II SA/Łd 1028/04

Dnia 19 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant asystent sędziego Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2005 roku sprawy ze skargi E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. z dnia [...] [...]. IISA/Łd 1028/04 Uzasadnienie E.S. w dniu 26 czerwca 2004r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Decyzją z dnia [...] Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w P. odmówił prawa do świadczeń z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego. Organ ustalił, że dochód wnioskodawczyni w roku rozliczeniowym 2002 wyniósł miesięcznie 822,75 zł na osobę, zaś zgodnie z art. 5 ust.1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228 poz.2235 ze zm.), zasiłek rodzinny przysługuje, jeśli dochód nie przekracza kwoty 504 zł. Decyzję powyższą uchyliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...], przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia SKO wskazało, iż z wniosku E.S. wynika, iż w roku 2002 otrzymała nagrodę jubileuszową. Jest to dochód podlegający odliczeniu od ogólnej kwoty, będącej podstawą ustalenia prawa do świadczeń z uwagi na jednorazowy charakter nagrody jubileuszowej, tzw dochód utracony. Należy jednak ustalić dokładnie jego wysokość, z uwzględnieniem odliczeń, o których stanowi przepis art. 3 ust.1a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w P. w kolejnej decyzji z dnia [...] [...] ponownie odmówił przyznania świadczeń z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego. Tym razem organ ustalił, że wnioskodawczyni wykazała w swoim wniosku dochód za rok 2002 w wysokości 603,38 zł na osobę. Uzasadnienie decyzji nie zawiera sposobu wyliczenia wysokości dochodu. W odwołaniu od powyższej decyzji E.S. zakwestionowała powyższe ustalenia i przedstawiła wyliczenie dochodu za rok 2002 z uwzględnieniem dochodu utraconego, wskazując, że przekroczyła kryterium dochodowe o 16,37 zł. Jest to kwota niższa niż wysokość najniższego zasiłku rodzinnego (43 zł). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w decyzji z dnia [...] [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu orzeczenia organ zwrócił uwagę, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem art. 107 §1 i 3 k.p.a., gdyż nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego. Organ odwoławczy ustalił, że wnioskodawczyni uzyskała w 2002r. dochód w wysokości 19.746,23 zł. Z zaświadczenia zakładu pracy o dochodzie z miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku, tj za kwiecień 2004r.wynika, iż w 2004r. dochód wnioskodawczyni uległ zmniejszeniu. Następnie organ odwoławczy wskazał, że dochód na 1 osobę w rodzinie, pomniejszony o utracony dochód wynosi kwotę 603,439 zł, zatem wnioskodawczyni przekracza kryterium dochodowe o 198,78 zł miesięcznie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E.S. przytoczyła wyliczenie dochodu podane w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wskazała, że wg jej wyliczeń przekroczenie dochodu nie przekracza kwoty minimalnego zasiłku, co uprawnia ją do ubiegania się o świadczenia. Skarżąca wskazała, że organy wyliczyły różną kwotę jej dochodu i przekroczenia kryterium dochodowego, pomimo jednoznacznych zasad wyliczania dochodu utraconego. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270, dalej w skrócie ustawa o p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą w/w okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy o p.s.a. skarga podlega oddaleniu. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Trafnie skarżąca zwraca uwagę na rozbieżności dotyczące wysokości dochodów w wyliczeniach organów, przy czym żadna z kwot nie jest tożsama z rezultatem wyliczeń dokonanych przez skarżącą. Uzasadnienia skarżonych decyzji nie wyjaśniają tej rozbieżności. W aktach administracyjnych znajdują się zaświadczenie z zakładu pracy E.S. o dochodzie uzyskiwanym przez skarżącą w kwietniu 2004r. oraz zaświadczenie Urzędu Skarbowego o dochodzie uzyskanym w 2002r. Dokumenty te zawierają dane o rodzajach świadczeń, pomniejszających dochód, ale nie są to dane tożsame. I tak zaświadczenie z zakładu pracy wskazuje wysokość uzyskania przychodu jako wielkość, o którą pomniejszono dochód pracownicy, zaś zaświadczenie z Urzędu Skarbowego takiej informacji nie zawiera. Być może tego pomniejszenia dokonano we wcześniejszej fazie wyliczeń, ale z dokumentu to wprost nie wynika. Zgodnie zaś z przepisem art. 3 ust.1 lit.a ustawy o świadczeniach rodzinnych podstawę ustaleń prawa do świadczeń stanowi dochód pomniejszony między innymi o koszt uzyskania przychodu. Należy też podnieść, że organ II instancji nie ustosunkował się w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia do metody wyliczenia wskazanej przez skarżącą w odwołaniu. SKO wprawdzie przedstawiło szczegółowy sposób wyliczenia dochodów wnioskodawczyni ( czego brakowało w decyzjach organu I instancji) z uwzględnieniem zastosowanych odliczeń, niemniej zabrakło w uzasadnieniu rozstrzygnięcia oceny wyliczeń dokonanych przez wnioskodawczynię. Jest to istotne, zważywszy, że i organ i E.S. zdają się powoływać na te same podstawy obliczeń. Prowadzi to do wniosku, że w sprawie nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności niezbędne do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia, co prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1c ustawy o p.s.a. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji stosownie do art. 132 powołanej ustawy.