II SA/Łd 1018/09

Dnia 16 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego osobom deportowanym do pracy przymusowej p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. K.O. J. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej. Zarządzeniem Sędziego z dnia 18 lutego 2010 roku strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 2 marca 2010 roku strona skarżąca zawarła informację, iż rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowi, że od skargi pobiera się wpis. Wysokość wpisu została określona na podstawie unormowania § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Zarządzeniem Sędziego wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Jednakże skarżący w treści pisma z dnia 2 marca 2010 roku oświadczył, że rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy. Należy wyjaśnić równocześnie, że treść pisma strony skarżącej z dnia 2 marca 2010 roku zawiera oświadczenie o cofnięciu skargi. Jednakże wobec tego, że braki skargi nie zostały uzupełnione, skarga nie może być skutecznie cofnięta. W tej sytuacji skarga, na podstawie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu. K.O.