II SA/Łd 1009/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi J.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić wniosek. AG II SA/Łd 1009/13 Uzasadnienie J.G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i synem. Rodzina utrzymuje się z emerytur małżonków w łącznej kwocie 2529,81 zł i renty inwalidzkiej syna w wysokości 608,96 zł. Skarżący posiada dom o pow. 81 m2, mieszkanie o powierzchni 62,75 m2, budynek gospodarczy. Na wydatki związane z utrzymaniem domu składają się opłaty z tytułu energii elektrycznej – ok. 290 zł, wywóz śmieci - 27 zł, podatek od nieruchomości - 171 zł, woda – 76,91 zł, gaz - dwie butle na miesiąc – 118 zł, ubezpieczenie PZU skarżącego – 69 zł i jego żony – 38,70 zł, zakup węgla i drewna, telefon – 134 zł, wydatki na leki skarżącej około 640 zł oraz jej męża - 320 zł. Żona skarżącego choruje na cukrzycę, wymaga specjalistycznej opieki lekarskiej. Z kolei syn z uwagi na stan zdrowia wymaga specjalistycznego aparatu słuchowego. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wniosek skarżącego w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika nie może zostać uwzględniony z uwagi na fakt, iż postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r. skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony adw. B. P. Tym samym należy stwierdzić, iż w postępowaniu w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania zostało już stronie skarżącej przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika i nie ma podstaw do ponownego ubiegania się o nie, gdyż zostało ono skonsumowane. Przypomnienia przy tym wymaga, że przyznanie prawa pomocy wywołuje skutki do czasu zakończenia postępowania wywołanego skargą strony, w tym również postępowanie przed sądem II instancji. Nie może również zostać uwzględniony wniosek skarżącego odnośnie do zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie tut. Sądu z dnia 28 stycznia 2014 r. w przedmiocie prawa pomocy, wskazując, iż nie jest on osobą, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Obecna sytuacja materialna skarżącego nie ulega znacznemu pogorszeniu, a tylko taka okoliczność uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG