II SA/Łd 1003/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. i D. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. C. i T.C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku postanawia przyznać K. i D. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. ag II SA/Łd 1003/13 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 4 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi H.C. i T.C., uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku. K. i D. S., składając skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wystąpili jednocześnie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z dwojgiem, uczących się dzieci. Skarżący utrzymują się z dochodów z działalności gospodarczej w kwocie 2500 zł, posiadają dom o powierzchni 80 mkw. oraz budynek warsztatu o powierzchni 88 mkw., a także samochód osobowy marki VW Golf (rok produkcji 2005) Skarżący nie zadeklarowali posiadania żadnych innych wartościowych przedmiotów, oszczędności ani papierów wartościowych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Należało mieć na uwadze, że skarżący uzyskują dochody w wysokości 2500 zł, jednak kwota ta musi zaspokoić potrzeby czteroosobowej rodziny. W konsekwencji należało uznać, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. ag