II SA/Łd 102/14

Dnia 11 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. N. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość p o s t a n a w i a: przywrócić termin do uiszczenia wpisu. LS E. N. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2014 roku wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis zarządzenia doręczono E. N. w dniu 11 lutego 2014 roku w trybie "awizo". Postanowieniem z dnia 14 marca 2014 roku WSA w Łodzi odrzucił wskazaną na wstępie skargę. Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 28 marca 2014 roku. Pismem z dnia 3 kwietnia 2014 roku E. N. wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wskazując, że nigdy nie otrzymała wezwania do jego uiszczenia. Podkreśliła, że nie było w jej skrzynce pocztowej żadnego "awiza" informującego o przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. Dodała, że skrzynkę pocztową sprawdza każdego dnia i gdyby jakikolwiek zawiadomienie w niej pozostawiono odebrałaby je. Wyjaśniła, że potwierdzeniem powyższego jest fakt, iż odebrała postanowienie o odrzuceniu skargi, właśnie wskutek pozostawionego w skrzynce "awiza". Zatem gdyby podobnie postąpiono przy wezwaniu do uiszczenia wpisu to takie wezwanie także by odebrała. Skarżąca podkreśliła, że wobec powyższego nie ponosi winy w uchybieniu terminu, bowiem korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi nie została jej doręczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy). Wyjaśnić należy, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu, a wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a więc w szczególności brak winy w niedochowaniu terminu. O braku winy można mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Brak uprawdopodobnienia przez stronę przyczyny uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie powoduje brak podstaw do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Poza tym rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy mieć na uwadze prawo strony do rozpoznania sprawy przez sąd. Dokonując oceny przedmiotowego wniosku pod względem zachowania rygorów formalnych, stwierdzić należy, że został złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu. Jak wynika z jego treści przeszkoda, która uniemożliwiała terminowe uiszczenie wpisu ustała w dniu 28 marca 2014 roku, kiedy skarżąca odebrała postanowienie o odrzuceniu skargi. Zatem od tej daty należało liczyć termin 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Tym samym wniosek z dnia 3 kwietnia 2014 roku, został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § p.p.s.a. Dodać należy, że skarżąca wraz z wnioskiem uiściła wymagany wpis. W ocenie sądu przedmiotowy wniosek jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności w nim przedstawione dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej. Skarżąca w sposób przekonywujący uwiarygodniła swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Istnieje bowiem duże prawdopodobieństwo, że "awizo" dotyczące przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu nie dotarło do skarżącej z przyczyn od niej niezależnych. Tezę ową potwierdzają akta sprawy, z których wynika, że w trakcie postepowania administracyjnego skarżąca odbierała wszystkie przesyłki wysyłane na jej adres. Odebrała także postanowienie o odrzuceniu skargi na skutek "awiza" pozostawionego w skrzynce pocztowej. Tym samym należy uznać za prawdopodobne, że gdyby w skrzynce skarżącej pozostawiono "awizo" informujące o przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, skarżąca owo wezwanie by odebrała. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że uprawdopodobnienie jest jedynie zastępczym środkiem dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu, daje prawdopodobieństwo, w przeciwieństwie do pewności, o jakimś fakcie, działa na korzyść strony, która na pewien fakt powołuje się (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2002 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1913/01, Lex nr 73432) . Mając na uwadze powyższe, sąd działając na podstawie art. 86 § 1, w związku z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. LS