II SA/Łd 1011/07

Dnia 12 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant Referendarz sądowy Magdalena Sieniuć, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2008 roku przy udziale - sprawy ze skarg V. J. i D. J. oraz J. B. i B. B. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji oddala skargi. Postanowieniem z dnia [....]r. Nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. na podstawie art. 3, art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 1998r., Nr 90, poz. 575 ze zm.), art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), art. 106 §5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu pisma Urzędu Gminy A. z dnia 14 czerwca 2006r. uzgodnił środowiskowe uwarunkowania dla inwestycji polegającej na budowie wytwórni mas bitumicznych A, przewidzianego do realizacji na działach nr 21/1, 21/2, 21/3 przy ul. A [...] w A.– pod kątem wymagań higienicznych i zdrowotnych w celu wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wniósł uwagi i wskazał, jakie elementy winna zawierać dokumentacja projektowa przedmiotowej wytwórni. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż Urząd Gminy w A. wystąpił o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia inwestycyjnego, do wniosku załączył kopię wniosku inwestora o wydanie przedmiotowej decyzji, Raport oddziaływania na środowisko Wytwórni Mas Bitumicznych A opracowany w maju 2006r., kopię mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przedsięwzięciem, postanowienie o obowiązku sporządzenia raportu, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta A. zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [....]r. (Dz.Urz. Woj. Łódzkiego z 2005r., Nr 76, poz. 758), wykaz stron postępowania. Na podstawie w/w dokumentów ustalono, iż przewidywana wielkość produkcji to ok. 100 000 Mg masy bitumicznej w ciągu roku, wytwórnia będzie pracowała tylko w ciągu dnia, głównie w okresie wiosny, lata oraz wczesnej jesieni, usytuowana będzie w bezpośrednim sąsiedztwie terenów rolnych, lotniska i zabudowań przemysłowych, w okolicy brak zabudowy mieszkaniowej (najbliższa zabudowa znajduje się na ul. B ok. 250m od południowych granic wytwórni i przy ul. C w odległości 700m od północnych granic) i terenów podlegających ochronie przyrody i obszarów objętych ochroną Natura 2000. Z przedłożonego Raportu wynika dodatkowo, iż po zastosowaniu proponowanych rozwiązań technicznych i technologicznych praca wytwórni nie powinna wpłynąć negatywnie na zdrowie ludzi i walory środowiskowe. Z kolei z pełnej analizy emisji zanieczyszczeń do atmosfery organ wywiódł, iż w/w wytwórnia nie spowoduje nadmiernej emisji do środowiska. Reasumując podał, iż całokształt analizy dał pełne podstawy do pozytywnego zaopiniowania inwestycji i wnioskował o wykonanie analizy porealizacyjnej w zakresie emisji substancji zanieczyszczających oraz hałasu do atmosfery. W terminie prawem przewidzianym zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. i V.J., właściciele sąsiedniej nieruchomości, wskazując, iż organ oparł swe rozstrzygniecie na Raporcie, który nie uwzględnił zmian jakie miały miejsce w terenie a które nie zostały zamieszczone na odpowiednich mapach, położenia rowu melioracyjnego, istniejącej zabudowy oraz istnienia w bezpośrednim sąsiedztwie ogrodów działkowych. Wnieśli o załączenie do dokumentacji projektowej m.in. tytułów prawnych do korzystania z sąsiednich nieruchomości, przez które odprowadzana będzie woda do rowu melioracyjnego, aby wykonana została symulacja wszystkich czynników szkodliwych dla nieruchomości przy ul.D, by zapewniono, iż inwestycja nie przekroczy swym oddziaływaniem terenu działki, na której się znajduje. Reasumując strona wyraziła stanowisko, iż dziwi się, że wydany został pozytywny dla inwestycji raport, zarzuciła także, iż doszło do sfałszowania danych w nim zawartych. Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. na podstawie art. 106 i art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając powtórzył dotychczasowy przebieg postępowania i stanowiska stron, następnie odniósł się do zarzutów zawartych w zażaleniu. Odnośnie zarzutu nie zamieszczenia w Raporcie zweryfikowanych danych zgodnie z pismem skarżących z dnia 29 czerwca 2006r. skierowanym do Urzędu Gminy A. podniósł, iż zgodnie z art. 53 ustawy Prawo ochrony środowiska organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w niniejszej sprawie jest Urząd Gminy A., również winien zapewnić udział społeczeństwa w postępowaniu i w uzasadnieniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zawrzeć informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem społeczeństwa oraz informacje dot. konieczność wykonania analizy powykonawczej. Organy inspekcji sanitarnej nie są zatem kompetentne w tym zakresie. Z kolei w kwestii uwzględnienia w dokumentacji projektowej tytułów prawnych do korzystania z sąsiednich nieruchomości stwierdził, iż zarzut jest bezzasadny, gdyż przepis art. 52 w/w ustawy określa, co powinien zawierać raport i nie przewiduje obowiązku uwzględnienia przedmiotowego tytułu. Kolejny zarzut dot. braku uwzględnienia pełnej dokumentacji symulacji wszystkich czynników szkodliwych dla nieruchomości przy ul. D oddalonej od wytwórni o ok.15m mających status terenów budowlanych również uznał za bezpodstawny. Wyjaśnił, iż z przeprowadzonych badań poziomu zanieczyszczenia substancjami szkodliwymi powietrza wynika, iż zamykają się one w obszarze działki inwestycyjnej, również poziom hałasu emitowanego przez inwestycję zamyka się w nim, natomiast wszystkie pomiary przeprowadzono zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 5 grudnia 2002r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu oraz rozporządzeniem Ministra Środowiska w sprawie poziomów hałasu w środowisku, którego normy (dopuszczalny poziom hałasu dla pory dziennej 55 dB dla zabudowy mieszkaniowej i 50 dB dla szkoły) będą przestrzegane. Ostatni zarzut związany z wynikającym z zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymogiem nie wykraczania uciążliwości związanych z działalnością poza granice działki również jest bezzasadny, gdyż z raportu wynika, iż uciążliwości zamykają się w granicy działki inwestora, do której posiada tytuł prawny. Dodatkowo podniósł, iż zgodnie z art. 56 ustawy Prawo ochrony środowiska organ właściwy wydaje decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kończąc podkreślił, iż organy inspekcji sanitarnej są jedynie organami uzgadniającymi pod kątem wymagań higienicznych i zdrowotnych, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyli V. i D. J., B. i J.B. oraz W. i Z. K. wnosząc o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia w całości bądź skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając błędne ustalenia faktów i ocenę materiału dowodowego. Powtórzyli zarzuty podnoszone w zażaleniu, m.in., iż raport sporządzony został w oparciu o nieaktualne mapy, nie uwzględniono nowo powstałych ulic i budynków mieszkalnych usytuowanych bliżej granicy z działką inwestycyjną niż wynika to z raportu, błędnie zakwalifikowano przeznaczenie terenów przyległych do działek inwestycyjnych, ponieważ są to tereny przeznaczone pod zabudowę jednorodzinną z możliwością prowadzenia działalności usługowo-gospodarczej a nie tereny rolnicze. Pominięto również bezpośrednie sąsiedztwo istniejącej i działającej szkoły specjalnej, błędnie określono poziom zanieczyszczeń dla produkcji 100 000 ton masy, nie sprecyzowano w raporcie wydajności agregatu, który ma być zastosowany w produkcji, nie przeprowadzono konsultacji społecznej, gmina nie poinformowała w sposób wystarczający społeczeństwa o planowanej inwestycji (brak publikacji prasowej przy istnieniu gazety lokalnej). Zlekceważono także istnienie w sąsiedztwie inwestycji ogrodów działkowych oraz zagrożenia związane z transportem surowców (na 16 godzin produkcji na dobę do przywozu surowca i wywozu masy będą wykonane 204 kursy dziennie), do takiego ruchu nie są przystosowane drogi A. Błędnie określono w raporcie położenie rowu melioracyjnego nadto tereny na północ od działek inwestycyjnych, w tym działki skarżących, w obecnym miejscowym planie zagospodarowania przeznaczone są pod budownictwo mieszkaniowe. Kończąc podkreślił, iż dokonali podziału swych działek celem ich zbycia jednakże sąsiedztwo wytwórni mas bitumicznych znacznie obniża wartość i zainteresowanie tymi terenami. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi, w pełni podzielając dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił m.in., iż raport został opracowany na podstawie kopii aktualnej mapy ewidencyjnej obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, mapę te inwestor otrzymał ze Starostwa Powiatowego w Z. z poświadczeniem zgodności mapy z oryginałem przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z datą 8 czerwca 2006r. Fakt, iż w aktach sprawy znajduje się dodatkowa mapa poglądowa południowo-zachodniego obrzeza miasta A., która nie odzwierciedla wszystkich ulic i budynków nie ma wpływu na treść raportu. Wbrew twierdzeniu skarżących w raporcie omówiony również został aktualny sposób zagospodarowania przyległych terenów do działki nr ewid. 21/1, 21/2, 21/3. Z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania wynika, iż tereny bezpośrednio przylegające do działki inwestora przeznaczone są pod zabudowę usługową z budynkiem mieszkalnym, a nie tereny pod zabudowę jednorodzinną z możliwością prowadzenia działalności usługowo-gospodarczej. Również uwzględniona w raporcie została istniejąca szkoła oraz ogródki działkowe, w analizie klimatu akustycznego autor raportu jednoznacznie odniósł się do tych terenów i wykazał, iż wartości dopuszczalnego poziomu hałasu na tych terenach po planowanej budowie wytwórni zostaną dotrzymane. Bez znaczenia pozostaje również akt, iż inne wytwórnie inwestora przyjęły produkcję na poziomie 100 tys. ton. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które skutkować musiały uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem skargi V. i D.J. jest postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w Z. z dnia [...]r. Nr [...], który uzgodnił z zastrzeżeniami pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania dla inwestycji polegającej na budowie wytwórni mas bitumicznych A, przewidzianego do realizacji na działach nr 21/1, 21/2, 21/3 przy ul. A [...] w A. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 1998r., Nr 90, poz. 575 ze zm.) do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy w szczególności uzgadnianie projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, ustalanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dotyczących m.in. budowy oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych, nowych materiałów i procesów technologicznych przed ich zastosowaniem w produkcji lub budownictwie. Z kolei postępowanie w sprawie oddziaływania na środowisko uregulowane zostało w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), w myśl art. 51 ust. 3 w/w ustawy organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji, stwierdza obowiązek sporządzenia raportu i określa jego zakres po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w art. 57 w/w ustawy tj. państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Z powyższego wywieść należy, iż organ inspekcji sanitarnej uczestniczy w czynnościach postępowania zawisłego przed innym organem, bierze udział w procesie decyzyjnym, wydaje rozstrzygniecie w formie postanowienia w sprawie, która nie ma samodzielnego bytu, gdyż związana jest ściśle z postępowaniem głównym prowadzonym przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej są zatem wyłącznie organami uzgadniającymi dokumentację projektową pod katem wymagań higienicznych i zdrowotnych, które to uzgodnienia poprzedzają wydanie, przez właściwy organ, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji mogącej znacząco oddziaływać na środowisko. Z powyższego wywieść należy, iż stanowisko organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie przesądza o realizacji inwestycji, uzgodnienie jest wyłącznie jednym z elementów składających się na cały proces, który zmierza do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kwestionując zaskarżone postanowienia skarżący podnosili głownie argumenty skierowane przeciwko raportowi oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji, na którym to dokumencie opierały się organy inspekcji sanitarnej wydając swe rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, iż raport sporządzany jest na zlecenie inwestora, na użytek postępowania wiążącego się z realizacją inwestycji budowlanych, jest dokumentem prywatnym będącym dowodem w sprawie administracyjnej przedkładanym przez inwestora, zaś inne podmioty uczestniczące w postępowaniu jako strony lub na prawach strony mają wynikające z przepisów o postępowaniu dowodowym w administracji, normowanym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, możliwość zgłoszenia wniosków dowodowych zmierzających do podważenia miarodajności tego dowodu np. w postaci opinii sporządzonej przez inna osobę posiadającą odpowiednią wiedzę (por. wyrok NSA z dnia 23 lutego 2007r., sygn.akt II OSK 363/06, publ. Nieruchomości 2007/7/15). Dokonanie skutecznej weryfikacji sporządzonego raportu wymaga zatem przedłożenia "kontraportu", dokumentu podważającego tezy zawarte w dokumencie na którym oparto rozstrzygnięcie. W niniejszej sprawie skarżący nie złożyli żadnej opinii w sprawie Raportu a tym bardziej nowego Raportu, który obalałby tezy zawarte w tym przyjętym jako podstawa orzekania przez organy administracji, które tym samym nie miały możliwości oceny prawidłowości obu dokumentów. W przypadku złożenia takiego nowego raportu organy administracji publicznej zobligowane określoną w art. 7 Kpa zasadą prawdy obiektywnej wszechstronnie oceniłyby materiał dowodowy, w świetle ustalonego w sprawie stanu faktycznego i dopiero wówczas rozstrzygnęłyby, który raport jest prawidłowy, czy uwzględnia wszystkie potencjalne zagrożenia. Wobec nie przedłożenia przez skarżących żadnego innego raportu organom administracji nie pozostało nic innego jak oprzeć swe rozstrzygnięcia na raporcie przedłożonym przez inwestora. Przedmiotowy raport został przyjęty jako prawidłowo sporządzony, zawiera wszystkie elementy określone w art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska, ocenę tą podziela Sąd orzekający. Prawidłowości przedmiotowego raportu nie podważa również treść rozstrzygnięcia, jak i uzasadnienia, decyzji Burmistrz Miasta A. z dnia [...]r., której kopie skarżący złożyli na rozprawie sądowej. Na mocy tejże decyzji Burmistrz Miasta A. odmówił Przedsiębiorstwu Budowy Dróg i Mostów Sp. z o.o. w M. wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia polegającego na budowie wytwórni mas bitumicznych przewidzianego do realizacji na działach nr ewid 21/1, 21/2, 21/3 w A. Jednakże z powołanej decyzji nie można wywieść, iż jednym z elementów jej rozstrzygnięcia jest podważenie, zakwestionowanie raportu. W związku z przedstawionym wcześniej charakterem postępowania prowadzonego przez organy inspekcji sanitarnej i jego pomocniczym, uzgadniającym charakterem stwierdzić należy, iż wydanie powołanej decyzji odmawiającej wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje inwestycji zamyka Sądowi drogę do weryfikacji raportu. Należy zauważyć, iż jak wynika z uzasadnienia powyższej decyzji, przeprowadzone zostało dodatkowe postępowanie wyjaśniające, powołany został biegły w celu weryfikacji sporządzonego raportu, składane były odpowiednie ekspertyzy, jednocześnie jednak ostatecznie Burmistrz Miasta wskazuje, iż wnioski zawarte w raporcie są zgodne z obowiązującym stanem prawnym i spełniają wymagania określone w ustawie Prawo ochrony środowiska. Niemniej jednak dla potrzeb niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego należy jeszcze raz podkreślić, iż wobec braku innego raportu lub opinii, ekspertyzy podważającej jego ustalenia a jednocześnie wobec niewątpliwej zgodności raportu z przepisami Prawo ochrony środowiska, organy administracji nie miały podstawy do zakwestionowania spornego raportu. Zwrócić należy uwagę, iż skarżący podnieśli szereg zarzutów, dla których rozstrzygnięcia organy inspekcji sanitarnej nie są właściwe, gdyż ich materia wykracza poza zakresie ich kompetencji. Organy te nie są bowiem właściwe chociażby do rozstrzygania czy stan techniczny dróg pozwala na zwiększenie ruchu samochodów ciężarowych w związku z uruchomieniem inwestycji, czy do zapewnienia społeczeństwu czynnego udziału w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje inwestycji, jak również kwestia przebiegu rowu melioracyjnego i odprowadzania wód opadowych, na które to działanie inwestor musi uzyskać pozwolenie wodnoprawne od starosty. Z kolei w odniesieniu do pozostałych podzielić należy stanowisko organów, gdyż niewątpliwie raport został oparty na aktualnej mapie otrzymanej przez inwestora ze Starostwa Powiatowego w Z. z poświadczeniem zgodności mapy z oryginałem przyjętym do państwowego zasoby geodezyjnego i kartograficznego z datą 8 czerwca 2006r. nie ma przy tym znaczenia, iż w aktach sprawy znajduje się również inna mapa obejmująca południowo-zachodnią część miasta A., która nie zawiera wszystkich nowopowstałych ulic i budynków, ponieważ nie obejmuje ona obszaru, w którym zawierałby się teren inwestycji. Autorzy raportu uwzględnili w swych analizach poziomu hałasu akustycznego i wypływu wytwórni na środowisko, zarówno istniejącą szkołę jak i ogródki działkowe. Uwzględniono aktualny sposób zagospodarowania przyległych terenów do działki inwestycyjnej, ustalono również, iż planowana inwestycja jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w myśl art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, organ właściwy wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postępowanie prowadzone przez organy inspekcji sanitarnej jest postępowaniem pomocniczym, opiniotwórczym prowadzonym w trybie art. 106 Kpa, organy te działając w oparciu o powołany przepis oraz art. 10 Kpa zapewniły wszystkim stronom czynny udział w postępowaniu, jednak w trakcie postępowania przed organem I instancji nie wpłynęły żadne zastrzeżenia, co do treści raportu. W świetle powyższego za nieuzasadniony należy uznać podnoszony przez skarżących zarzut naruszenia art. 10 Kpa. Jak wynika z akt sprawy również w troku postępowania administracyjnego strony brały czynny udział w postępowaniu. Sporządzony raport zawiera wszystkie elementy składowe określone w art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska, analizy emisji hałasu, różnego rodzaju zanieczyszczeń, uwzględnia wszystkie potencjalne zagrożenia W ocenie Sądu organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie zakończone sformułowaniem zaskarżonego postanowienia, szereg zarzutów stawianych przez skarżących wykraczała szeroko poza zakres kompetencji tych organów, okoliczność ta powodowała, iż nie mogły wypowiedzieć się co do ich zasadności lub nie. Niemniej jednak wszystkie kroki, jakie w/w organy podjęły w ramach swej właściwości były zgodne z obowiązującymi przepisami. Podkreślić należy, iż wobec rozstrzygnięcia decyzji Burmistrza Miasta A. z dnia [...]r. zamknięta została droga weryfikacji kwestionowanego przez skarżących raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. W tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym Sąd orzekający nie mógł nie zgodzić się z organami administracji. Zaskarżone postanowienia nie naruszają przepisów prawa a przytoczona w nich argumentacja zasługuje na uwzględnienie. Podnoszone w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonych decyzji – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie nie zachodzą również przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonych aktów w myśl art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. ar