II SA/Łd 1011/18

Dnia 7 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Protokolant St. sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2019 roku sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącego K. W. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł. W dniu 16 maja 2018 r. K. W. złożył wniosek o ustalenie prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka, na dziecko W. W. Do wniosku załączył m.in. zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że jego żona J. W. pozostawała pod opieką medyczną od 10 tygodnia ciąży do porodu. Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o odmowie przyznania K. W. prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego określonego w ustawie. Odwołanie od powyższej decyzji złożył K. W. reprezentowany przez adw. M. Ł. Strona zakwestionowała zaliczenie do dochodu rodziny kwoty 53.832,31 zł otrzymanej przez odwołującego w dniu 3 lutego 2016 r. od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Ł. – Ś. w Ł. K. G. w sprawie egzekucyjnej o sygn. akt komorniczych Kmp [...] prowadzonej na wniosek odwołującego jako wierzyciela przeciwko jego ojcu J. W. o egzekucję zaległych alimentów. Strona wskazała, że z wpłaty dokonanej w dniu 3 lutego 2016 r. na rzecz odwołującego w wysokości 53.832,31 zł została przekazana tytułem spłaty alimentów zaległych kwota 38.810.51 zł, a tytułem spłaty należnych odsetek kwota 15.021,80 zł. Podkreśliła, że wpłata w wysokości 53.832,31 zł nie podlegała w całości opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Opodatkowaniu tym podatkiem podlegała tylko część tej kwoty, tj. kwota 21.821,80 zł odpowiadająca sumie kwoty odsetek od zaległych alimentów (15.021,80 zł) oraz kwoty stanowiącej nadwyżkę ponad kwotę 700 zł miesięcznie. Zgodnie bowiem z art. 21 pkt 127 ppkt a) i b) u.p.d.o.f. alimenty na rzecz osób innych niż dzieci korzystają ze zwolnienia podatkowego, o ile są otrzymywane na podstawie wyroku sądowego lub ugody sądowej. Alimenty, o których mowa, są wolne od podatku do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 700 zł. Nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu (jako dochód z innych źródeł). Organ pierwszej instancji przy ustalaniu dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie uwzględnił zarówno kwotę odsetek od zaległych alimentów, jak całą kwotę alimentów zaległych wypłaconych. Zdaniem wnioskodawcy prawidłowym jest jednak wyłącznie uwzględnienie kwoty 121,80 zł jako kwoty odsetek od zaległych alimentów stanowiącej przychód odwołującego z innych źródeł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (art. 3 pkt 1 ppkt a u.ś.r.). Zdaniem strony uwzględnieniu mogłaby ewentualnie podlegać kwota zaległych alimentów przypadająca na 2016 r. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 15b ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz. 1952 z późn. zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ w pierwszej kolejności wskazał, że J. W. pozostawała bezspornie pod opieką medyczną od 10 tygodnia ciąży do porodu co potwierdza przedstawione zaświadczenie. Ponadto, syn urodził się w dniu 20 maja 2017 r., a wniosek o przyznanie świadczenia strona złożyła w dniu 16 maja 2018 r., zatem wniosek złożono w terminie określonym ustawą. Kolejnym warunkiem uzyskania prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka jest, zgodnie z art. 15b ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, spełnienie kryterium dochodowego. Na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów organ stwierdził, że na dochód na osobę w rodzinie K. W. składa się: łączny dochód rodziny w roku 2016 - 84.332,50 zł. (w tym dochód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych osiągnięty przez stronę i jego żonę w wysokości 52,321,99 zł., oraz dochód wnioskodawcy niepodlegający opodatkowaniu z tytułu alimentów w wysokości -32010,51 zł.); kwota dochodu utraconego przez wnioskodawcę za 2016 r. wynosi 19.662,28 zł., kwota dochodu uzyskanego przez K. W. za m-c październik wyniosła 1473 zł; m-czna kwota dochodu rodziny po zastosowaniu instytucji dochodu utraconego i uzyskanego wyniosła 6.862,19 zł. Ilość osób w rodzinie to 3, zatem m-czny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę wynosi 2287,40 zł. (6862,19 : 3 osoby) i przekracza próg dochodowy 1922 zł wynikający z art. 15b ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Mając powyższe na względzie organ stwierdził, że stronie nie przysługuje jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka, na dziecko W. W. Podkreślił, że przyznanie świadczeń w oparciu o normy zawarte w ustawie z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych nie jest pozostawione uznaniu organów administracji, a wyłącznie uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w tejże ustawie. Kryteria przyznawania świadczeń określone zostały przez ustawodawcę w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, zatem ani organ l instancji, ani też orzekające w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie są władne do przyznania jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka wbrew obowiązującym regulacjom. Odpowiadając na zarzuty zawarte w odwołaniu, Kolegium podkreśliło, że znany jest mu wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 marca 2018 r. , sygn. akt IV SA/Wr 72/18, jednak Kolegium stoi na stanowisku, że skoro wypłata stronie zaległych świadczeń alimentacyjnych została zrealizowana w 2016 r. to mimo, iż świadczenia te należne były za lata poprzednie, skarżący faktycznie otrzymał je w 2016 r. i tym samym w 2016 r. uzyskał z nich dochód. Przepis art. 3 pkt 2 ustawy, stanowi wprost o dochodzie osiągniętym w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Nie budzi wątpliwości Kolegium, że zaległe alimenty stanowiły faktyczny dochód osiągnięty przez stronę w 2016 r. Niezależnie zatem czy były to alimenty zaległe, czy tez nie stanowiły dochód strony za 2016 r. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wniósł K. W., reprezentowany przez adw. M. Ł. Strona zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez: a) ich niezastosowanie i zaniechanie rozpatrzenia całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. i brak dokonania ustalenia dochodu rodziny skarżącego w przeliczeniu na osobę w rodzinie na podstawie ustaleń odnośnie tego, czy na kwotę wyegzekwowanych w 2016 r. alimentów składają się również alimenty przypadające na rok 2016 a także przez b) sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji z pominięciem jego obligatoryjnego elementu w postaci braku podstawy prawnej, na której organ ten oparł swoje stanowisko, iż skoro wypłata stronie zaległych świadczeń alimentacyjnych została zrealizowana w 2016 r., to stanowi dochód po stronie skarżącego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, tj. dochód za rok 2016. Skarżący zarzucił także naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: a) art. 3 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1952 z późn. zm.; dalej: u.ś.r.") w zw. z art. 3 pkt 1 u.ś.r. przez jego niewłaściwą wykładnię i bezpodstawne przyjęcie, że wypłata w 2016 r. wyegzekwowanych na rzecz skarżącego alimentów należnych za lata poprzedzające (do lipca 2015 r.) rok kalendarzowy będący podstawą ustalenia dochodu oznacza osiągnięcie przez skarżącego dochodu w rozumieniu u.ś.r. w 2016 r., podczas gdy tylko alimenty przypadające na rok 2016 mogą być uwzględnione przy ustalaniu dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, a z kwoty wyegzekwowanych na rzecz skarżącego alimentów żadna część tej kwoty (poza odsetkami) nie przypadała na rok 2016, nadto b) art. 15b ust. 2 zd. 1 u.ś.r. przez jego niezastosowanie i bezzasadną odmowę przyznania skarżącemu prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka, w sytuacji gdy dochód rodziny skarżącego nie przekracza wymienionej w tym przepisie kwoty uprawniając jednocześnie do uzyskania świadczenia. Na tej podstawie strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Ustawa ta przewiduje, z tytułu urodzenia się żywego dziecka, przyznanie jednorazowej zapomogi w wysokości 1000zł na jedno dziecko (art. 15b ust. 1 u.ś.r.). Podstawowym warunkiem przyznania owego świadczenia jest brak przekroczenia w rodzinie osoby ubiegającej się o nie miesięcznego progu dochodowego na osobę w rodzinie, wynoszącego 1922,00 zł. Przepisy art. 5 ust. 4-4b, 7-9 i 11 stosuje się odpowiednio (art. 15b ust. 2 u.ś.r.). Powołane przepisy art. 5 ust. 4-4b, art. 7-9 i art. 11 u.ś.r. odnoszą się do sposobu ustalania dochodu rodziny w przypadkach: utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku (art. 5 ust. 4 u.ś.r.), uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (art. 5 ust. 4 a u.ś.r.), uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (art. 5 ust. 4 b u.ś.r.), gdy członek rodziny jest umieszczony w pieczy zastępczej lub w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie (art. 7 u.ś.r.), ustalania dochodu z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (art. 7 a u.ś.r.), ustalania dochodu rodziny uzyskanego z gospodarstwa rolnego (art. 8 i art. 8 a u.ś.r.) lub przez dzierżawę gospodarstwa rolnego (art. 8 b i art. 8 c u.ś.r.), gdy rodzina lub osoba ucząca się uzyskuje dochody z gospodarstwa rolnego oraz dochody pozarolnicze (art. 9 u.ś.r.), gdy prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego (art. 11 u.ś.r.). Podkreślić należy, że momentem nabycia prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka jest złożenie przez osobę uprawnioną (w niniejszej sprawie ojca dziecka) wniosku o przyznanie tego świadczenia, a kryteria dochodowe jego uzyskania ustala się zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 3 pkt 2 - 2 a u.ś.r., z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4 - 4b u.ś.r. (do którego odsyła art. 15b ust. 2 u.ś.r.). Odpowiednie zastosowanie oznacza zaś zastosowanie przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu z uwzględnieniem jednorazowego charakteru zapomogi z tytułu urodzenia dziecka. W odniesieniu do powyższego świadczenia, u.ś.r. nie zawiera bowiem odrębnych unormowań w zakresie ustalania kryterium dochodowego ich uzyskania. Świadczenie uregulowane w art. 15 b u.ś.r. jest świadczeniem jednorazowym, ale uzyskiwanym w określonym okresie zasiłkowym, którą to konstrukcją posługuje się ustawa o świadczeniach rodzinnych. Pojęcie "okresu zasiłkowego" zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 10 u.ś.r., zgodnie z którym przez okres zasiłkowy rozumieć należy okres od dnia 1 listopada do dnia 31 października następnego roku kalendarzowego, na jaki ustala się prawo do świadczeń rodzinnych. W pojęciu tym ustawodawca określił zatem granice czasowe przysługującego świadczenia. W wypadku jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka pojęcie okresu zasiłkowego ma znaczenie dla określenia, z którego roku dochody będą podstawą do ustalenia dochodu rodziny (stanowiącego - zgodnie z art. 3 pkt 2 u.ś.r. - sumę dochodów członków rodziny, o których z kolei mowa w art. 3 pkt 2 a u.ś.r.), w przeliczeniu na osobę i odniesienia go do granicznej kwoty dochodu, do której jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka przysługuje, tj. do kwoty 1922 zł (por. wyroki WSA w Szczecinie z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1450/16, oraz WSA w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 555/17, dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uprawnienie do świadczenia, wynikające z zastosowania kryterium dochodowego, ustalane jest na podstawie dochodu ustalonego za rok poprzedzający okres zasiłkowy, w którym świadczenie miało być wypłacone (w niniejszej sprawie za rok 2016). Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia przekroczenia przez skarżącego kryterium dochodowego uprawniającego do przyznania jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka. Z akt sprawy wynika, że organy orzekające ustaliły, iż miesięczny dochód rodziny skarżącego na osobę, stanowiący podstawę weryfikacji uprawnienia do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, wynosi 2287,40 zł i tym samym przekracza ustawowe kryterium z art. 15b ust. 2 ustawy. Skarżący kwestionuje natomiast uwzględnienie w dochodzie uzyskanym w 2016 r. wypłaconych w tym roku zaległych świadczeń alimentacyjnych. W ocenie Sądu organy administracji dokonały nieprawidłowej weryfikacji uprawnienia do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka i co najmniej przedwcześnie uznały, że świadczenie skarżącemu się nie należy. Sięgając do przepisów ustawy przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 3 pkt 1 lit. c u.ś.r. ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób, m.in. inne (enumeratywnie wyliczone) dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym alimenty na rzecz dzieci. Dochodem rodziny według art. 3 pkt 2 u.ś.r. jest natomiast suma dochodów członków rodziny. Z kolei dochód członka rodziny został zdefiniowany w art. 2 pkt 5a ustawy, analogicznie jak w art. 3 pkt 2a u.ś.r., jako przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 3-4a. Zgodnie z kolei z art. 21 ust. 1 pkt 127 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są: alimenty na rzecz dzieci, które nie ukończyły 25. roku życia oraz dzieci bez względu na wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną (lit. a); na rzecz innych osób niż wymienione w lit. a, otrzymane na podstawie wyroku sądu lub ugody sądowej, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 700 zł. Organy ustalając w przedmiotowej sprawie dochód rodziny skarżącego uwzględniły w dochodzie za 2016 r. kwotę otrzymaną przez skarżącego w dniu 3 lutego 2016 r. od komornika sądowego prowadzącego na wniosek skarżącego egzekucję zaległych alimentów przeciwko jego ojcu – jako niepodlegające opodatkowaniu alimenty na dzieci w wysokości 32010,51 zł. Na kwotę uzyskanych alimentów 53.832,31 zł, jak natomiast podnosiła strona w toku postępowania administracyjnego, składała się kwota 38.810,51 zł tytułem spłaty zaległych alimentów (za lata 2008 – 2015) oraz kwota 15.021,80 zł tytułem spłaty należnych odsetek. Zdaniem Sądu alimenty, które uzyskał skarżący w 2016 r. nie stanowią alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. c tiret 14 u.ś.r., bowiem nie są to alimenty na rzecz dzieci w rodzinie. Zdaniem Sądu są to alimenty, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 700 zł. Wobec powyższego, w świetle powołanych wyżej przepisów, racjonalne zdają się argumenty skarżącego, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegała część kwoty 53.832,31 zł tj. kwota odpowiadająca sumie kwoty odsetek od zaległych alimentów oraz kwota stanowiąca nadwyżkę alimentów ponad kwotę 700 zł miesięcznie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że otrzymane w wykonaniu zobowiązania alimentacyjnego odsetki, jako nie wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 127 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są przychodem opodatkowanym, które należy wykazać w zeznaniu rocznym w pozycji "inne przychody". Są one uznawane za przychód z innych źródeł (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 4 grudnia 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1670/15, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kwotę odsetek oraz podlegającą opodatkowaniu kwotę stanowiącą nadwyżkę alimentów ponad kwotę 700 zł miesięcznie uznać należy tym samym za przychód podlegający opodatkowaniu w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a u.ś.r. i podlegający wliczeniu do dochodu rodziny skarżącego w roku bazowym. W ocenie Sądu, wbrew stanowisku skarżącego, wyegzekwowana kwota alimentów otrzymana w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, może być w całości uwzględniona przy ustalaniu dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie, nawet w sytuacji gdy kwota ta dotyczy spłaty zaległych alimentów z lat wcześniejszych niż alimenty należne w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy. Wspomniane alimenty stanowiły bowiem część składową dochodu rodziny skarżącego w roku bazowym, były faktycznie otrzymane, zatem winny zostać doń doliczone. Za takim stanowiskiem przemawia także okoliczność, że ustawodawca w zakresie świadczeń rodzinnych nie zawarł szczególnych zasad obliczania dochodów w przypadku wypłat skumulowanych świadczeń za zaległe okresy. Nie wskazał w sposób wyraźny czy alimenty zaliczać należy do okresu, którego dotyczą, czy do okresu faktycznej ich wypłaty (nawet w skumulowanej wysokości). Tym samym brak jest podstaw prawnych do pominięcia dochodu skarżącego uzyskanego z tytułu otrzymanych zaległych alimentów. Przyjęte przez organy niewłaściwe rozumienie art. 3 pkt 1 lit. c tiret 14 w zw. z art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych i art. 15b ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych spowodowało konieczność ponownego przeliczenia dochodu rodziny przypadającego na osobę w rodzinie skarżącego. Powyższe stanowi również o naruszeniu przepisów postępowania tj. art. 7 i art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Ponownie rozpoznając sprawę orzekające organy, uwzględniając powyższe wywody Sądu, dokonają ponownie ustalenia dochodu rodziny skarżącego w 2016 r., a następnie ocenią czy spełnione jest kryterium z art. 15b ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W związku z tym, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca naruszają przepisy prawa materialnego i przepisy postępowania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzekł w jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania obejmujących koszty zastępstwa procesowego skarżącego orzeczono w oparciu o art. 200 i 205 p.p.s.a. M.K.