II SA/Łd 1010/12

Dnia 19 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2013r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę a.tp. Burmistrz R. decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2 , art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 79 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227), a także § 3 ust. 1 pkt 14 i 76 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.), oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), określił J. O. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego A w granicach proponowanego obszaru górniczego "A" w obrębie działki ewidencyjnej nr [...] na gruntach miejscowości R. w gminie R. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ przypomniał, iż J.O. w dniu 21 grudnia 2011r. wystąpił do Burmistrza R. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla w/w przedsięwzięcia. Wskazano, iż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy R., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy R. Nr [...] z dnia [...] działka nr 144/5 znajduje się na terenach: - wschodnia część działki leży w jednostce planistycznej "[...]" z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę zagrodową i mieszkaniową jednorodzinną, przeznaczenie dopuszczalne pod zabudowę usługową i produkcyjną o uciążliwości nie wykraczającej poza granice działki; - pozostała część działki leży w jednostce planistycznej "[...]" dla której ustala się zachowanie i ochronę upraw polowych i ogrodniczych z możliwością dolesień gruntów rolnych klas V i VI. Dodano, iż zamierzenie inwestycyjne, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 40 a Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zatem występując z wnioskiem o wydanie koncesji inwestor musi legitymować się ostateczną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Mając na uwadze wskazaną wyżej lokalizację działki organ uznał, iż zgodnie z § 22 pkt 4) planu jest możliwość eksploatacji innych złóż położonych na terenach rolniczych, a po ich wyczerpaniu rekultywację i zalesienie terenów co stanowi, iż przedmiotowa inwestycja nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego . Postanowieniem z dnia [...] znak [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyraził opinię, że dla w/w przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalił pełen zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W konsekwencji Burmistrz R. w dniu [...] wydał postanowienie o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływaniu na środowisko dla zamierzonej inwestycji, po czym w dniu [...] inwestor przedłożył raport o oddziaływaniu na środowisko w/w przedsięwzięcia. Następnie postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki które są zawarte w w/w postanowieniu. Wyjaśniono również, iż w dniu [...] Stowarzyszenie B wniosło o niewyrażenie zgody na realizację w/w przedsięwzięcia twierdząc, że jest ono niezgodne z planem zagospodarowania przestrzennego sołectwa R. Organ wskazał jednak, iż zgodnie z § 22 pkt 4 uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R., istnieje możliwość eksploatacji innych złóż położonych na terenach rolniczych, a po ich wyczerpaniu rekultywację i zalesienie terenów co stanowi, iż przedmiotowa inwestycja nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podkreślono, że złoże rozpoznano czterema otworami wiertniczymi do głębokości 12,0 m każdy. Łączny metraż wierceń wyniósł 48,0 mb. Koncesji na rozpoznanie złoża udzielił Starosta [...] decyzją z dnia [...]. Jakość kopaliny określono jako wartość średnią ważoną wyników badań laboratoryjnych dwóch próbek urobkowych. Granice pionowe złoża na północy i południu poprowadzono wzdłuż granic własności, zgodnie z treścią oświadczeń właścicieli gruntów sąsiednich. Na zachodzie zachowano dystans od granicy własności - 21,0 m. Na wschodzie wyznaczono pas ochronny o szerokości 10,0 m od istniejącej linii elektroenergetycznej. Eksploatacja kopaliny naturalnej (piasku) powodować będzie emisję hałasu wywołanego pracą koparki oraz samochodów dojeżdżających i wyjeżdżających z kopalni oraz emisję do powietrza atmosferycznego powstającą w wyniku spalania paliw. Ponadto w wyniku ingerencji w naturalną warstwę ziemi wystąpi oddziaływanie na świat roślinny oraz środowisko gruntowe. Wszystkie rodzaje oddziaływań zakończą się w momencie wyeksploatowania kopaliny i zrekultywowania terenu. W wyniku eksploatacji kopalni nie będą powstawać żadne ścieki (nie planuje się budowy zaplecza socjalnego, eksploatacja nie wymaga zużycia wody) oraz odpady (zdjęty nadkład zostanie wykorzystany przy rekultywacji). Znaczna głębokość pierwszego poziomu wodonośnego powoduje, że wydobywanie kopaliny nie będzie naruszać pierwszej warstwy wodonośnej, a przy prawidłowej eksploatacji nie będzie na nią negatywnie oddziaływać. Należy przy tym zwrócić uwagę że pod pojęciem "prawidłowa eksploatacja" należy rozumieć takie działania, które wykluczają przedostawanie się substancji zanieczyszczających (np. ropopochodnych pochodzących z pracującej koparki lub samochodów transportujących kopalinę) do środowiska gruntowego, a w szczególności w obrębie samego wyrobiska, którego dno znajdować się będzie "bliżej" warstwy wodonośnej. W związku z tym niedopuszczalne są jakiekolwiek naprawy sprzętu w obrębie projektowanej kopalni. Prace związane z udostępnieniem złoża będą obejmować m.in.: przygotowaniu wjazdu i wyjazdu na teren kopalni, ustawienie przenośnej toalety dla pracowników kopalni, ustawienia tablic informacyjno zabezpieczających, usunięciu nadkładu i utworzeniu z niego zwałowiska tymczasowego. Eksploatacja odbywać się będzie sposobem odkrywkowym, metodą wgłębną, sposobem ścianowym, dwoma piętrami wydobywczymi. Urobek ładowany będzie bezpośrednio przez koparkę na samochody dostawcze. Udostępnianie złoża nastąpi w jego zachodniej części z postępem w kierunku wschodnim do granic złoża (dla obu pól). Kąt nachylenia czynnej ściany roboczej wyniesie do 60°, a jej wysokość od 4 do 5 m. Docelowy kąt nachylenia ścian wynosi do 45°. Kopalina wydobywana będzie koparką podsiębierną. Eksploatacja odbywać się będzie w warstwie suchej i zawodnionej. Lustro wody gruntowej występuje na głębokości od 6,0 do 8,9 p.p.t. Nie przewiduje się odwadniania wyrobiska, jak również uszlachetniania kopaliny w obrębie terenu górniczego. W związku z realizacją przedsięwzięcia nie przewiduje się wycinki drzew bądź krzewów. Najbliższe zabudowania znajdują się po drugiej stronie drogi przebiegającej przez miejscowość R., w odległości ok. 100 m od kopalni. Droga transportu zostanie poprowadzona w kierunku zachodnim do projektowanej autostrady A 1. W przypadku zakończenia budowy autostrady przed zakończeniem eksploatacji kruszywa, ze względu na zmianę odbiorcy surowca, droga transportu może ulec zmianie, w kierunku wschodnim, do miejscowości R. Jak wykazano w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w obu wariantach drogi transportu dopuszczalne poziomy hałasu i zanieczyszczeń zostaną zachowane. Zakończenie budowy autostrady na znajdującym się w pobliżu kopalni odcinku z przejściem dla małych zwierząt skutkować będzie koniecznością zastosowania zabezpieczeń przed migrującymi zwierzętami w postaci ogrodzenia ochronno-naprowadzającego. Ograniczy to ryzyko śmiertelności zwierząt przy prowadzonych na terenie funkcjonującej kopalni prac geologicznych, w szczególności płazów, dla których zawodnione wyrobisko - stanowi potencjalne miejsce rozrodu. Po zakończeniu eksploatacji teren zostanie zrekultywowany w proponowanym kierunku leśnym. Ze względu na znajdujące się w pobliżu projektowane przejście dla małych zwierząt zespolone z ciekiem lub rowem konieczna jest rekultywacja wyrobiska w taki sposób, by stworzyć dogodne warunki bytowania zwierząt. W toku oceny oddziaływania na środowisko stwierdzono, że planowane przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarach wodno-błotnych, obszarach wybrzeży, obszarach górskich i leśnych, obszarach objętych ochroną, w tym w strefie ochronnej ujęć wód i obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych. Ryzyko wystąpienia emisji, innych uciążliwości, czy też wystąpienia poważnej awarii przy zastosowaniu przedstawionych w raporcie rozwiązań technicznych i technologicznych będą zminimalizowane. Działka, na której planowane jest zamierzenie inwestycyjne znajdują się poza terenami występowania siedlisk przyrodniczych oraz obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów odrębnych, w tym obszarów sieci [...] oraz pozostałych form ochrony przyrody. Cennymi przyrodniczo obszarami w najbliższym otoczeniu inwestycji są rezerwaty przyrody: W. i M., oddalone w kierunku południowo zachodnim o odpowiednio: ok. 3,8 km oraz 5,7 km. Najbliższy Obszar [...] to Proponowany Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk B. [...], zlokalizowany w odległości ok. 12,9 km na północny wschód. Zasięg oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie będzie stanowić zagrożenia dla integralności, spójności oraz prawidłowego funkcjonowania ww. obszarów. Informacje zawarte w raporcie i jego uzupełnieniu są na tyle szczegółowe, że na ich podstawie można w pełni ocenić oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko. W raporcie wykazano, że planowane przedsięwzięcie, zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji, zgodnie z przedstawionymi założeniami projektowymi nie spowoduje przekroczenia standardów emisyjnych oraz standardów jakości środowiska. Planowane przedsięwzięcie po zrealizowaniu zgodnie z zaproponowanymi w raporcie o oddziaływaniu na środowisko rozwiązaniami techniczno technologicznymi i organizacyjnymi, nie będzie stwarzało zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi. Odwołanie od powyższej decyzji wniosło Stowarzyszenie B, domagając się jej uchylenia w całości. Stowarzyszenie wyjaśniło, iż w realiach przedmiotowej sprawy zachodzi konieczność badania zgodności inwestycji z zapisami planu miejscowego, bowiem przedmiotowa inwestycja polegać będzie na eksploatacji złoża kruszywa naturalnego w granicach proponowanego obszaru górniczego "A". Przypomniano, iż w uzasadnieniu decyzji Burmistrz R. przywołał zapis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy R. Nr [...] z dnia [...], wskazując, że wschodnia cześć działki leży w jednostce planistycznej "[...]" z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę zagrodową i mieszkaniową jednorodzinną przeznaczenie dopuszczalne pod zabudowę usługową i produkcyjną o uciążliwości nie wykraczającej poza granice działki. Pozostała część działki leży w jednostce planistycznej "[...]", dla której ustala się zachowanie i ochronę upraw polowych i ogrodniczych, z możliwością dolesień gruntów rolnych klasy V i VI. Zdaniem Stowarzyszenia analiza treści planu jednoznacznie wskazuje, że eksploatacja złoża kruszywa "A", znajdującego się w obrysie planu, oznaczonym symbolami "[...]" i "[...]", gdzie: [...] oznacza jednostkę planistyczną występującą w obszarze objętym planem, którą to jednostką jest sołectwo R., zaś [...] - jak wynika wprost z zapisów § 8 uchwały nr [...] Rady Gminy R. - oznacza teren o funkcji rolniczej. [...] oznacza tereny o funkcji mieszkaniowej (zabudowa zagrodowa i mieszkaniowa jednorodzinna). Podkreślono, że część graficzna planu i część opisowa są ze sobą spójne. Nadto w § 22 powołanej uchwały, choć istnieje zapis w pkt 4 przewidujący możliwość eksploatacji innych złóż położonych na terenach rolniczych, a po ich wyczerpaniu, rekultywację i zalesienie terenów, to zdaniem Stowarzyszenia należy jednak mieć na względzie zapis z § 44 ust. 2 uchwały, w którym ustalono dla terenów sołectwa R., oznaczonych na rysunku planu symbolami "[...]" między innymi dopuszczalne przeznaczenie pod zabudowę usługową i produkcyjną o uciążliwości niewykraczającej poza granice działki, a przede wszystkim, że w § 44 ust. 9 uchwały zawarto ustalenia, iż dla jednostki planistycznej [...] - sołectwa R., tj. dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami [...] ustala się zachowanie i ochronę upraw polowych i ogrodniczych, z możliwością dolesień gruntów rolnych klas V i VI. Powyższa analiza, zdaniem Stowarzyszenia wskazuje w sposób nie budzący wątpliwości, że przeznaczenie terenu obejmującego działkę Inwestora, oznaczonego symbolami "[...]" i "[...]" nie dopuszcza na tym terenie inwestycji polegającej na eksploatacji kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego. Dla potwierdzenia tegoż stanowiska, Stowarzyszenie powołało się na postanowienie z dnia [...] Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. w sprawie wyrażenia opinii dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego "A" w granicach proponowanego obszaru górniczego, w którym stwierdzono, że na podstawie sporządzonego wypisu z planu zagospodarowania z dnia [...] oraz wyjaśnienia dotyczącego aktualności wyżej wymienionego wpisu, nie można jednoznacznie stwierdzić zgodności z ustaleniami planu, inwestycji planowanej do realizacji na działce nr 144/5. Jak podkreśliło Stowarzyszenie w uzasadnieniu postanowienia tegoż postanowienia wskazano, iż konieczna jest dokładna analiza wszystkich zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dla terenu inwestycji, a w przypadku jej niezgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, może zaistnieć sytuacja, w której brak będzie możliwości określenia warunków realizacji przedsięwzięcia między innymi z uwagi na zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto skoro funkcjonowanie przedmiotowej inwestycji wiązać się będzie z emisją pyłów i gazów do powietrza oraz hałasu, powstaną ścieki bytowe i odpady komunalne, a w związku z wydobywaniem kopaliny, pojawią się także masy ziemne nadkładu, a także istnieje podwyższone ryzyko znaczącego oddziaływania na środowisko gruntowo – wodne, a realizacja przedsięwzięcia przyczyni się do trwałej zmiany rzeźby terenu. Również mając na uwadze wielkość i charakter inwestycji, bliskie sąsiedztwo z zabudową mieszkaniową, zdaniem Stowarzyszenia, istnieje wysokie prawdopodobieństwo jej znaczącego oddziaływania na stan zanieczyszczenia powietrza. Powyższe sprawia, że przedmiotowa inwestycja w sposób znaczący może wpłynąć na środowisko, co będzie miało wymiar nieodwracalny. Powyższe okoliczności w ocenie odwołującego się sprawiają, że wobec podniesionych niezgodności w realizacji przedmiotowej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy R., jak również wobec uciążliwości i wysokiego zagrożenia, jakie powodować będzie wzmożony ruch ciężkiego sprzętu transportującego kruszywo spowoduje dla bezpieczeństwa mieszkańców gminy, zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu, jako rażąco sprzeczna z obowiązującymi przepisami prawa materialnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymało w mocy wskazaną na wstępie decyzję Burmistrza R. z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego "A" położonego w miejscowości R., gmina R. w obrębie działki nr [...]. Podstawę prawną decyzji organu odwoławczego stanowiły przepisy: art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 72 ust. 1 pkt 3 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.), § 3 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397) oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( tj. Dz. U. z 2001r. nr 79, poz. 856 ze zm.). W uzasadnieniu podjętej decyzji kolegium wyjaśniło, iż planowane przedsięwzięcie wymienione jest w § 3 ust. 1 pkt 40 wskazanego rozporządzenia, należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie szkodliwie oddziaływać na środowisko, a tym samym wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tego przedsięwzięcia. Kolegium przypomniało, iż Burmistrz R. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. z prośbą o wydanie opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz ewentualne określenie zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko, który to organ postanowieniem z dnia [...] wyraził opinię, że przedmiotowej inwestycji istnieje konieczność przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko i ustalił pełen zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodny z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) podkreślając również, że opinia jest najsłabszą formą współdziałania pomiędzy organami administracji i nie ma ona charakteru wiążącego dla organu wydającego postanowienie w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, zaś organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] stwierdził taki obowiązek i określił zakres raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium wskazało, iż podstawą rozstrzygnięcia były dane zawarte w załączonej przez inwestora "Karcie informacyjnej przedsięwzięcia" oraz stanowisko Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. Z treści przedłożonego raportu wynika, że planowane przedsięwzięcie polega na eksploatacji złoża kruszywa naturalnego A w granicach proponowanego obszaru górniczego "A" zaprojektowanego stosownie do granic złoża określonych w dokumentacji geologicznej. Złoże zostało udokumentowane w 2011r. i dotąd nie było eksploatowane. Kolegium podkreśliło, że proponowany do eksploatacji obszar górniczy "A" będzie posiadał powierzchnię 1,9986 ha, a cały teren górniczy to 2,0735 ha. W ramach eksploatacji, wydobycie kopaliny ze złoża prowadzone będzie w sposób odkrywkowy, systemem ścianowym w warstwie suchej i zawodnionej, w wyrobisku wgłębnym, z równoległym postępem eksploatacji. Eksploatacja prowadzona będzie z podziałem złoża na 2 piętra - suche i zawodnione, poziomem roboczym dla obu pięter będzie strop 0,5-metrowej półki ochronnej nad lustrem wody, co odpowiada rzędnej około 199 m npm., wysokość piętra suchego nie powinna przekraczać 7 m, w przypadku przewyższenia ściany nastąpi jej obniżenie spycharką do bezpiecznej wysokości lub podzielenie na podpiętra, piętro zawodnione urabiane będzie do średniej głębokości 3,5 m poniżej stropu półki ochronnej nad lustrem wody, założona wysokość piętra będzie zgodna z parametrami posiadanego sprzętu wydobywczego. W przypadku zmiany sprzętu, nastąpi dostosowanie wysokości ściany do jego możliwości technologicznych, dopuszcza się eksploatację piętra suchego ze stropu piętra lub nadsiębiernie z jego spągu. Przyjęto również założenie, że eksploatacja złoża prowadzona będzie na potrzeby realizowanej autostrady i węzła z drogą S8 i wówczas udostępnienie złoża nastąpi od strony zachodniej z kierunkiem eksploatacji ku wschodowi dla pierwszego piętra wydobywczego i przeciwnym kierunku dla piętra zawodnionego, możliwe jest również eksploatowanie złoża od strony wschodniej ku zachodowi z wykorzystaniem jako wariant alternatywny drogi wyjazdowej przez miejscowość R. Przewidywane nachylenie zbocza dla warstwy suchej przyjęto odpowiednio dla skarpy roboczej do 60°, dla skarpy stałej - do 36°, przewidywane nachylenie zbocza dla warstwy zawodnionej przyjęto z kolei, odpowiednio dla skarpy roboczej do 50°, dla skarpy stałej - do 27°, pomiędzy skarpą piętra suchego i zawodnionego przewidziano pozostawienia 2- metrowej półki, co ma zapewnić stabilność zbocza i przeciwdziałać zagrożeniom dla terenów otaczających, wyprzedzenie frontów przy równoczesnej eksploatacji na dwóch poziomach - min. 20 m. Ustalono transport surowca poprzez wywóz kopaliny z miejsca wydobycia do odbiorcy przy użyciu samochodów samowyładowczych. Samochody będą podjeżdżały pod koparkę, przy czym przy wykorzystaniu surowca na potrzeby budowy autostrady samochody poruszać się będą wzdłuż działki 144/5 i kierować się będą w kierunku zachodnim, bezpośrednio na teren budowy, w wariancie alternatywnym, w którym kruszywo nie będzie wykorzystywane do budowy autostrady wyjazd odbywać się będzie w kierunku wschodnim do drogi biegnącej przez miejscowość R. Odcinek drogi dojazdowej od drogi publicznej do wyrobiska w miarę potrzeb zostanie umocniony płytami betonowymi, w obrębie wyrobiska górniczego ruch samochodów odbywał się będzie po drogach gruntowych (teren działki inwestora), drogi technologiczne w obrębie kopalni utrzymywane będą w należytym stanie technicznym zapewniającym bezpieczeństwo ruchu, dostęp do poszczególnych pięter eksploatacyjnych zapewniony zostanie poprzez urządzenie pochylni transportowej. Kopalina ze złoża nie będzie poddawana procesowi przeróbki, urobek będzie sprzedawany w stanie surowym. Kopalina przeznaczona będzie głownie na cele lokalne budownictwa ogólnego i drogowego. Najkorzystniejszym rozwiązaniem będzie wykorzystanie w całości zaprojektowanej w bezpośrednim sąsiedztwie autostrady A 1. Eksploatacja kopaliny naturalnej (piasku) powodować będzie emisję hałasu wywołanego pracą koparki oraz samochodów dojeżdżających i wyjeżdżających z kopalni oraz emisję do powietrza atmosferycznego powstającą w wyniku spalania paliw. Ponadto w wyniku ingerencji w naturalną warstwę ziemi wystąpi oddziaływanie na świat roślinny oraz środowisko gruntowe. Wszystkie rodzaje oddziaływań zakończą się w momencie wyeksploatowania kopaliny i zrekultywowania terenu. W wyniku eksploatacji kopalni nie będą powstawać żadne ścieki (nie planuje się budowy zaplecza socjalnego, eksploatacja nie wymaga zużycia wody) oraz odpady (zdjęty nadkład zostanie wykorzystany przy rekultywacji). Znaczna głębokość pierwszego poziomu wodonośnego powoduje, że wydobywanie kopaliny nie będzie naruszać pierwszej warstwy wodonośnej, a przy prawidłowej eksploatacji nie będzie na nią negatywnie oddziaływać. Organ zauważył również, że raport zwraca uwagę, iż pod pojęciem "prawidłowa eksploatacja" należy rozumieć takie działania, które wykluczają przedostawanie się substancji zanieczyszczających (np. ropopochodnych pochodzących z pracującej koparki lub samochodów transportujących kopalinę) do środowiska gruntowego, a w szczególności w obrębie samego wyrobiska, którego dno znajdować się będzie "bliżej" warstwy wodonośnej. W związku z tym niedopuszczalne są jakiekolwiek naprawy sprzętu w obrębie projektowanej kopalni. Z dokonanych w toku postępowania ustaleń wynika ponadto, że planowane przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarach wodno-błotnych, obszarach wybrzeży, obszarach górskich i leśnych, obszarach objętych ochroną, w tym w strefie ochronnej ujęć wód i obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych. Ryzyko wystąpienia emisji, innych uciążliwości, czy też wystąpienia poważnej awarii przy zastosowaniu przedstawionych w raporcie rozwiązań technicznych i technologicznych będą zminimalizowane. Działka, na której planowane jest zamierzenie inwestycyjne znajdują się poza terenami występowania siedlisk przyrodniczych oraz obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów odrębnych, w tym obszarów sieci [...] oraz pozostałych form ochrony przyrody. Cennymi przyrodniczo obszarami w najbliższym otoczeniu inwestycji są rezerwaty przyrody: W. i M., oddalone w kierunku południowo zachodnim o odpowiednio: ok. 3,8 km oraz 5,7 km. Najbliższy Obszar [...] to Proponowany Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk B. [...], zlokalizowany w odległości ok. 12,9 km na pomocny wschód. Zasięg oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie będzie stanowić zagrożenia dla integralności, spójności oraz prawidłowego funkcjonowania ww. obszarów. Zdaniem organu, informacje zawarte w raporcie są na tyle szczegółowe, że na ich podstawie można w pełni ocenić oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko. W raporcie wykazano, że planowane przedsięwzięcie, zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji, zgodnie z przedstawionymi założeniami projektowymi nie spowoduje przekroczenia standardów emisyjnych oraz standardów jakości środowiska. Planowane przedsięwzięcie po zrealizowaniu zgodnie z zaproponowanymi w raporcie o oddziaływaniu na środowisko rozwiązaniami techniczno technologicznymi i organizacyjnymi, nie będzie stwarzało zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi. Dalej Kolegium przypomniało, iż zasadniczym kryterium przesądzającym o możliwości wydania pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych jest zgodność lokalizacji zamierzonego przedsięwzięcia z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że podstawowym zagadnieniem podlegającym weryfikacji w postępowaniu o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych jest zgodność z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego, a więc organ administracji w pierwszej kolejności powinien ustalić, czy dla danego obszaru został opracowany i obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, przyjęty na podstawie przepisów o planowaniu przestrzennym. Jeżeli takie przepisy prawa miejscowego zostały przyjęte, to organ administracji jest związany wynikającymi z nich postanowieniami, które determinują treść decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż na terenie objętym wnioskiem inwestora obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy R. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy R. Nr [...] z dnia [...] opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z 15 września 2003r. Nr 255, poz. 2270. Zgodnie z ustaleniami tego planu, wschodnia część działki nr 144/5 leży w jednostce planistycznej "[...]" z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę zagrodową i mieszkaniową jednorodzinną, przeznaczenie dopuszczalne pod zabudowę usługową i produkcyjną o uciążliwości nie wykraczającej poza granice działki, pozostała część tej działki leży w jednostce planistycznej "[...]" dla której ustala się zachowanie i ochronę upraw polowych i ogrodniczych z możliwością dolesień gruntów rolnych klas V i VI. W decyzji Burmistrza R. z dnia [...] wskazano, że realizacja przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego A odbywać się będzie, zgodnie z wnioskiem inwestora, w granicach proponowanego obszaru górniczego "A" w obrębie działki ewidencyjnej nr [...] na gruntach miejscowości R. w gminie R., zaprojektowanego stosownie do granic złoża określonych w dokumentacji geologicznej. Wniosek o udzielenie decyzji środowiskowej dotyczy powierzchni 2,0735 ha stanowiącej cześć działki nr 144/5 w obrębie R. w gminie R. Zatem zdaniem Kolegium, z powyższego jednoznacznie wynika, że decyzja (zgodnie z wnioskiem) jako teren inwestycji wskazuje część działki nr 144/5 o pow. 2,0735 ha - pkt 1 decyzji - "Rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia". Potwierdza to także mapa ewidencyjna załączona do wniosku, oraz mapa sytuacyjno - wysokościowa, na których pokazano granice projektowanego obszaru górniczego obejmującego swym zasięgiem jedynie część działki nr 144/5. Również znajdujący się w aktach sprawy wycinek mapy topograficznej pokazuje część działki nr 144/5, na którym zlokalizowane jest udokumentowane złoże A, a tym samym teren objęty wnioskiem o udzielenie decyzji środowiskowej. Z treści tych opracowań, jak również z treści zaskarżonej decyzji wynika więc, że udokumentowane złoże A zlokalizowane jest na części działki nr 144/5. Porównując zasięg tego złoża z granicami terenów o różnym przeznaczeniu określonym w planie miejscowym, tj. terenów o symbolach [...] i [...], organ stwierdził, że złoże to nie występuje na obszarach przeznaczonych w planie pod zabudowę mieszkaniową i zagrodową, że jego zasięg ograniczony jest wyłącznie do terenów rolnych - [...]. Zgodnie zaś z § 22 pkt 4 planu, plan ten przewiduje możliwość eksploatacji innych złóż kopalin położonych na terenach rolniczych, a po ich wyczerpaniu rekultywację i zalesienie terenów co stanowi, iż przedmiotowa inwestycja nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego . Mając na uwadze fakt, że zaskarżona decyzja w punkcie 3h) nakłada na inwestora obowiązek rekultywacji terenu w kierunku leśnym stwierdzono, że przedsięwzięcie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy R. Stowarzyszenie B zaskarżyło powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji. W treści skargi Stowarzyszenie podtrzymało zarzuty podniesione w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W rozumieniu powyższych przepisów, sąd administracyjny bada legalność, czyli innymi słowy zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz z przepisami proceduralnymi, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Natomiast stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku bezzasadności skargi, podlega ona oddaleniu w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się tego rodzaju uchybień, które musiałyby skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza R. z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego A w granicach proponowanego obszaru górniczego "A" w obrębie działki ewidencyjnej nr [...] na gruntach miejscowości R. w gminie R. Materialno prawną podstawę przedmiotowych rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach o oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) – zwanej dalej ustawą. Planowane przedsięwzięcie, co wydaje się być bezspornym, zaliczane jest do kategorii przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy, a więc zaliczane jest do tych przedsięwzięć, które wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia takiej oceny został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. Wskazane przedsięwzięcie, polegające na eksploatacji kruszywa metodą odkrywkową, wymienione jest w § 3 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397), co determinuje jego kwalifikację, jako przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 4 ustawy wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem m.in. koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż ( art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy), co stanowi o prejudycjalności rozstrzygnięcia o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla wymienionego rozstrzygnięcia. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 63 ust. 1 ustawy), uwzględniając łącznie uwarunkowania takie jak rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia (pkt 1) oraz usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt 2). Organ musi mieć także na względzie usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do wymienionych uwarunkowań, wynikających z zasięgu oddziaływania – obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, prawdopodobieństwa oddziaływania, jak i czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania (art. 63 ust. 1 pkt 3 ustawy). Postanowienie, o którym mowa w art. 63 właściwy organ wydaje, zgodnie z brzmieniem art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy, po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Jak wynika to z art. 73 ustawy postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, do którego winien on dołączyć odpowiednio dokumenty określone w art. 74 ustawy. W okolicznościach przedmiotowej sprawy inwestor występując z wnioskiem inicjującym postępowanie dołączył do niego niezbędne dokumenty w tym kartę informacyjną przedsięwzięcia. Po uzyskaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, wyrażonej w postanowieniu z dnia [...], organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] nałożył na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 66 ustawy. Na dalszym etapie postępowania inwestor złożył raport oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża kruszywa naturalnego "A" w miejscowości R. gm. R. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, jako podmiot uzgadniający, co wynika z akt sprawy, analizował kompletność złożonego przez inwestora raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko stosownie do wymagań określonych w postanowieniu organu pierwszej instancji o nałożeniu obowiązku złożenia tegoż raportu w zakresie swoich kompetencji. Również kompletność i prawidłowość raportu, była przedmiotem zainteresowania i badania organu pierwszej instancji. Pozytywna ocena raportu pod kątem spełnienia warunków nałożonych postanowieniem, stała się wyrazem wydania przez organ pierwszej instancji, utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Skład orzekający również oceniając kompletność raportu nie stwierdził podstaw do zastrzeżeń w tym zakresie. Wynika z tego, iż raport oceniony jako kompletny mógł stanowić podstawę wydania w sprawie kontestowanych przez skarżące stowarzyszenie decyzji organów administracji ( organ pierwszej instancji, po uzyskaniu postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] o uzgodnieniu realizacji przedsięwzięcia wraz z określonymi warunkami, wydał w dniu [...] decyzję o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, utrzymaną w mocy przez organ II instancji ). Waga dokumentu jakim jest raport, jest niebagatelna, jako że stanowi on jeden z podstawowych dokumentów, na którym opiera się organ wydając decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Sporządzony dla potrzeb uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest zatem jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia, ale nie jedynym, który warunkuje wydanie końcowej decyzji. Stosownie do art. 80 ust. 1 ustawy właściwy organ wydaje bowiem decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach biorąc pod uwagę: wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa i wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. W myśl natomiast art. 80 ust. 2 ustawy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Restrykcja ta wynika wprost z kategorycznego brzmienia art. 80 ust. 2 ustawy, z treści którego wywieść należy, iż zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Właśnie kwestia oceny zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem stała się podstawowym elementem spornym i głównym zarzutem skargi w przedmiotowej sprawie. Przystępując do rozważań w tym zakresie zaznaczyć należy uwagę, na co uwagę zwracało już kolegium, że w decyzji środowiskowej, organ I instancji określając rodzaj i miejsce przedsięwzięcia wskazał, że polega ono na eksploatacji kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego A i odbywać się będzie, zgodnie z wnioskiem inwestora, w granicach proponowanego obszaru górniczego "A" w obrębie działki ewidencyjnej nr [...] na gruntach miejscowości R. w gminie R., zaprojektowanego stosownie do granic złoża określonych w dokumentacji geologicznej. Wniosek o udzielenie decyzji środowiskowej dotyczy zaś powierzchni 2,0735 ha stanowiącej jedynie cześć działki nr 144/5 w obrębie R. w gminie R. Z kolei, ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów wynika, że działka nr 144/5 obejmuje powierzchnię 3,1105 ha. Tytułem przypomnienia wskazać należy również, że na terenie objętym inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy R. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy R. Nr [...] z dnia [...] (Dziennik Urzędowy Województwa [...] z 15 września 2003r. Nr 255, poz. 2270). Jak wynika to z dokumentów zawartych w aktach administracyjnych dla działki nr 144/5, obowiązuje przeznaczenie analogiczne jak dla dawnej działki nr 144/3 (działka nr 144/5 powstała w wyniku podziału działki nr 144/3). Niespornym wydaje się przy tym, że część wschodnia działki nr 144/5 leży w jednostce planistycznej "[...]" z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę zagrodową i mieszkaniową jednorodzinną, przeznaczenie dopuszczalne pod zabudowę usługową i produkcyjną o uciążliwości nie wykraczającej poza granice działki (§ 44 ust. 2 planu), a pozostała część działki leży w jednostce planistycznej "[...]" dla której ustala się zachowanie i ochronę upraw polowych i ogrodniczych z możliwością dolesień gruntów rolnych klas V i VI (§ 44 ust. 2 planu). Przy czym stwierdzić należy, że § 44 dotyczy szczegółowych ustaleń dla jednostki planistycznej [...] – sołectwa R. i znajduje się w rozdziale VII planu, zawierającym przeznaczenie poszczególnych terenów oraz warunki ich zabudowy i zagospodarowania. Niemniej wskazany plan miejscowy zawiera również inne uregulowania w tym odnoszące się do wszystkich jednostek planistycznych. Oczywistym wydaje się przy tym, że postanowienia dotyczące uszczegółowienia przeznaczenia poszczególnych jednostek winny być rozpatrywane z uwzględnieniem zapisów regulujących określone zagadnienia ( np. ochrony dóbr kultury, ochrony środowiska, ogólne warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej, układu komunikacyjnego), które obowiązują na całym terenie obowiązywania planu i dotyczą wszystkich jednostek planistycznych. Tym samym przy ocenie zgodności planowanej inwestycji nie można pominąć, tak jak chciałaby tego strona skarżąca, zapisu zawartego w § 22 planu, gdzie w odniesieniu do zasobów surowców ustalono w pkt 4 możliwość eksploatacji innych złóż położonych na terenach rolniczych , a po ich wyczerpaniu rekultywację i zalesienie terenów. Zdaniem sądu, zapis ten odnosi się do złóż położonych na terenach rolniczych we wszystkich jednostkach planistycznych, a więc również w jednostce [...] – sołectwie R. Zwrócić przy tym należy uwagę na zapisy § 5 planu zawierające definicje, a co za tym idzie rozumienie poszczególnych pojęć użytych w tym dokumencie i rozróżniające pojęcia "terenu" i "działki". Z kolei z § 8 ust. 1 wynika, że na obszarze objętym planem wyodrębniono tereny, będące przedmiotem przepisów ogólnych i szczegółowych, oznaczone na rysunku planu poszczególnymi symbolami: w tym min. [...] – tereny o funkcji rolniczej. Skoro więc przepis § 22 pkt 4 planu ustala możliwość eksploatacji złóż położonych na terenach rolniczych, to słusznie organy uznały za zgodną z planem możliwość realizacji przedmiotowej inwestycji, skoro wnioskowany w sprawie teren przedsięwzięcia dotyczy obszaru górniczego położonego na terenie [...] – o funkcji rolniczej, stanowiącego jedynie część działki nr 144/5. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi dotyczących uciążliwości inwestycji dla okolicznych mieszkańców, należy wyraźnie podkreślić, że przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach bada się możliwość realizacji planowanej inwestycji w zakresie odnoszącym się do zasad ochrony środowiska przed nadmiernym i negatywnym oddziaływaniem tejże inwestycji, nie dokonuje się natomiast szczegółowej analizy: kwestii rozpatrywanych na dalszym etapie procesu inwestycyjnego, w tym przypadku związanych z warunkami koncesji; utrudnień związanych z możliwością zainwestowania działek sąsiednich, czy też podnoszonej okoliczności spadku wartości tych nieruchomości, bądź możliwości dyskomfortu okolicznych mieszkańców. Reasumując powyższe, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa a przytoczona w niej argumentacja organu zasługuje na uwzględnienie. Badając przedmiotową sprawę, Sąd nie stwierdził uchybień stanowiących naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia a tym samym skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji w myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.. W niniejszej sprawie nie zachodzą również przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w myśl art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. LP ----------------------- 18