II SA/Łd 1011/09

PostanowienieWSA w Łodzi2009-12-21

Skład orzekający: Agnieszka Grosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca, osiągająca dochody z emerytury w łącznej wysokości 3.050,82 zł miesięcznie i posiadająca dom, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca wraz z żoną osiągają stałe dochody z emerytury w łącznej wysokości 3.050,82 zł miesięcznie, co nie daje podstaw do uznania cech ubóstwa warunkujących przyznanie prawa pomocy. Ponadto, posiadanie nieruchomości i zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe wskazują, że strona nie jest w stanie wykazać braku środków na poniesienie kosztów postępowania.
Stan faktyczny
K.D. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmawiającą przyznania świadczenia pieniężnego. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując na wspólne gospodarstwo domowe z żoną, dochody z emerytury w łącznej wysokości 3.050,82 zł, posiadanie domu o powierzchni 64 m kw. oraz miesięczne wydatki na utrzymanie domu i leki w kwocie 691 zł.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 grudnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. AG K.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 grudnia 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie osiągają dochody z tytułu emerytury w łącznej wysokości 3.050,82 złotych. Skarżący posiada dom o powierzchni 64 m kw., nie zadeklarował posiadania majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż miesięczne wydatki na utrzymanie domu oraz zakup leków to koszt rzędu 691 złotych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. I tak, odnosząc się do żądania skarżącego należy uznać, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności, należy wskazać, iż skarżący wraz z żoną osiągają stałe dochody z tytułu emerytury w łącznej wysokości 3.050,82 złotych. Już tylko wysokość deklarowanych dochodów nie daje podstaw do uznania, że skarżącemu można przypisać cechy ubóstwa, którego stwierdzenie warunkuje przyznanie prawa pomocy. Jeśli zaś idzie o wysokość miesięcznych wydatków, ponoszonych miesięcznie przez rodzinę skarżącego, to nie można stwierdzić, iż wydatki te ograniczają w znacznym stopniu zdolności płatnicze strony skarżącej. Reasumując, fakt, iż skarżący wraz z żoną osiągają regularne dochody, są właścicielami nieruchomości, posiadają zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe powoduje, iż w ocenie Referendarza sądowego, wniosek nie może zostać uwzględniony, jako że nie została spełniona przesłanka przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu AG

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło