II SA/Łd 1027/03

Dnia 28 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi Burmistrza Gminy i Miasta S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki stacji telefonii komórkowej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. II SA/Łd 1027/03 UZASADNIENIE Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 51 ust. 4 ustawy prawo budowlane z 1994 roku nakazano A Sp. z o.o. w W. rozbiórkę stacji bazowej telefonii komórkowej GSM 900 , F- 4250 – s / 1 " S." z wieżą telekomunikacyjną, kontenerem technologicznym oraz przyłączem energetycznym, zbudowanej na nieruchomości położonej w miejscowości S. przy ulicy A 11 na działce nr 76. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] znak [...] uchylił powyższą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. złożył w dniu 30 czerwca 2003 roku Burmistrz Gminy i Miasta S. wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Po wydaniu zaskarżonej decyzji kasacyjnej organu II instancji została wydana ponowna decyzja przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak [...], nakazująca A Sp. z o.o. w W. rozbiórkę stacji bazowej telefonii komórkowej GSM 900 , F- 4250 – s / 1 " S." z wieżą telekomunikacyjną, kontenerem technologicznym oraz przyłączem energetycznym, zbudowanej na nieruchomości położonej w miejscowości S. przy ulicy A 11 na działce nr 76. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 51 ust. 4 i 5 ustawy prawo budowlane z 1994 roku Decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak [...], wydaną na skutek odwołania A Sp. z o.o. w W., utrzymana została w mocy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak [...], i zmieniona podstawa prawna nakazu rozbiórki na art. 51 ust. 3 pkt. 2 ustawy prawo budowlane z 1994 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań u.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 u.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 u.p.s.a.). W sprawie niniejszej nie zachodziła jednak konieczność wyrokowania, gdyż zaistniały postawy do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Stosownie do unormowania zawartego w art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1/ jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2/ w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania; 3/ gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użycie w powołanym przepisie punktu 3-ego określenia "stało się" oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Wydanie wyroku może stać się zbędne z różnych przyczyn, a skuteczne cofnięcie skargi, które nie nastąpiło w niniejszej sprawie, jest tylko jedną z takich przyczyn. W ocenie Sądu zbędne jest wydanie wyroku w sprawie ze skargi na decyzję, która nie funkcjonuje już w obrocie prawnym lub co do, której orzekanie stało się bezprzedmiotowe. Z akt sprawy wynika bowiem, że po wydaniu decyzji kasacyjnej została wydana ponowna decyzja nakazująca rozbiórkę stacji bazowej telefonii komórkowej w dniu [...] utrzymana w mocy decyzją organu II instancji z dnia [...]. Tym samym pierwotna decyzja nakazująca rozbiórkę została wyeliminowana z obrotu prawnego po przez ponowne rozstrzygniecie – wydanie decyzji w danej kwestii będące wynikiem uchylenia sprawy do ponownego rozpoznania. Od ponownie wydanych decyzji nakazujących rozbiórkę, stronom przysługują środki zaskarżenia na ogólnych zasadach. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 wskazanej wyżej ustawy umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym