się w działalność rolniczą, której możliwość realizacji de facto dopuszczał miejscowy plan. Przedmiotowe zgłoszenie zostało zatem słusznie zaaprobowane przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Podnoszona natomiast przez stronę okoliczność, stwierdzenia nieważności fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Pabianic w części dotyczącej §17 ust. 1 pkt 1 lit. b) odnoszącej się do działek należących do W. H." nie wywołuje żadnych skutków w sprawie, a to z tego względu, że procedura zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego odbywa się na podstawie zgłoszenia, nie zaś w formie kończącej się wydaniem aktu administracyjnego. Nie można zatem wzruszyć zgłoszenia, bo nie jest to akt administracyjny. Odnosząc się do zarzutu odwołania, że aktualne wymiary obiektu "(...) w sposób istotny odbiegają od zatwierdzonego projektu", organ podzielił stanowisko sądów administracyjnych, według którego skuteczne zawiadomienie o zakończeniu budowy bądź wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ma takie znaczenie, że wzniesione obiekty budowlane nie mogą podlegać ponownemu sprawdzaniu (pod kątem legalności wybudowania) przez organy nadzoru budowlanego. W takiej sytuacji, kiedy prace budowlane zostały zrealizowane, a następnie skutecznie zawiadomiono o zakończeniu budowy, to nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego, o jakim mowa w art. 50-51 ustawy Prawo budowlane. W takiej sytuacji postępowanie jest bezprzedmiotowe, a organ nie może wydać decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Brak sprzeciwu organu, bądź decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego. Niezależnie od powyższego organ zaznaczył, iż z porównania projektu zagospodarowania terenu, stanowiącego załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego z dnia [...] ze szkicem sytuacyjnym sporządzonym w toku oględzin przeprowadzonych na terenie spornej działki w dniu 18 stycznia 2018 r., wynika, że wymiary obiektu zmieniły się w stopniu nieznacznym (największa różnica w wymiarze obiektu wynosi zaledwie 5cm). Co do twierdzenia skarżącego, że w ścianie zachodniej przedmiotowego budynku znajdują się drzwi, których projekt budowlany nie przewidywał, organ wyjaśnił, że § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.) ustala "bazowe" odległości od granic działki budowlanej, z zastrzeżeniem, że nie może to powodować ograniczenia odległości wynikających z innych przepisów rozporządzenia, a także przepisów odrębnych, przewidując, że budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy. Według szkicu sytuacyjnego sporządzonego podczas oględzin dokonanych w dniu 17 stycznia 2018 r., przedmiotowy obiekt zlokalizowany jest w odległości 4m do granicy z działką nr ewid. 89/4 i z działką nr ewid. 89/5. Takie usytuowanie obiektu jest zgodne z powołanym przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, a nadto odpowiada lokalizacji wynikającej z projektu zagospodarowania terenu, stanowiącego załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]. Organ podkreślił, że załącznik do decyzji, jako integralna część decyzji, musi odpowiadać takim samym wymogom jak decyzja. W szczególności załącznik powinien zawierać stosowaną adnotację opatrzoną podpisem i pieczęcią oraz wskazującą datę i numer decyzji, której stanowić ma integralną część. Z uwagi na fakt, że szkic, stanowiący załącznik do protokołu oględzin, nie jest załącznikiem do decyzji organu I instancji, a co za tym idzie nie spełnia kryteriów opisanych powyżej, organ uznał za zasadne skorzystanie z kompetencji przewidzianej przepisem art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Na marginesie wskazał, iż organ szczebla powiatowego uchybił co prawda wymaganiu określonemu w art. 61 § 4 K.p.a. tj. nie zawiadomił stron o wszczęciu postępowania w omawianej sprawie, to jednak ta okoliczność pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Co więcej, organ konwalidował uchybienie organu I instancji i przed wydaniem rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego zapewnił stronom czynny udział w postępowaniu, zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł S. Ł. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 7 oraz art. 77 § 1 w związku z art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, które to normy prawa obligują organ administracji do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego oraz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, naruszenie art. 10 § 1 w związku z art. 79 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, które to normy prawa obligują organ do zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania w tym również do udziału w przeprowadzeniu dowodu z oględzin. Wskazał także na naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 71 ust. 2 w związku z art. 71a ustawy Prawo budowlane poprzez błędne uznanie, iż fakt dokonania zgłoszenia "zmiany sposobu użytkowania budynku" uniemożliwia organom nadzoru budowlanego podjęcie działań kontrolnych i ewentualne prowadzenie postępowania naprawczego w oparciu o art. 71a ustawy Prawo budowane. Wobec tego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję sądów administracyjnych i przyczyny wzruszenia aktów organów administracji publicznej Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, co uzasadnia oddalenie skargi w całości. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w myśl którego gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu ww. przepisu, może wynikać z przyczyn podmiotowych (np. brak przymiotu strony osoby) lub przedmiotowych (w istniejącym stanie faktycznym i prawnym nie można wydać decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty). Bezprzedmiotowe może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpoznania sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji. W takiej sytuacji drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków zamyka, a jednocześnie kończy bieg postępowania w danej instancji, umorzenie postępowania. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że przedmiotowa sprawa dotyczy wyłącznie legalności budynku hodowlanego, usytuowanego na dz. nr 91 przy ul. A 18 w P., oznaczonego kolorem żółtym na szkicu stanowiącym załącznik do protokołu oględzin z dnia 17 stycznia 2018 r. oraz jednocześnie decyzji organu II instancji. Warto przypomnieć, że organy nadzoru budowlanego są między innymi zobowiązane do podjęcia stosownych działań, gdy obiekt budowlany zagraża życiu lub zdrowiu ludzi albo bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, gdy jest użytkowany w sposób stwarzający takie zagrożenie albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane). Organy te są też zobowiązane do tego aby podejmować odpowiednie działania w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia art. 71 a) Prawa budowlanego. Kwestią wymagającą ustalenia przez organy administracji było w niniejszej sprawie, czy inwestor legalnie i zgodnie z przepisami zrealizował budynek gospodarczy oraz czy zmiana jego sposobu użytkowania na hodowlany ma umocowanie w prawie. Jak wynika z akt administracyjnych, inwestor legitymuje się decyzją z dnia [...], mocą której Starosta [...] zatwierdził i udzielił pozwolenia na budowę spornego budynku gospodarczego w P. przy ul. A 13 dz. nr ewid. 91. Ponadto, w dniu 17 stycznia 2002 r. W. i J. H. złożyli w Starostwie zawiadomienie o zakończeniu budowy ww. obiektu, które zostało "przyjęte bez odpowiedzi". W niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego dokonały oceny realizacji spornego budynku przy uwzględnieniu zapisów wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie stwierdzono aby budynek został zrealizowany w sposób sprzeczny z zapisami powołanej decyzji. Ustalenia organów, wbrew opinii strony skarżącej, nie doprowadziły do stwierdzenia, aby inwestor dopuścił się istotnej zmiany w zakresie wymiarów spornego obiektu. Ponadto, powoływana przez stronę skarżącą realizacja drzwi w ścianie zachodniej budynku nie narusza zapisów § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Akta sprawy nie potwierdzają ponadto naruszenia § 148 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem w spornym budynku przewidziano wyposażenie w wywietrzaki dachowe jako elementy wentylacji grawitacyjnej, co również potwierdza załączony do akt administracyjnych opis techniczny budynku gospodarczego (rysunek rzutu dachu). W ramach przeprowadzonych oględzin nie stwierdzono zatem naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane. W dalszej kolejności wskazać należy, że inwestorzy w dniu 12 listopada 2007 r. zgłosili zmianę sposobu użytkowania budynków gospodarczych na budynki hodowlane, które zostało przyjęte bez sprzeciwu. Warto zatem przypomnieć, że zgodnie z art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego, przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego należy rozumieć także nie tylko przeznaczenie obiektu do innego rodzaju użytkowania, lecz także zintensyfikowanie dotychczasowego sposobu użytkowania obiektu, jeżeli wywołuje to skutki określone w art. 71 ust. 1 Prawa budowlane (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 czerwca 2005 r., sygn. akt: VII SA/Wa 476/05 LEX nr 179074). Stosownie do art. 71 ust. 2 ustawy, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Niewątpliwym jest również, co wynika wprost z art. 71 ust 4 ustawy, że zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, należy dokonać przed dokonaniem zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, a zmiana może nastąpić o ile właściwy organ w przewidzianym do tego terminie nie zgłosi sprzeciwu. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że organ I instancji podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 17 stycznia 2018 r. ustalił, że obiekt użytkowany jest zgodnie z dokonanym w dniu 12 listopada 2007 r. zgłoszeniem. Ze zgłoszenia wynika, że budynek dotychczas gospodarczy ma być użytkowany jako budynek hodowlany (hodowla zwierząt zoologicznych). Właściciele obiektu dopełnili zatem obowiązku zgłoszenia tej zmiany, a organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł względem zgłoszenia sprzeciwu. Co więcej, inwestorzy przedłożyli do sprawy zaświadczenie Prezydenta Miasta P., z którego wynika, że zamierzona zmiana sposobu użytkowania budynku gospodarczego dla potrzeb hodowli drobnych zwierząt zoologicznych jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta P. tj. uchwałą z dnia [...] nr [...]. Podnoszona przez stronę skarżącą okoliczność, że wyrokiem z dnia 12 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 938/15, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 17 ust. 1 pkt 1 lit. b odnoszącej się do działek o numerach 90 i 91 obręb [...] w P. położonych przy ulicy A i B, nr jednostki terenu [...], nie może mieć natomiast wpływu na wynik sprawy. Rację ma bowiem organ II instancji, że okoliczność ta nie wywołuje skutków w sprawie, gdyż procedura zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego odbywa się na podstawie zgłoszenia, a nie w formie aktu administracyjnego. Nie można tym samym wzruszyć zgłoszenia, bo nie jest to akt administracyjny. W takim stanie faktycznym i prawnym przedmiotowej sprawy, nie można zarzucić inwestorom samowolnej zmiany sposobu użytkowania, a zatem organy nadzoru budowlanego nie miały podstaw do wydania rozstrzygnięcia w oparciu art. 71 a ust. 1 bądź ust. 4 ustawy Prawo budowlane. W związku z tym organy słusznie uznały, że brak było podstaw do ingerencji organu nadzoru budowlanego z uwagi na brak przedmiotu postępowania również i w tym zakresie. Skoro zatem rzeczony budynek zrealizowano i użytkowano w zgodzie z obowiązującym prawem, organ zobligowany był umorzyć prowadzone postępowanie w trybie art. 105 § 1 K.p.a. z powodu jego bezprzedmiotowości. Zaskarżoną decyzję uznać należy tym samym za prawidłową. Sąd nie stwierdził także naruszenia powoływanych przez stronę przepisów postępowania, w szczególności art. 10 § 1 K.p.a. w zw. z art. 79 § 2 K.p.a. wobec przyznania przez samego skarżącego w odwołaniu od decyzji organu I instancji, że został on zawiadomiony o oględzinach. Mając powyższe na uwadze sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. M.K.