II SA/Łd 1009/13

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B.P. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu oraz zwrot poniesionych wydatków w sprawie ze skargi J.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, oraz kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych za wniesienie zażalenia, powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, oraz kwotę 135 (sto trzydzieści pięć) złotych z tytułu zwrotu wydatków na rzecz adwokata B.P., Kancelaria Adwokacka w Ł. przy Pl. A. AG II SA/Łd 1009/13 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z dnia 8 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wyrokiem z dnia 6 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego, reprezentowanego przez pełnomocnika w osobie adwokata z urzędu. W dniu 18 października 2016 r. adw. B. P. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z kosztami dojazdu do Sądu (według wykazu), oświadczając jednocześnie, że koszty nie zostały pokryte w całości ani w części. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 461), którego przepis § 19 stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie natomiast do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 240 złotych, zatem w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie wnioskodawcy to kwota 180 złotych. O wysokości wynagrodzenia z tego tytułu orzeczono mając na uwadze postanowienie § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wydatki dotyczące kosztów przejazdu pełnomocnika własnym pojazdem, ustalono, zgodnie z jego wnioskiem, w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27, poz. 271 z późn. zm.), w wysokości 135 zł. W ocenie Referendarza sądowego sposób dokumentowania wydatków związanych z dojazdem do siedziby Naczelnego Sądu Administracyjnego własnym samochodem nie może przejawiać nadmiernego rygoryzmu. Wystarczające jest w związku z tym nadesłanie przez wnioskodawcę rzetelnego wyliczenia odległości z wykorzystaniem wariantu trasy najkrótszej skoro chodzi o wydatki niezbędne. W rozpatrywanej sprawie takie wyliczenie pełnomocnik skarżącego przedstawił. Pod uwagę wzięto również § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801) ) oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. AG